پل جیاماتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
پل جیاماتی
PaulGiamattiJan2011.jpg
جیاماتی در ۲۰۱۱
نام اصلی پل ادوارد والنتاین جیاماتی
زمینه فعالیت بازیگر/ کمدین
تولد ۶ ژوئن ۱۹۶۷ ‏(۵۲ سال)
نیو هون، آمریکا
محل زندگی نیویورک
ملیت  ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت ۱۹۹۰-اکنون
همسر(ها) الیزابت کوهن (۱۹۹۷ تاکنون)
فرزندان ساموئل پل جیاماتی

پل جیاماتی (به انگلیسی: Paul Giamatti) (زاده ۶ ژوئن ۱۹۶۷)، یک بازیگر آمریکایی است. پل کارش را با حضور در تبلیغات و نقش مکمل در چند فیلم دهه ۹۰ که نظر مثبت منتقدان را به خود جلب کرد مانند بخش‌های خصوصی، نمایش ترومن، نجات سرجوخه رایان، مذاکره‌کننده، مرد روی ماه، کارش را آغاز کرد. از سال ۲۰۰۰ به بعد در فیلم‌هایی شامل شکوه آمریکایی، راه‌های فرعی، مرد سیندرلایی، شعبده‌باز (فیلم ۲۰۰۶)، جان آدامز (مجموعه تلویزیونی)، روح‌های سرد و نسخه بارنی می‌شود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

پل در نیوهون به دنیا آمد. پدرش در دانشگاه ییل پروفسور بود که بعدها ریاست دانشگاه را به عهده گرفت. مادرش خانه‌دار و معلم زبان انگلیسی بود. مادر پل دارای زمینه ایرلندی و پدربزرگ پدریش پسر یک مهاجر ایتالیایی و مادربزرگ پدریش انگلیسی بود.

پدر و مادرش صاحب سه فرزند هستند که پل از همه کوچکتر است. برادرش مارکوس نیز یک بازیگر است. خواهرش الینا، طراح جواهرات است. او سال ۱۹۸۵ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و برای ادامه تحصیل به دانشگاه ییل رفت. او در تئاتر صحنه‌ای بچه‌های دوره کاردانی، در کنار بازیگرانی چون ادوارد نورتون و رون لیوینگستون، که خود در دانشگاه ییل درس می‌خواندند، بازی کرد. او در سال ۱۹۸۹ با مدرک کارشناسی زبان انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. او تصمیم داشت در رشته هنرهای زیبا از دانشکده هنر دانشگاه ییل، دکترا بگیرد.

شغل[ویرایش]

اولین نقش طولانی خود را در فیلم قسمت‌های خصوصی بازی کرد که کارگردان این فیلم بارها در برنامه‌های رادیویی خود گفته بود که پل بخاطر این بازی، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را دریافت خواهد کرد. او سپس نقش مکمل در کارهای پرفروشی مانند «نجات سرباز رایان»، «نمایش ترومن» و «مذاکره‌کننده» که همگی ساخت ۱۹۹۸ بودند، شد.

او بعد از بازی در «شکوه آمریکایی» نظر مثبت منتقدان را به خود جلب کرد. او شهرتش را بخاطر بازی در کمدی-رمانتیک «پیاده‌رو» (۲۰۰۴) بدست آورد. همچنین نامزد گولدن گلوب و جایزه روح مستقل شد. بعد موفقیت تبلیغاتی «شکوه آمریکایی» او در فیلم مرد سیندرلایی ظاهر شد که باعث نامزد شدنش درجوایز اسکار و گولدن گلوب شد.

در ۲۰۰۶ او نقش اصلی فیلم «زنی در زمستان»، یک فیلم ترسناک فوق بشری بازی کرد و به دنبال آن در «مورچه بولی» و در درام نیل برگر به نام شعبده‌باز (فیلم ۲۰۰۶) در کنار ادوارد نورتون نقش ایفا کرد. او در بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۸ برای ۴۵ جایزه نامزد شد و ۲۶ تا از آن‌ها را برنده شد که شامل جایزه امی و گولدن گلوب برای جان آدامز (مجموعه تلویزیونی) بود. تمام جوایزش به غیر از یکی بخاطر فیلم‌های «شکوه آمریکایی»، «پیاده‌رو»، «مرد سیندرلایی» و «جان آدامز» بود. آن یکی که بخاطرش جایزه نگرفت فیلم «خانه مامان بزرگ» بود که بسیار پرفروش شد.

