پیرایش پسارونویسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پیرایش پساترجمه (Posttranslational modification) به پیرایشهای شیمیایی انجام شده روی یک پروتئین، پس از رمزخوانی آن، می‌گویند. این پدیده یکی از گام‌های پایانی زیست‌ساخت پروتئین و بیان ژن می‌باشد. پیرایش پسارونویسی باعث ایجاد تنوع در کارکرد پروتئوم می باشد. تغییرات در پروتئین بوسیله افزایش کووالانسی گروه‌های فعال، پروتئین ها، یا جدایی پروتئولیتیک زیرواحدهای تنظیمی یا تخریب کلی پروتئین ها صورت می‌پذیرد. این تغییرات عبارتند از فسفوریلاسیون، گلیکوزیلاسیون، ubiquitination، نیتروزیلاسیون، متیلاسیون، استیلاسیون، لیپیده شدن و پروتئولیز شدن. آنزیم‌های درگیر در تغییرات بعد از رونویسی شامل آنزیم های کیناز، فسفاتاز، ترانسفراز، لیگاز و اوتو کیناز میباشند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Posttranslational modification». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی ، بازبینی‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۱.