پارک مرکزی نیویورک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

مختصات: ۴۰°۴۷′ شمالی ۷۳°۵۸′ غربی / ۴۰٫۷۸۳°شمالی ۷۳٫۹۶۷°غربی / 40.783; -73.967

پارک مرکزی نیویورک
NYC - Manhattan - Central-Park.jpg
نوع در اختیار شهرداری (نیویورک)
منطقه منهتن
وضعیت فعالیت در تمام فصول[۱]

پارک مرکزی نیویورک (در زبان انگلیسی: Central Park) نام پارک بزرگ و معروفی است که در مرکز منهتن و در میان مراکز تجاری شهر نیویورک قرار دارد. پارک مرکزی نیویورک، اولین پارک مُدرن در تاریخ ایالات متحدهٔ آمریکا محسوب می‌شود که در سال ۱۸۵۷ میلادی توسط فردریک لاو المستد (Frederick Law Olmsted) و همکار انگلیسی اش کالورت واکس (Calvert Vaux) طراحی و افتتاح شد.

وسعت این پارک حدود ۳۴۲ هکتار است که به شکل مستطیل در قلب منطقه منهتن (منطقه تجاری نیویورک) واقع شده‌است. همچنین این پارک دارای دریاچه‌هایی به وسعت جمعاً ۶۰/۷ هکتار می‌باشد.

سالیانه ۲۵ میلیون نفر از این پارک بازدید می‌کنند.[۲]

امکانات پارک[ویرایش]

تقریباً تمام سنترال پارک نیویورک، محوطه‌سازی شده و معماران آن را در قرن ۱۸، طراحی و بعد هم اجرا کرده‌اند.

پارک، چند دریاچه ظاهراً طبیعی دارد که کاملاً مصنوعی و ساخته دست معماران پارک است؛ این دریاچه‌ها به علاوه تمام مسیرهای پیاده‌روی، مسیرهای اسب‌سواری، دو زمین یخی اسکیت‌سواری که البته از یکی از آنها در ماه‌های تیر و شهریور به عنوان استخر روباز استفاده می‌شود، باغ وحش، پناهگاه حیات وحش، جنگل طبیعی کوچک داخل پارک، زمین‌های بازی، زمین‌هایی مخصوص برای بازی کودکان، آمفی تئاتر رایگان پارک برای برگزاری کنسرت و … تمام امکانات پارک مرکزی نیویورک محسوب می‌شود.

۱۰ کیلومتر از این پارک به مناطقی برای دویدن، دوچرخه سواری و اسکیت‌سواری اختصاص پیدا کرده‌است.

طراحان همچنین منطقه‌ای را که از درختان پوشیده شده باعنوان (Ramble) مخصوص کسانی در نظر گرفته‌اند که به پرنده‌ها علاقه دارند.

این پارک همچنین، ساختمانی چوبی دارد که قایق‌های زیادی را در خود نگاه داشته و آنها را در اختیار قایقرانان قرار می‌دهد.

صخره‌نوردی هم یکی دیگر از امکاناتی است که در پارک مرکزی نیویورک وجود دارد و صخره‌نوردان، به خصوص سنگ‌نوردان را به سمت خود می‌کشاند.

اما به غیر از امکانات پارک، طراحان به فکر زیبایی‌های بصری دست‌ساز و همچنین ابعاد هنری آن هم بوده‌اند؛ به همین دلیل هم در سراسر پارک، ۲۹ مجسمه با جنس‌های مختلف تعبیه شده‌است که جالب‌ترین و مهم‌ترین آنها، مجسمه فرشته آب‌ها محسوب می‌شود، مجسمه‌ای که اما ستبین آن را در سال ۱۸۷۳ ساخته و اولین مجسمه شهری یک هنرمند زن آمریکایی است.

بالتو، مجسمه سگ سورتمه کشی که در ۱۹۲۵ شهرت پیدا کرد و مجسمه آلیس در سرزمین عجایب که رابرت گراهام آن را در ۱۹۹۷ ساخته‌است، از دیگر مجسمه‌های مهم این پارک به حساب می‌آیند.[۱]

نگارخانه[ویرایش]

نمایی از پارک مرکزی از راکفلر سنتر
نمایی از گریت لاون سنترال پارک

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]