پورنوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از پورنو)
پرش به: ناوبری، جستجو

پورنوگرافی، پورنونگاری یا هرزه‌نگاری (به انگلیسی: Pornography) تجسم و نمایش بی‌پرده از رفتار جنسی با هدف هیجان، تحریک یا ارضای جنسی است که در قالب‌های مختلف از جمله کتاب، عکس، مجسمه، فیلم و مجله ارائه می‌شود.[۱] در بسیاری از موارد تمایز بین پورنوگرافی و هنر اروتیک تا حد زیادی ذهنی و بیانگر تفاوت‌های فرهنگی در جوامع مختلف است. در چند دهه اخیر، با گسترش فرهنگی که موضوعات جنسی را تابو نمی‌داند، صنعتی بر حول تولید و مصرف محتوای پورنوگرافی ایجاد شده‌است. گسترش و بهبود رسانه‌های صوتی و تصویری و اینترنت نیز در شکوفایی این صنعت نقش مهمی داشته است. البته کشورهای مختلف قوانین متفاوتی برای سامان دادن به این صنعت دارند. آمارها نشان می‌دهند که ۵۰٪ کاربران اینترنت به طور مرتب پورن تماشا می‌کنند.[۲] هرزه‌نگاری ادبی به متنی می‌گویند که در آن بر فعالیت‌های جنسی بسیار تأکید می‌شود به‌طوری که ممکن است به برانگیختگی هیجانات جنسی بیانجامد.[۳] در طنز و هزل نیز کاربرد دارد؛[۳] ممکن است طرح مسائل جنسی برای سرگرمی، خنده، کسب درآمد، بیان مسایل جدی یا ترسناک است و به موضوع‌هایی مانند سادیسم، مازوخیسم، لواط، خودستایی یا بت‌پرستی بپردازد.[۳] هرزه‌نگاری مستقیم، هرزه‌نگاری سخت و هرزه‌نگاری ملایم، از اصطلاحات وابسته است.[۳]

ریشه لغت[ویرایش]

لغت پورنوگرافی ریشه یونانی دارد و از ترکیب دو واژهٔ پورن (به یونانی: πόρνη و به انگلیسی: pornē) به معنای روسپی و واژهٔ گرافو (به یونانی: γράφω و به انگلیسی:graphō) به معنای نگارش بوجود آمده است و به معنی روسپی نگاری است. مشخص نیست برای اولین بار در چه زمانی در یونان باستان از این کلمه استفاده شد اما کلمه (به فرانسوی: pornographie) مشخصا از سال‌های نخستین سده ۱۹ میلادی در زبان فرانسه استفاده شده و از این زبان به دیگر زبان‌ها منتقل شده است.

پیشینه[ویرایش]

نقاشی دیواری‌هایی در شهر پمپئی

از دیرباز و از زمان تمدن‌های باستانی، بشر آشکارا به توصیف سکس و برهنگی پرداخت. این ادبیات و نوشته‌های عاشقانه اغلب با دین یا عقاید فراطبیعی دربارهٔ تمایلات جنسی که شامل آثار هنری، صنایع دستی، موسیقی، نقاشی‌های دیواری و شعر بود، درهم تنیده می‌شد. قدمت نقش‌های به جا مانده در غارها از دوران پارینه‌سنگی که بدن‌های برهنه و اندامهای تناسلی را تصویر کرده به بیش از ۲٫۶ میلیون سال قبل می‌رسد. پاپیروس اروتیک تورین یک نقاشی از دوران رامسس یکم است که حدود دو سومش تصاویر صریح اعمال جنسی است.[۴]
در نقاشی دیواری‌هایی در شهر پمپئی، افرادی در حال انجام سکس به تصویر کشیده شده‌اند. شاعران لاتین اشعاری سروده‌اند که به طور واضح در آنها به توصیف سکس و هوس پرداخته‌اند. کاماسوترا یک متن قدیمی هندی است که حاوی اشعار، نثر، نصایح و تصاویری بوده که به منظور راهنمایی برای چگونگی انجام رفتار جنسی، عشق اروتیک و زندگی مطبوع تألیف شده است.

اقتصاد[ویرایش]

فروش کتابهای کمیک پورن در ژاپن

بزرگی بازار پورنو بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.[۲] گزارش مرکز تحقیقات فورستر در سال ۱۹۹۸، حجم درآمد سالیانه صنعت پورنوگرافی را از طریق اینترنت بین ۷۵۰ میلیون دلار تا ۱ میلیارد دلار تخمین زد.

