پهلوان (طایفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پهلوان، نام یکی از تبارهای سیستانی در ایران و کشورهای افغانستان و ترکمنستان می‌باشد.و با جهانتیغ اعقاب خیرالدین بازگیر پهلوان در خون مشترکند

گروهی از مردم این تبار اعتقاد راسخ دارند که از بازماندگان و اعقاب رستم دستان، قهرمان شاهنامهٔ فردوسی هستند که در عهد سلاطین کیانی، فرماندهی لشکریان ایران را بر عهده داشت؛ دیو سفید را کشت و افراسیاب را شکست داد.

گروهی دیگر از مردم این تبار بر این باورند که زمانی که بهمن پسر اسفندیار برای خونخواهی پدرش به سیستان لشکر کشید و فرامرز پسر رستم را به دار آویخت، یکی از یلان فیروزکوهی، فرمانروای سیستان شد و این تبار از او پدید آمد.که این مطلب صحیح بنظر نمیرسد

در حال حاضر؛ بسیاری از اعضای طایفه در نقاط مختلف از کشورهای ایران، افغانستان و ترکمنستان سکونت دارند.

مردم این طایفهٔ سیستانی؛ در کشور ایران، در شهرهای زاهدان و زابل؛ عموماً در روستای میرزاخان و روستای پهلوان، روستای دوست محمد دادشاه، روستای جان محمد آخوند پهلوان، روستای دوست محمد شاهگل و روستای کدخدا حیدر شهرستان زابل بسر می‌برند.

همچنین در استان البرز (روستای کندر)، استان سمنان (شهرهای شاهرود و دامغان)، استان اصفهان، استان تهران (شهرهای فرون آباد و ورامیناستان گلستان (شهرهای کلاله، گالیکش، گنبد، آزادشهر، گرگان، آق قلا و انبارالوم)، استان خراسان رضوی (شهر سرخس) زندگی می‌کنند.

مردم طایفهٔ پهلوان در کشور افغانستان در منطقهٔ چخنسور، دشت مارگو و نواحی اطراف آن سکونت دارند. این گروه از اعضای طایفهٔ پهلوان در زمان اشغال افغانستان بدست روسها؛ در مبارزات و نبردهای مردم افغانستان با روسها، نقش بسزائی را ایفاء نمودند. پیکر شاه پسر میرزا حمزه پهلوان، شخصاً فرماندهی تعدادی از دسته‌های رزمی مجاهدین افغان را در جنوب عرب افغانستان را بر عهده داشت.

شایان ذکر است که پس از اجرای قرداد پاریس که با نظارت و خواست کشور انگلستان بر ایران تحمیل شد؛ بخشی از ایران بنام «آریانا» که امروز افغانستان نام دارد، از سرزمین مادری جدا شد. در طی اجرای این قرارداد؛ بخشی از سیستان نیز از ایران جدا گردید و به همین دلیل بعضی از افراد طایفهٔ پهلوان که در آن نواحی قرار داشتند، تبعهٔ افغانستان محسوب شدند.

همچنین مردم طایفهٔ پهلوان در کشور ترکمنستان در شهرهای مرو (ماری)، بایرامعلی، یولاتان، ایلکی، چهار جوی (اخیراً نام این شهر را حکومت ترکمنستان، به ترکمن آباد تغییر داده است) سکونت دارند. این افراد، در اوایل عهد حکومت قاجاریه که هنوز ترکمنستان از ایران جدا نشده بود؛ به آن منطقه مهاجرت کرده بودند. این افراد ارتباط خود را با کشور ایران و سرزمین مادری و آداب و سنن ایرانی و اعتقادات شیعی؛ بشدّت حفظ کرده‌اند.

منابع[ویرایش]