پانتونه

پانتونه
گونه	کیک مخمر
خاستگاه	ایتالیا
منطقه	میلان، لمباردی
مواد اصلی	آرد، میوه آب‌نباتی, کشمش
	رسانه: پانتونه;

پانتونه (ایتالیایی: Panettone, ^[الف] نوعی از نان شیرین ایتالیایی و کیک میوه است که در اصل از میلان ایتالیا آمده است و معمولاً برای کریسمس و سال نو در غربی، جنوبی و جنوب شرقی و همچنین در آمریکای جنوبی، اریتره، استرالیا، ایالات متحده و کانادا تهیه و نوشیده می‌شود.

این نان شکلی کوپولا دارد که از یک پایه استوانه امتداد می‌یابد و معمولاً برای یک پانتونه با وزن یک کیلوگرم (دو پوند)، ۱۲–۱۵ سانتیمتر (۴ ^۱⁄_۲–۶ اینچ) ارتفاع دارد. ممکن است از پایه‌های دیگری مانند هشت ضلعی یا هرم ناقص با شکل ستاره‌ای که بیشتر شبیه به پاندرو است، استفاده شود. این کیک طی یک فرآیند طولانی که شامل عمل‌آوری خمیر است، که اسیدی است، شبیه به نان خمیر ترش، تهیه می‌شود. فرآیند اثبات به تنهایی چندین روز طول می‌کشد و به کیک ویژگی‌های پفکی متمایز آن را می‌دهد. این کیک حاوی پرتقال شیرین، بالنگ و خلال لیمو و همچنین کشمش است که به صورت خشک و نه خیس خورده اضافه می‌شوند. انواع دیگری مانند ساده یا با شکلات نیز موجود است. این کیک به شکل‌های گوه‌ای، برش عمودی، همراه با نوشیدنی‌های گرم شیرین یا یک شراب شیرین، مانند آستی یا مسکاتو د آستی سرو می‌شود. در برخی مناطق ایتالیا، این دسر با «کرما آل ماسکارپونه» سرو می‌شود، خامه‌ای که با ترکیب تخم‌مرغ، ماسکارپونه و یک لیکور شیرین تهیه می‌شود.

تلاش‌هایی برای کسب نام مبدأ حفاظت‌شده (PDO) و نام مبدأ کنترل‌شده' (DOC)' برای این محصول در حال انجام است، اما این تلاش‌ها هنوز موفقیت‌آمیز نبوده است.

ریشه‌ها

در ایتالیا، روایت‌های تاریخی از پنتونه همواره بیان می‌کنند که منشأ آن میلان بوده است. کلمه «پانتونه» از «پانتو» به معنای یک قرص نان کوچک گرفته شده است. پسوند جمع‌شونده «-one» معنی آن را به «نان بزرگ» تغییر می‌دهد.

احتمالاً در یک کتاب دستور غذای معاصر نوشته شده توسط بارتولومئو اسکاپی ایتالیایی، سرآشپز شخصی پاپها و امپراتورها در زمان شارل پنجم، به آن اشاره شده است. قدیمی‌ترین و قطعی‌ترین گواهی پانه‌تونه در فهرست هزینه‌های کالج بورومئو در پاویا در سال ۱۵۹۹ یافت می‌شود: در ۲۳ دسامبر همان سال در فهرست غذاهای ارائه شده برای ناهار کریسمس، هزینه‌های ۵ پوند کره، ۲ پوند کشمش و ۳ اونس ادویه که به نانوا داده می‌شد تا ۱۳ "قرص" درست کند که در روز کریسمس به دانشجویان دانشگاه داده شود، نیز ذکر شده است. اولین ارتباط ثبت شده پانه‌تونه با کریسمس را می‌توان در نوشته‌های ایتالیایی قرن ۱۸ ایلومیناتیست پیترو وری یافت. او از آن به عنوان «نان لوکس» یاد می‌کند.