صنعت پورنوگرافی به عنوان یکی از صنایع پیشتاز در استفاده از فناوری‌های جدید پخش ویدیو به حساب می‌آید. به علاوه برای این صنعت نقش تعیین کننده‌ای در جنگ بین فرمت‌های ویدیویی VHS و بتاماکس در دهه ۱۹۸۰ و همچنین جنگ اخیر بین فرمت‌های دیجیتال اچ‌دی دی‌وی‌دی و دیسک بلو-ری قایل شده‌اند. این خود نشان دهندهٔ حجم و اهمیت این صنعت در تولید و پخش ویدیو است.

اما امروز، بر خلاف دهه ۸۰ و ۹۰ که برخی ستارگان پورنو حتی با ستارگان هالیوود برابری می‌کردند، دیگر کمپانی‌های پورنوگرافی سود میلیاردی ندارند. پخش رایگان ویدیوهای پورنوی خانگی، میزان فروش این صنعت را شدیداً تنزل داده است. بازیگران زن بابت هر صحنه که در فیلم‌های پورنو بازی می‌کنند حدود ۶۰۰ تا ۸۰۰ دلار دستمزد می‌گیرند در حالی که با تن‌فروشی می‌توانند تا دو برابر آن درآمد داشته باشند و بسیاری از این راه فقط برای تبلیغ خود استفاده می‌کنند. البته اجرای نمایش در برابر وب کم نیز راه دیگری برای ایجاد درآمد است که چون ارتباطی دو طرفه و زنده لازمه آن است، قابل کپی و توزیع در اینترنت نیست.

اما وضعیت مالی هنرپیشه‌های مرد به مراتب بدتر است. آنها برای هر صحنه تنها ۱۵۰ دلار دستمزد می‌گیرند و درآمد دیگری (مانند تن‌فروشی و شو در برابر وب کم) نیز برایشان ممکن نیست. این بازیگران همچنین از بیمه درمانی و بازنشستگی نیز محرومند.[۵]

بازیگران[ویرایش]

نوشتار اصلی: بازیگر پورنوگرافی
بروک هیون، سال ۲۰۰۷
سه بازیگر فیلم‌های پورنورگرافی همجنس‌گرایانه.

بازیگر پورنوگرافی یا پورن استار کسی است که به منظور تحریک بیننده و در برابر دوربین اعمال جنسی انجام می‌دهد. تامی گان، یکی از ستارگان پورنو، می‌گوید: «شاید برای میلیون‌ها نفر از طرفداران فیلم‌های پورنو، زندگی ستارگان این فیلم‌ها رؤیایی باشد. هفته‌ای ۵ یا ۶ بار با زنان زیبا همخوابه شوید و در ازایش پول هم بگیرید. اما اینکه آمیزش جنسی تحت فرمان کارگردان و زیر نور فیلمبرداری و دوربین‌های متعدد کار هر کسی نیست. حداقل کاری نیست که هر کسی بتواند با داشتن یک رابطه عاطفی، به راحتی و بدون شرمندگی انجام دهند.»

او که در چهار سال گذشته تنها و مجرد بوده معتقد است: «این طبیعی نیست از کسی که دوستش دارید خداحافظی کنید برای اینکه بروید سر کار و با کسی همخوابه شوید که دوستش ندارید.» او در مورد شرایط زن مورد علاقه خودش می‌گوید: «فداکار، مهربان و کسی که دلش بخواهد بچه‌دار شود. راستش، در صنعت پورونوگرافی نمی‌توانم چنین کسی را پیدا کنم.»[۵]

روابط جنسی امن[ویرایش]

آقای دِیلی، ۳۲ ساله در یک کنفرانس مطبوعاتی با انتقاد از کمپانی‌های تهیه کننده فیلمهای پورنو، گفت این شرکت‌ها نگران «روابط جنسی امن» در میان بازیگران فیلم‌های خود نیستند.کامرون بِی، ۲۹ ساله، که برای نخستین بار در برابر رسانه‌ها از ابتلای خود به ویروس آچ.آی. وی سخن می‌گفت، در حالی که اشک می‌ریخت، به خبرنگاران گفت: «من در این تجارت آموختم که اگر کاری را که از تو خواسته‌اند انجام ندهی، همیشه یکی جوان‌تر و جذاب‌تر از تو هست که انجامش دهد».[۶]

وضعیت قانونی[ویرایش]

      پورنوگرافی قانونی است      پورنوگرافی با توجه به برخی محدودیت‌ها قانونی است.       پورنوگرافی غیرقانونی است      اطلاعات در دست نیست

