پارینه‌سنگی میانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تقسیم‌بندی سه‌گانه اعصار
عصر تاریخی
دوره لاتن   نیاتاریخی
دوره هالشتات
عصر آهن
  پسین  
میانه
پیشین
عصر برنز
دوران نوسنگی عصر مس  
نوسنگی با سفال پیشاتاریخ
نوسنگی پیش از سفال ب
نوسنگی پیش از سفال آ
میان‌سنگی میان‌سنگی
پارینه‌سنگی پسین
میانه
پیشین
عصر سنگ

پارینه‌سنگی میانی (به انگلیسی: Middle Paleolithic) دومین دوره از پارینه‌سنگی است که در قاره‌های آسیا، اروپا و آفریقا به وقوع پیوست، باستان‌شناسان بازه این دوره را از ۳۰۰٫۰۰۰ سال تا ۳۰٫۰۰۰ سال پیش می‌دانند و مهم‌ترین ویژگی‌های آن پیشرفت و تنوع ابزارهای سنگی و همچنین نخستین کاربردهای نمادین دست‌ساخته‌هاست.

این دوره با تاریخ‌های مختلف در نقاط مختلف جهان رخ داد. و با ظهور دورهٔ پارینه سنگی زبرین یعنی ۴۰٫۰۰۰ تا ۵۰٫۰۰۰ سال پیش ادامه یافت.

در این دوره بود که انسان‌های نئاندرتال در حدود ۳۰۰٫۰۰۰ تا ۳۰٫۰۰۰ سال پیش در قارهٔ اروپا ظهور یافتند و قدیمی‌ترین آثار یافت شده از انسان در این دوران مربوط به ۱۹۵٫۰۰۰ سال پیش مربوط به همین دوران می‌شود. همچنین جدایی فیزیولوژیکی انسان نوین با تغییراتی در میتوکندری حوا[پانویس ۱] تا ۱۵۰٫۰۰۰ سال پیش و ظهور انسان ایگرگ کروموزومی[پانویس ۲] در حدود ۹۰٫۰۰۰ سال پیش از دیگر اتفاقات در این دوران بود. همچنین بنا بر منشاء آفریقایی انسان نوین، انسان‌های نوین در حدود ۷۰٫۰۰۰ تا ۱۰۰٫۰۰۰ سال پیش تصمیم به مهاجرت از آفریقا گرفتند و با گسترش قلمرو خود، جایگزینی انسان نوین با انسان‌های نئاندرتال و انسان راست‌قامت از دیگر رخ دادهای مهم در این دوران بود.

در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ پیش از میلاد آثار بر جای مانده از غارنشینی در کوه‌های زاگرس در غرب ایران بیانگر سکونت انسان در این مناطق در دوره پارینه‌سنگی میانی (۳۰۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ سال پیش) است.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. mitochondrial Eve
  2. Y-chromosomal Adam

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]