قرن بیستم

در اوایل قرن بیستم، دو نانوای اهل میلان شروع به تولید پانتونه در مقادیر زیاد برای بقیه ایتالیا کردند. در سال ۱۹۱۹، آنجلو موتا شروع به تولید برند کیک‌های خود با نام خودش کرد. همچنین موتا بود که با دادن شکل گنبدی بلند به پانتونه سنتی، با سه بار ور آمدن خمیر، تقریباً به مدت ۲۰ ساعت، قبل از پخت، انقلابی در آن ایجاد کرد و به آن بافت سبکی داد که اکنون برای ما آشناست. این دستور پخت کمی بعد توسط یک نانوای دیگر به نام جیواچینو آلمگنا، حدود سال ۱۹۲۵، اقتباس شد که نام خود را به برندی داد که هنوز هم وجود دارد.^{^{[نیازمند منبع]}}

رقابت سختی که بین این دو ایجاد شد، منجر به تولید صنعتی این کیک شد. نستله در اواخر دهه ۱۹۹۰ این برندها را با هم به دست آورد، اما باولی، یک شرکت نانوایی ایتالیایی مستقر در ورونا، از آن زمان موتا و آلِمَگنا را از نستله خریداری کرده است.

تا پایان جنگ جهانی دوم، پانِتونه برای هر کسی به اندازه کافی ارزان بود و خیلی زود به شیرینی اصلی کریسمس در کشور تبدیل شد. مهاجران لومبارد به آرژانتین، اروگوئه، پاراگوئه، ونزوئلا، کلمبیا، اکوادور و برزیل نیز عشق خود را به پانِتونه آوردند و پانِتونه برای کریسمس با کاکائو داغ یا مشروبات الکلی در طول فصل تعطیلات میل می‌شود که به یک سنت رایج در آن کشورها تبدیل شد. در بعضی جاها، جایگزین کیک پادشاه می‌شود.^{^{[نیازمند منبع]}}

مصرف مدرن

پنتونه به طور گسترده در آمریکای جنوبی، از جمله در آرژانتین، برزیل، شیلی (به عنوان مثال پن د پاسکوا)، پرو، کلمبیا، اروگوئه، ونزوئلا، بولیوی، پاراگوئه و اکوادور، در دسترس است. در اسپانیایی به عنوان panetón یا pan dulce و در پرتغالی برزیلی به عنوان panetone شناخته می‌شود. آنتونیو دونوفریو اهل پرو، پسر مهاجرانی از کازرتا ایتالیا، برند خود را با استفاده از یک فرم اصلاح شده از فرمول Alemagna (به عنوان مثال، پاپایای شیرین شده به جای آب نبات استفاده می‌شود) ایجاد کرد. لیمو و مرکبات، زیرا این میوه‌ها در پرو موجود نیستند)، که او به همراه سبک بسته‌بندی، مجوز آن را صادر کرد. این برند اکنون متعلق به نستله نیز هست و به سراسر آمریکای جنوبی صادر می‌شود. پانِتونه در جوامع ایتالیایی در ایالات متحده، کانادا، استرالیا و بریتانیا محبوب است.^{^{[نیازمند منبع]}}

شرکت‌های تولید مواد غذایی و نانوایی‌های ایتالیایی هر کریسمس ۱۱۷ میلیون پنِتونه و کیک «پاندرو» تولید می‌کنند که در مجموع ۵۷۹ میلیون یورو ارزش دارد.

پرو بزرگترین مصرف‌کننده پانِتونه در جهان است و از ایتالیا پیشی گرفته است، با ۱٫۳ کیلوگرم پانِتونه به ازای هر نفر در سال برای پرو.

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

↑ ‎/ˌpænɪˈtoʊni/‎ PAN-ih-TOH-nee; ایتالیایی: [panetˈtoːne]; میلانی: panetton [paneˈtũː].

منابع

↑ Davidson, Alan (2014). The Oxford Companion to Food. Oxford University Press. p. 590. ISBN 978-0-19-967733-7.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Panettone». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۲۵.

پیوند به بیرون

[2] ‎/ˌpænɪˈtoʊni/‎ PAN-ih-TOH-nee; ایتالیایی: [panetˈtoːne]; میلانی: panetton [paneˈtũː].

[1] Davidson, Alan (2014). The Oxford Companion to Food. Oxford University Press. p. 590. ISBN 978-0-19-967733-7.

[۱]

[الف]