پل در نقش یک نویسنده علمی تخیلی را در سریال «جغدی در روز» بازی خواهد کرد.

زندگی شخصی[ویرایش]

او در نیویورک زندگی می‌کند و با الیزابت جیاماتی ازدواج کرده. آن‌ها در سال ۲۰۰۱ صاحب پسری شدند به نام ساموئل که در آیین یهودیت مادرش پرورش یافت. خود پل «بی‌دین» است و به خدا اعتقاد ندارد.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

فیلم سال ساخت
پس از نیمه شب ۱۹۹۱
مجردها ۱۹۹۲
ان وای پی دی بلو ۱۹۹۴
محرک جنسی قوی ۱۹۹۵
اخبار نیویورک ۱۹۹۵
سابرینا ۱۹۹۵
نمایش ۱۹۹۶
اتاق تنفس ۱۹۹۶
ریپر ۱۹۹۶
دستگیری جینا ۱۹۹۷
دانی براسکو ۱۹۹۷
پاریس محرمانه ۱۹۹۷
عروسی دوست صمیمی من ۱۹۹۷
هری نابودگر ۱۹۹۷
حرکت آینده ۱۹۹۷
آدم‌کش: تنها در خیابان ۱۹۹۸
نمایش ترومن ۱۹۹۸
دکتر دولیتل ۱۹۹۸
نجات سرباز رایان ۱۹۹۸
مذاکره‌کننده ۱۹۹۸
مردان امن ۱۹۹۸
گهواره تکان خواهد خورد ۱۹۹۹
مرد روی ماه ۱۹۹۹
اگر این دیوارها می‌توانستند حرف بزنند ۲۰۰۰
خانه مامان بزرگ ۲۰۰۰
قطعه موسیقی ۲۰۰۰
شاه تپه ۲۰۰۱
قصه گو ۲۰۰۱
سیاره میمون‌ها ۲۰۰۱
دروغگوی چاق گنده ۲۰۰۲
لباس زیر طوفانی ۲۰۰۲
شکوه آمریکایی ۲۰۰۳
واریز چک ۲۰۰۳
اعتماد ۲۰۰۳
اوراق پنتاگون ۲۰۰۳
راه‌های فرعی ۲۰۰۴
شب شنبه زنده ۲۰۰۵
روبات‌ها ۲۰۰۵
مرد و گل ۲۰۰۵
مرد سیندرلایی ۲۰۰۵
شاهین داره می‌میره ۲۰۰۶
شعبده‌باز ۲۰۰۶
زنی در زمستان ۲۰۰۶
مورچه بولی ۲۰۰۶
پیچاندن سر ۲۰۰۶
خاطرات پرستار ۲۰۰۷
بکششون ۲۰۰۷
جمله فرد ۲۰۰۷
جان آدامز (مجموعه تلویزیونی) ۲۰۰۸
کبوتر زیبا ۲۰۰۸
دورویی ۲۰۰۹
روح‌های سرد ۲۰۰۹
دنیای جادو شده السوپر بیستو ۲۰۰۹
آخرین ایستگاه (فیلم) ۲۰۰۹
نسخه بارنی ۲۰۱۰
ببر ببر ۲۰۱۱
زره پوش ۲۰۱۱
سردرد:قسمت دوم ۲۰۱۱
دوران راک ۲۰۱۲
۱۲ سال بردگی ۲۰۱۳
نجات آقای بنکس ۲۰۱۳
سن آندریاس ۲۰۱۵
میلیاردها (مجموعه تلویزیونی) ۲۰۱۶

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی

Paul Giamatti auf dem Toronto International Film Festival (2010)

Paul Edward Valentine Giamatti (dʒiəˈmɑːti; * 6. Juni 1967 in New Haven, Connecticut) ist ein US-amerikanischer Schauspieler. Er ist mehrfacher Golden-Globe- und Emmy-Preisträger.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Paul Giamattis Vater, Angelo „Bart“ Bartlett Giamatti, war Professor an der Yale University und später Präsident der Universität und Commissioner der Major League Baseball. Seine Mutter, Toni Smith, war Schauspielerin. Auch Giamattis Bruder Marcus ist Schauspieler (Für alle Fälle Amy).

