پاکسازی (سیاسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

پاکسازی، تصفیه (انگلیسی: Purge) در تاریخ، دین، علوم سیاسی به حذف افرادی که توسط قشر دیگر یک حکومت، یا سازمان نامطلوب شمرده می‌شوند گفته می‌شود. تصفیه می‌تواند بدون خشونت یا خشونت‌آمیز باشد؛ تصفیه می‌تواند به حذف ساده کسانی که از یک سازمان اخراج شده‌اند محدود شود و یا زندان، تبعید یا قتل عمد افراد پاکسازی شده، را در پی داشته باشد.

خصوصیات[ویرایش]

کشتار جمعی شانگهای در سال 1927 و شب چاقوهای بلند در سال 1934 که در آن یک رهبر حزب سیاسی علیه قسمت خاص یا گروهی از حزب شد و آنها را به قتل رسانید. به اینگونه کشتارها، پاکسازی گفته می شود. در حالیکه انفجارات گسترده در زمین نژادپرستی و یا بیگانه هراسی مانند تاتارهای کریمه و توقیف ژاپنی-آمریکایی پاکسازی به شمار نمی آیند.

اگرچه اگرچه پاکسازی های آنی و خصمانه در خور توجه هستند ، اکثر پاکسازی ها شامل اعدام یا حفظ فوری نمی شوند. برای مثال پاکسازی های گسترده دوره ای حزب کمونیسمی چکسلواکی که با بی عاطفه گی یا کوتاهی انجام شد، یا پاکسازی یهودیها و مخالفان سیاسی خدمات اجتماعی آلمان در سالهای 1933-1934.

تاریخچه استفاده از این واژه[ویرایش]

پاکسازی جنگ داخلی انگلیس، 1648-1650[ویرایش]

قدیمی‌ترین استفاده از این واژه به زمان پاکسازی افتخاری جنگ داخلی انگلیسی بر می گردد. اعضای میانه روی مجلس، توسط ارتش پاکسازی شدند. تحت پاکسازی هیئت ملت که شامل کل خانه فرمانروایان نیز می شد، پارلمان ممکن بود با پاکسازی های بعدی نیز روبرو گردد.

روش سیاسی ژوزف استالین اتحاد جماهیر شوروی[ویرایش]

واژه پاکسازی گاهی با استالینیسم همبسته می شود. هنگام رهبری اتحادیه جماهیر شوروی سوسیالیستی ژوزف استالیندر زندان سیاسی و بیگاری گاه زندانی شد و همانجا اعدام شد. برای مثال پاکسازی کولاک، بسیاری از افسران نظامی، اقلیت های قومی و "اوراقچی ها"، یا شهروندانی که متهم به توطئه چینی علیه کمونیسم بودند.[۱]

کره شمالی[ویرایش]

رهبران کره شمالی، کیم 2 سانگ، کیم جونگ ایل، و کیم جونگ اون، همگی از سال 1950 به صورت دوره ای شروع بع پاکسازی رقیب های سیاسی و تهدید کننده ها کردند.

فرانسه بعد از جنگ جهانی دوم[ویرایش]

پس از آزادسازی فرانسه توسط متفقین در سال 1944 فرانسه آزاد و خصوصاً ایستادگی فرانسه، پاکسازی هایی در مورد همدستان سابق دشمن انجام داد و این پروسه به شکل قانونی درآمد که به آن تطهیر قانونی می گویند. پروسه هایی شبیه به این در دیگر کشورها و در دیگر موقعیت ها که شامل فاشیست زدایی و حرف نزدن میشود، انجام شد.

کوبای کمونیستی[ویرایش]

بعد از انقلاب کوبا در سال 1959، فیدل کاستروی کوبا اغلب کسانی را که قبلا به رژیم باتیستا وابسته بودند پاکسازی کرد. پاکسازی ها عموماً شامل اعدام شخص مجرم می‌شد. کاسترو بعد از آن هیات پاکسازی تشکیل داد.

در قرن ۲۱[ویرایش]

در قرن ۲۱ به ندرت پاکسازی رخ داده است. برای کره شمالی به بالا مراجعه کنید.

ترکیه[ویرایش]

بعد از کودتای ناموفق 2016 ترکیه، دولت ترکیه شروع به پاکسازی افراد مخالف در خدمات اجتماعی و نیروهای ارتش کرد و ظاهرا تمرکز پاکسازی روی کارمندان دولتی و سربازان منتسب به دست داشتن در حزب جنبشی گولن بود، گروهی که دولت آن را مقصر کودتا می دانست. به عنوان بخشی از پاکسازی حدوداً 50000 مقام رسمی، که شامل هزاران قاضی نیز می‌شد، توقیف و یا از کار اخراج شدند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Hunt, Lynn; et al. (2008). The Making of the West: Peoples and Cultures, Vol. C: Since 1740 (3rd ed.). Bedford/St. Martin's. p. 846. ISBN 9780312465100.