پرنده آزاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
«پرندهٔ آزاد»
Lynyrd-Skynyrd-Free-Bird.jpg
ترانه لِنِرد اسکینِرد
از آلبوم 'لِ-نِرد اسکین-نِرد تلفظ شده'
فرمتصفحهٔ ۷ اینچ
تاریخ ضبط۳ آوریل ۱۹۷۳
سبکساترن راک، هارد راک
زمان۹:۰۶ (نسخهٔ آلبوم)
۴:۱۸ (نسخهٔ تک‌آهنگ)
۳:۳۱ (نسخهٔ رادیویی)
۱۰:۰۸ (نسخهٔ کامل)
۱۱:۰۹ (نسخهٔ دمو)
ناشراِم‌سی‌اِی
ترانه‌سرا(ها)آلن کالینز و رانی ون زنت
تهیه‌کننده(ها)اَل کوپر
گاه‌نگاری تک‌آهنگ‌های لِنِرد اسکینِرد
««Sweet Home Alabama»
۱۹۷۴»
«پرندهٔ آزاد» ««Saturday Night Special»
۱۹۷۴»
پرندهٔ آزاد
۳۰ ثانیه (از ۹:۰۶)

«پرندهٔ آزاد» (به انگلیسی: Free Bird) ترانه‌ای از گروه ساترن راک آمریکایی لِنِرد اسکینِرد و یکی از قطعه‌های اولین آلبوم آن‌ها با نام لِ-نِرد اسکین-نِرد تلفظ شده[پانویس ۱] است. اعضای لنرد اسکینرد این ترانه را به یاد دوین آلمن گیتاریست درگذشتهٔ آلمن برادرز سرودند.[۱]

لُری فلمینگ-نقدنویس موسیقی وب‌سایت AOL-از «پرندهٔ آزاد» به‌عنوان پر تقاضاترین ترانه در تاریخ موسیقی راک یاد کرده‌است. بیل جانویتز از AllMusic هم گیتار گری راسینگتون در «پرندهٔ آزاد» را جزو مشکل‌ترین و طاقت‌فرساترین ریف‌ها و سولوهای موسیقی راک توصیف کرده و تنها رقیبش در آن زمان را «پلکانی به بهشت» لد زپلین دانسته‌است.[۲] مجلهٔ دنیای گیتار در سال ۲۰۰۸ و در معرفی «۱۰۰ تکنوازی برتر گیتار همهٔ دوران» جایگاه سوم را به پرندهٔ آزاد اختصاص داده‌است.[۳]

تک‌آهنگ «پرندهٔ آزاد» که در سال ۱۹۷۴ روانهٔ بازار شد دومین اثر گروه بود که به جمع ۴۰ ترانهٔ برتر بیلبورد هات ۱۰۰ راه پیدا کرد و تا ردهٔ ۱۹اُم صعود کرد. نسخهٔ لایو ترانه که در سال ۱۹۷۷ متنشر شد هم به جدول بیلبورد ۱۰۰تای برتر راه یافت و تا ردهٔ ۳۸اُم آن جدول صعود کرد.

«پرندهٔ آزاد» که طولانی‌ترین ترانهٔ لنرد اسکینرد به‌شمار می‌آید معمولاً در کنسرت‌هایشان به‌عنوان آهنگ پایانی اجرا می‌شد و در بیشتر مواقع، اجرای زندهٔ آن بیش از ۱۴ دقیقه طول می‌کشید.

پانویس[ویرایش]

  1. Pronounced Leh-Nerd Skin-Nerd

منابع[ویرایش]

  1. Stephen Thomas Erlewine. "Lynyrd Skynyrd". وب‌گاه AllMusic. Retrieved 12 September 2012.
  2. Bill Janovitz. "Free Bird". وب‌گاه AllMusic. Retrieved 12 September 2012.
  3. "100 Greatest Guitar Solos: 3) "Free Bird" (Allen Collins, Gary Rossington)". وب‌گاه دنیای گیتار. 14 October 2008. Archived from the original on 17 March 2013. Retrieved 12 September 2012.