پیایه‌بندی (باستان‌شناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در باستان‌شناسی پیایه‌بندی نوعی روش گاهنگاری و تاریخ‌گذاری نسبی است که در آن گونهٔ خاصی از دست‌ساخته‌ها را براساس تغییرات شکلی و سبکی در طول زمان دسته‌بندی می‌کنند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. «پیایه‌بندی» [باستان‌شناسی] هم‌ارزِ «seriation» مترادفِ: «روش پیایه‌بندی» هم‌ارزِ واژهٔ بیگانه‌ای دیگر (seriation technique)؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. «فارسی». در همان. دفتر یازدهم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۴۵-۳ (ذیل سرواژهٔ پیایه‌بندی)