پردیس خسروی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پردیس خسروی
1پردیس خسروی.jpg
زمینه فعالیت رقص، باله

دوازده اجرای متفاوت ایران بانو آرش کمانگیر تالار وحدت مجموعه ادای دین تالار وحدت اپرت تک نوازی ممنوع تالار وحدت تئاتر تهرن تئاتر شهر تئاتر بانوی دریایی

تولد ۳۱ مارس ۱۹۸۰(۱۹۸۰-03-۳۱) ‏(۳۷ سال)
تهران
محل زندگی تهران
ملیت ایرانی
پیشه رقصنده، رقص‌پرداز و بازیگر تئاتر
تأثیرپذیرفته(‌ها) استاد حبیب شیبانی
وب‌گاه رسمی http://pardiskhosravi.ir/
2آلترناتیو.jpg

پردیس خسروی رقصنده، بالرین، بازیگر تئاتر، طراح حرکت، کارگردان و رقص‌پرداز ایرانی است. او سرپرست و مؤسس گروه هنری آلترناتیو (از سال ۱۳۸۷) است. پردیس خسروی افزون بر اجراهای متعدد رقص در تالارهای معتبر کشور ایران، در تئاترهای بسیاری نیز به عنوان طراح حرکات و یا نقش آفرین حضور داشته است.[۱][۲][۳][۴][۵][۶][۷]

حرفه[ویرایش]

پردیس خسروی در سال ۲۰۰۸ گروه هنری آلترناتیو را تأسیس نمود و از آن تاریخ ضمن ادامه تدریس در مؤسسه ورزشی شاهین، سالانه به اجرای نمایش-موسیقی در تالارهای معتبری همچون تالار وحدت و فرهنگسرای نیاوران پرداخته است.[۸][۹] او تاکنون رقص‌هایی را بر پایهٔ متون ادبیات فارسی و موسیقی اصیل ایرانی مانند هزاردستان و دف‌زن طراحی و اجرا کرده است.

پردیس خسروی در طراحی حرکات تئاترهای متعددی نقش داشته است و همچنین به ایفای نقش نیز در چندین تئاتر پرداخته است از جمله تئاتر تهرن اثر محمود استاد محمد [۱][۱۰] و بانوی دریایی به کارگردانی رضا بهارلو و تکنوازی ممنوع [۱۱] به کارگردانی نیما خسروی
طراحی حرکت و کارگردانی تئاتر-حرکت بسیار گسترده آرش کمانگیر بر اساس شعرآرش کمانگیر از سیاوش کسرایی که در سال ۱۳۹۵ در تالار وحدت اجرا شد[۱۲]

طراحی حرکت و کارگردانی مجموعه ادای دین که اولین آن در سال ۱۳۹۶ با نام توران خانم و به احترام بانو توران میرهادی در تالار وحدت اجرا گردید[۱۳]

تحصیلات[ویرایش]

پردیس در رشته تربیت بدنی تحصیل نموده است و گرایش تکمیلی او در زمینه ژیمناستیک کودکان بوده است. وی در حال حاضر مشغول تنظیم پایان‌نامه خود در ارتباط با آسیب‌شناسی حرکتی-ورزشی است.
باله را در حضور هایده کیشی پور شروع نموده و همزمان با گذراندن دوره‌های متعدد و ورک‌شاپ‌های معتبر در کشورهای آلمان، فرانسه و اتریش در این مسیر به قابلیت خود افزوده است.او هم اکنون در محضر اساتیدی همچون حبیب شیبانی از رقصنده های باله ملی ایران پیش از انقلاب و بنیان گذار باله دانشگاه تهران در سال ۱۳۴۹ مشغول تکمیل آموختن است
تحقیق و طی دوره‌های متعدد رقصهای محلی ایران نزد مدرسین بومی باعث توانمندی او بر رقصهای فلکلور شده است.

تألیف و تحقیق[ویرایش]

مبانی آموزش باله


در سال ۱۳۹۴ اولین کتاب باله به زبان فارسی به عنوان «مبانی آموزش باله در چند کلمه»[۱۴]

توسط پردیس خسروی ترجمه و تألیف شد و هم اکنون در حال تدوین مجموعه‌ای از لوح فشرده و کتاب با عنوان «ریتم در باله» است.
دومین کتاب ترجمه و تالیف شده در خصوص باله نیز توسط پردیس خسروی در سال ۱۳۹۵ منتشر گردید.
آموزش جامع باله در چهار بخش[۱۵][۱۶] نام این مجموعه چهار جلدی است که در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفت. این مجموعه شامل
جلد ۱ مقدماتی میل بار
جلد ۲ مقدماتی میدانی
جلد ۳ پیشرفته میل بار
جلد ۴ پیشرفته میدانی نام گذاری شده است.

نگاهی به اثر «ایران بانو»[ویرایش]

پردیس خسروی کارگردان و طراح حرکت با سرپرستی گروه ۵۰ نفره آلترناتیو، روایتی را از زن ایرانی و با دیدگاه خود تدوین کرده بود که در قالب ۱۲ قطعه حرکتی و شش قطعه موسیقی زنده اجرا شد.

موسیقی زنده «ایران‌بانو» را گروه موسیقی آوای مهربانی به سرپرستی و خوانندگی سهیلا پورگرامی برعهده داشتند و کوک آن شب‌ها، ماهور بود. قطعات موسیقی- حرکت با اورتوری از اشعار مولانا آغاز شد و پس از آن راوی بر صحنه آمد و در ابتدای هر قطعه روایتی به قلم نیما خسروی داشت. در جایی، از لالایی و قدکشیدن در بستر تاریخ و فرهنگ گفت و در جایی از بلوغ و عشق. صحنه‌ای تداعی دین و عرفان را داشت و صحنه‌ای فرهیختگی و بلوغ اجتماعی. پس از بیان راوی، گروه حرکت در سبک‌های کلاسیک و مدرن با موسیقی، نمایش خود را اجرا کردند.

داستان در جایی روایت تاریخ ایران را نمایش داد و در بخشی به جغرافیا پرداخت و با تلفیقی از موسیقی فولکلور مناطق مختلف کشور و حرکات آیینی و سنتی، فرهنگ‌های بومی ایران را بازنشانی داد.

در پایان نیز راوی از ملت و ملیت گفت و به خاک و وطن و نام زنانه «ایران» پرداخت: «دخت ایران، دختر ایران‌بانوی بزرگ، فرزند مام‌میهن، عضوی از خانواده بزرگ ملت ایران، دردانه گنجینه‌ای است که قدر می‌داند این عظمت و شکوه را. فخر ایرانی‌بودن و ایرانی‌زیستن را. عشق به این خاک را و احترام به این نام بزرگ را. نامی پرفخر. نامی تاریخی و نامی زنانه. ایران را. ایران» و گروه حرکت با موسیقی «ایران کهن» با صدای سالار عقیلی، اجرا را در میان شور بسیار مخاطبان به پایان رساندند.[۱۷][۱۸]

منابع[ویرایش]