Paul Giamatti besuchte das Eliteinternat Choate Rosemary Hall in Wallingford, Connecticut, studierte Anglistik in Yale und absolvierte ein Schauspiel-Studium an der Yale School of Drama. Nach seinem Abschluss folgten zahlreiche Theater-Produktionen unter anderem am Broadway, bevor er in einigen kleinen Fernseh- und Kinorollen in den frühen 1990ern zu sehen war.

Seine erste bekannte Rolle spielte er in der Filmadaption von Howard Sterns Autobiografie Private Parts, in der Giamatti den unsympathischen Programmchef Kenny Rushton spielte. Der Radiomoderator Stern lobte Giamattis Darstellung und forderte vergebens eine Oscar-Nominierung in der Kategorie Bester Nebendarsteller. Zuvor hatten Giamattis Rollen in Filmen wie Donnie Brasco oder Geliebte Aphrodite noch nicht einmal Namen gehabt.

In der Folgezeit war er zunächst in kleineren Rollen in einigen großen Filmen wie Die Truman Show, Der Soldat James Ryan und Verhandlungssache zu sehen. Seinen Durchbruch erzielte er 1999 in dem Biopic Der Mondmann über das Leben des Komikers Andy Kaufman. Seine Filmauswahl umfasst neben Mainstream-Filmen wie Die Hochzeit meines besten Freundes, Big Mamas Haus, Planet der Affen und Paycheck – Die Abrechnung immer wieder hochgelobte Independent-Filme wie Women Love Women, Traumpaare und Storytelling.

Mit American Splendor über den Comic-Autoren Harvey Pekar etablierte er sich als Hauptdarsteller und konnte viele Auszeichnungen für Filme wie Sideways und Das Comeback gewinnen. Für letzteren Film erhielt er 2006 sowohl eine Golden Globe Award wie Oscar- Nominierung und wurde von der Amerikanischen Schauspielgilde als bester Nebendarsteller ausgezeichnet.

2006 war er als Hauptdarsteller in M. Night Shyamalans Das Mädchen aus dem Wasser als Hausmeister und neben Edward Norton und Jessica Biel in The Illusionist als Inspektor zu sehen. Letzterer Film kam im deutschsprachigen Raum allerdings nie in die Kinos.

2008 kam sein größter Erfolg mit der Serie John Adams. Für seine Rolle erhielt er ebenso einen Golden Globe und zahlreiche andere Auszeichnungen. John Adams gilt als einer seiner besten Darstellungen.

2010 war Giamatti in der Komödie Barney’s Version in der Titelrolle des Barney Panofsky, ein Produzent seichter Fernsehserien, der sein bewegtes Leben Revue passieren lässt. Seine Darstellung brachte ihm 2011 erneut den Golden Globe, diesmal als bester Hauptdarsteller in einer Komödie oder Musical ein. 2012 arbeitete er als Voice-Actor in der Comicverfilmung von The Goon.[1]

Paul Giamatti ist seit 1997 mit Elizabeth Cohen verheiratet und hat einen Sohn.

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Giamatti bei der New Yorker Uraufführung seines Films Barney’s Version (2011)

Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 2005: Golden Globe-Nominierung für Sideways
  • 2006: Oscar- und Golden Globe-Nominierung für Das Comeback als bester Nebendarsteller
  • 2006: Critic’s Choice Award als bester Nebendarsteller für Das Comeback
  • 2008: Emmy als bester Hauptdarsteller in der Miniserie John Adams
  • 2009: Golden Globe als bester Hauptdarsteller in der Miniserie John Adams
  • 2009: Darstellerpreis des Internationalen Filmfestivals von Karlovy Vary für Cold Souls (gemeinsam mit Olivier Gourmet für Un ange à la mer)
  • 2011: Golden Globe für Barney’s Version als bester Hauptdarsteller (Komödie oder Musical)

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Paul Giamatti – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Quick Goon Update Goes Nowhere