پلوتونیم-۲۳۸

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پلوتونیم-۲۳۸
Radioisotope thermoelectric generator plutonium pellet.jpg

یک قطعه از پلوتونیم-۲۳۸ که به دلیل تولید انرژی داخلی، همواره به صورت درخشنده است.

کلیات
Name, نماد پلوتونیم-۲۳۸,238Pu
نوترون‌ها ۱۴۴
پروتون‌ها ۹۴
اطلاعات هسته
نیمه عمر ۸۷٫۷ سال
زنجیره واپاشی ۲۴۲Cm (α)
۲۳۸Np (β)
۲۳۸Am (β+)
محصولات واپاشی ۲۳۴U
جرم ایزوتوپ ۲۳۸٫۰۴۹۵۵۳ u
اسپین ۰
واپاشی هسته‌ای انرژی واپاشی
واپاشی آلفا ۵٫۵۹۳ MeV

پلوتونیم-۲۳۸ که به صورت Pu-۲۳۸ یا ۲۳۸Pu نیز نشان داده می‌شود، یکی از ایزوتوپ‌های پرتوزای عنصر پلوتونیم با نیمه عمر ۸۷٫۷ سال دارد. این ایزوتوپ منبع قوی برای تولید پرتو آلفا است و بر خلاف دیگر ایزوتوپ‌های پلوتونیم ذرات دیگر را به مقدار بسیار اندک منتشر می‌کند. این ویژگی سبب شده است که از این ماده در مولد گرما-الکتریکی ایزوتوپی و واحد گرمایش رادیوایزوتوپ جهت تولید انرژی استفاده شود. این ایزوتوپ، نخستین ایزوتوپ کشف شده عنصر پلوتونیم است و در سال ۱۹۴۱ به وسیله بمباران ایزوتوپ اورانیوم-۲۳۸ با دوتریوم و توسط گلن سیبورگ تولید شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Plutonium-238»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۶ دی ۱۳۹۲).

پیوند به بیرون[ویرایش]