پیروزی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پیروزی کسب موفقیت در یک نبرد، چالش یا بازی است. پیروزی معمولاً باعث ایجاد نشاط و شادمانی می‌گردد و هنگامی‌که چیرگی بر یک مشکل و کسب پیروزی، باعث بدست آوردن هدف نهایی نمی‌گردد به آن پیروزی تلخ گفته می‌شود. نقطه مقابل پیروزی، شکست است.

روان‌شناسی[ویرایش]

از دیدگاه روان‌شناختی، انسان دائماً میل به پیروزی دارد و این میل به پیروزی، امید خوانده می‌شود. در دیدگاه‌های عمومی پیروزی می‌تواند نتیجه شکست باشد. در بسیاری از فرهنگ‌ها، شکست، پل پیروزی خوانده شده است.

ادبیات فارسی[ویرایش]

در ادبیات فارسی گاهی واژه فیروزی، یا ظفرمندی یا کامیابی برای این منظور استفاده می‌گردد و گاهی پیروزی در شعرهای پارسی، به معنای سلامتی و برقراری است.

نمونه‌ها[ویرایش]

خوش آمد باد نوروزی به صبح از باغ پیروزی به بوی دوستان ماند نه بوی بوستان دارد
پرکندگی از نفاق خیزد پیروزی از اتفاق خیزد
شنیدی همانا که یزدان پاک چه دادست ما را بدین تیره خاک
ز پیروزی و بخت وز فرهی ز دیهیم وز تخت شاهنشهی
نوبت نوروز چون در باغ پیروزی زدند نوبت نوروز سلطانی به پیروزی بزن

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ معین
  • دیوان سعدی
  • شاهنامه فردوسی