وضعیت قانونی پورنوگرافی، از کشوری به کشور دیگر و بنا به نگاه فرهنگی هر جامعه و قوانین برآمده از آن متفاوت است.[۷] اغلب کشورها حداقل یک نوع از انواع پورنوگرافی را قانونی به شمار می‌آورند. در برخی از کشورها فروش و نمایش فیلم‌های پورنوگرافی نرم (سافت‌کور) منع قانونی ندارد، در حالی که هاردکور تحت کنترل و نظارت است. هم‌چنین در بسیاری از کشورها برای دسترسی افراد زیر سن قانونی به مواد هاردکور، مغازه‌های سکس، سفارش پستی اقلام پورنوگرافی محدودیت و ممنوعیت وجود دارد.
همچنین پورنوگرافی کودکان به موجب پروتکل کنوانسیون حقوق کودک منع شده است و بسیاری از کشورها از جمله ایران به این پروتکل پیوسته‌اند.[۸][۹] و بنابراین تقریباً در تمامی کشورها تولید، فروش و حتی در اختیار داشتن محصولات پورنوگرافی کودکان ممنوع است.
پورنوگرافی در برخی کشورها از جمله ایران ممنوع است.

تأثیرات پورنوگرافی[ویرایش]

پورنوگرافی و تأثیرات آن مبحثی مفصل و البته جنجالی است. کلیشه و پیش‌فرض‌های نادرستی له و علیه این پدیده وجود دارد و افراد بسته به فرهنگ، عقیده، مذهب، تحصیلات و حتی نوع پورنوگرافی نظرات بسیار متفاوتی دربارهٔ تأثیر پورنوگرافی در ابعاد مختلف اجتماعی و فردی دارند.[۴]

اثرات جنسی و اعتیاد[ویرایش]

اعتیاد به پورنوگرافی می‌تواند یک اعتیاد رفتاری احتمالی باشد که از طریق اجبار و تکرار استفاده از محتواهای پورنوگرافی با وجود نتایج پی‌درپی منفی بر روی وضعیت فیزیکی، ذهنی، اجتماعی و یا اقتصادی فرد مشخص می‌گردد.[۱۰][۱۱][۱۲] اما در حال حاضر تشخیصی از اعتیاد به پورنوگرافی در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی وجود ندارد.[۱۰] در این راهنما آمده است که پورنوگرافی می‌تواند برای برخی افراد مشکل‌زا باشد؛ ولی کارشناسان مطمئن نیستند که چگونه باید استفاده بیش از اندازه از پورنوگرافی را طبقه‌بندی کنند.[۱۳]
برخی روان‌شناسان اما علائم مختلف ناهنجاری‌های جنسی را نشانه‌ای از اختلالات زیربنایی آن می‌دانند، همچون افسردگی یا اضطراب که می‌تواند نشانه‌ای از رابطه جنسی با خود، در اثر مشاهده محتواهای پورنوگرافی باشد. آن‌ها مفهوم اعتیاد را فقط وابستگی‌های شیمیایی ندانسته و چنین باوری را ناقص و ناموثر می‌دانند.[۱۴][۱۵]

یک مقاله مروری (Review article) در سال 2016 نشان می‌دهد که برخی رفتارهای اینترنتی همچون استفاده از پورنوگرافی، می‌تواند معتادکننده باشد و تماشای مخاطره‌آمیز پورنوگرافی را به عنوان نوعی از اعتیاد به اینترنت (اختلالات ناشی از استفاده نابجا از اینترنت) در نظر گرفتند.[۱۶] پژوهشگران گروه روان‌شناسی عمومی دانشگاه دویسبورگ-اسن در آلمان نیز بر این باورند که رابطه جنسی فیزیکی بین دو فرد، در بدن و ذهن افراد همان تاثیر رابطه جنسی در حالات غیرفیزیکی آن همچون خودارضایی یا رابطه جنسی مجازی را ندارد. این پژوهش که بر تاثیرات مشاهده پورنوگرافی بر روی افراد متمرکز بوده، نشان می‌دهد که دیدن محتواهای پورنوگرافی اثرات مخربی بر نحوه عملکرد حافظه و یادگیری افراد شرکت کننده در پژوهش داشته است. همچنین هیلتون و واتس، دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه تگزاس، استدلال می‌کنند که مشاهده بیش از اندازه محتواهای پورنوگرافی، مانند سایر اعتیادها، می‌تواند در ساختار مغز و شبکه ارتباطی عصب‌ها تغییرات آناتومیک و پتالوژیک ایجاد کند.[۱۷]

