پپتید وازواکتیو روده‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیespañol

هورمون پپتید وازواکتیو روده‌ای یا پلی‌پپتید وازواکتیو روده‌ای یا وی‌آی‌پی، یک هورمون پپتیدی، حاوی ۲۸ اسیدآمینه است. این هورمون در بسیاری از بافت‌های مهره‌داران مانند دستگاه گوارش، لوزالمعده و هیپوتالاموس در مغز ترشح می‌شود. این هورمون، بر نیرو انقباض قلب و گشادگی رگ‌ها تاثیر گذاشته، باعث افزایش گلیکوژنولیز شده و فشار خون را پایین می‌آورد. هم‌چنین باعث شل‌شدگی عضلات صاف نای، معده و کیسه صفرا می‌شود. این هورمون در انسان توسط ژن وی‌آی‌پی کدگذاری می‌شود.

نیمه‌عمر این هورمون در خون، دو دقیقه است.

وظایف[ویرایش]

این هورمون در دستگاه گوارش باعث شل‌شدن اسفنگتر پایینی مری (دهانه معدهمعده و کیسه صفرا و هم‌چنین، تحریک ترشح آب به ترشحات لوزلمعده و صفرا شده و در ترشح اسیدمعده نقش دارد.

این هورمون باعث تحریک ترشح پپسینوژن از معده شده و در تنظیم ترشح هورمون پرولاکتین مؤثر است.

هورمون آزادکننده هورمون رشد، جز خانواده وی‌آی‌پی بوده که در ترشح هورمون رشد از هیپوفیز نقش دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

هورمون آزادکننده هورمون رشد

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Vasoactive intestinal peptide». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی .

vasoactive intestinal peptide
Estructuras disponibles
PDB Buscar ortólogos: PDBe, RCSB
Identificadores
Símbolo VIP (HGNC: 12693)
Identificadores
externos
Locus Cr. 6 q24-27
Ortólogos
Especies
Humano Ratón
Entrez
7432
UniProt
P01282 n/a
RefSeq
(ARNm)
NM_003381 n/a
[editar datos en Wikidata]

El péptido intestinal vasoactivo (VIP, por sus siglas en inglés, vasoactive intestinal peptide) es una sustancia neurocrina formada por 28 residuos de aminoácidos y producida por muchas estructuras del cuerpo humano como el aparato digestivo, el páncreas y el núcleo supraquiasmático del hipotálamo. Se caracteriza por su propiedad vasodilatadora y su actividad en el sistema nervioso periférico (por ejemplo, relaja los pulmones, la tráquea y la musculatura gástrica). Inhibe la secreción de enzimas gástricas y estimula la secreción de glucagón, de insulina y de somatostatina, aumenta la adenilciclasa y la secreción biliar en el hígado.

Utilizando técnicas inmunorreactivas al VIP, se puede ver a lo largo del tracto gastrointestinal, desde el esófago hasta el recto. También en los pulmones, la placenta, la glándula suprarrenal y el páncreas.

En el sistema nervioso existe en gran cantidad en el córtex cerebral, el hipocampo, el núcleo amigdaloide, y en cantidades menores en el hipotálamo y en las células amacrinas de la retina.

La vida media del VIP en la sangre es de alrededor de dos minutos.