در پژوهشی دیگر، با مشاهده تصاویر ام‌آرآی مغز مردانی که در هفته بیش از ۴ ساعت محتواهای پورنوگرافی مشاهده کرده‌اند، دیده شده است که بخش مربوط به انگیزش و پاداش مغز این افراد کوچکتر از سایرین است. نتیجه این تحقیق نشان می‌دهد که دیدن پورنوگرافی باعث تنبلی سیستم پاداش مغز می‌گردد و این افراد به دلیل کوچک شدن این بخش از مغزشان، به انگیزش بیشتری برای لذت‌ بردن نیاز دارند. این تحقیق نشان می‌دهد که افرادی که پورنوگرافی تماشا می‌کنند پاسخ‌های طبیعی‌ای نسبت به محرک‌های جنسی ندارند و یا این پاسخ‌ها در آن‌ها دچار کاهش شده است.[۲]

مخالفت‌ها[ویرایش]

مخالفت با پورنوگرافی به طور کلی از دو منبع سرچشمه می‌گیرد: اعتقادات دینی و اعتقادات فمینیستی. که این مخالفتها بعضاً شکل قانون در کشورهای مختلف می‌گیرند. یکی از موارد مطرح شده در این مخالفت‌ها امکان اعتیاد به پورنوگرافی می‌باشد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. "pornography". Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Inc. Retrieved 2016-03-14. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «پورنوگرافی با اندازه مغز چه ارتباطی دارد؟». بی‌بی‌سی، خرداد ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۴. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ اصلانی (همدان)، محمدرضا. فرهنگ واژگان و اصطلاحات طنز. تهران: کاروان، ۱۳۸۵. ۲۵۳. شابک ‎۹۶۴۸۴۹۷۲۸۱. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Shira Tarrant (7 February 2016). The Pornography Industry: What Everyone Needs to Know. Oxford University Press. pp. 5–. ISBN 978-0-19-020514-0. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ترو، لویی. «فیلم‌سازی پورنو، صنعتی که دیگر پول‌ساز نیست». بی‌بی‌سی، تیر ۱۳۹۱. بازبینی‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۴. 
  6. «درخواست ستارگان فیلم‌های پورنو برای اجباری شدن کاندوم». بی‌بی‌سی فارسی، سپتامبر ۲۰۱۳. بازبینی‌شده در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۴. 
  7. نورایمان قهاری. «بازتاب نادرست روابط جنسی در پورنوگرافی». دویچه‌وله فارسی، ۱۳ ژانویه ۲۰۱۴. بازبینی‌شده در ۱۳ مارس ۲۰۱۶. 
  8. «مجلس به لایحه الحاق ایران به پروتکل کنوانسیون حقوق کودک رای مثبت داد،». ایرنا، مرداد ۱۳۸۶. بازبینی‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۴. 
  9. «قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل اختیاری کنوانسیون حقوق کودک درخصوص فروش، فحشاء و هرزه نگاری کودکان». مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی ایران. بازبینی‌شده در ۲۴ اسفند ۱۳۹۴. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ American Psychiatric Association (2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (Fifth ed.). Arlington, VA: American Psychiatric Publishing. pp. 481, 797–798. ISBN 978-0-89042-555-8. Thus, groups of repetitive behaviors, which some term behavioral addictions, with such subcategories as "sex addiction," "exercise addiction," or "shopping addiction," are not included because at this time there is insufficient peer-reviewed evidence to establish the diagnostic criteria and course descriptions needed to identify these behaviors as mental disorders. 
  11. Stein, Dan J.; Hollander, Eric; Rothbaum, Barbara Olasov (31 August 2009). Textbook of Anxiety Disorders. American Psychiatric Pub. pp. 359–. ISBN 978-1-58562-254-2. Retrieved 24 April 2010. 
  12. Parashar A, Varma A (April 2007). "Behavior and substance addictions: is the world ready for a new category in the DSM-V?". CNS Spectr 12 (4): 257; author reply 258–9. PMID 17503551. 
  13. «آیا می‌توان به فیلم پورن معتاد شد؟». صدای آمریکا، ۱۲ اسفند ۱۳۹۴. 
  14. The British Psychological Society, "Response to the American Psychiatric Association: DSM-5 Development", 2001 [۱]
  15. Ley, David J. (2014-07-10). The Myth of Sex Addiction (in English). Rowman & Littlefield. ISBN 9781442213050. 
  16. Brand, Matthias; Young, Kimberly; Laier, Christian; Wölfling, Klaus; Potenza, Marc N. "Integrating psychological and neurobiological considerations regarding the development and maintenance of specific Internet-use disorders: An Interaction of Person-Affect-Cognition-Execution (I-PACE) model". Neuroscience & Biobehavioral Reviews 71: 252–266. doi:10.1016/j.neubiorev.2016.08.033. PMID 27590829. 
  17. حداد، نینا. «سکس بیشتر، برای هوش و حافظه خوب است». رادیو زمانه، دی ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۴. 

پیوند به بیرون[ویرایش]