پارادایز لاست (گروه موسیقی)
| پارادایز لاست | |
|---|---|
 اجرای گروه پارادایز لاست در سال ۲۰۲۳ | |
| اطلاعات پسزمینه | |
| خاستگاه | هلیفکس، انگلستان |
| ژانر | |
| سالهای فعالیت | ۱۹۸۸–اکنون |
| ناشر(ان) | |
| اعضا |
|
| اعضای پیشین |
|
| وبگاه | |
 | |
پارادایز لاست (به انگلیسی: Paradise Lost) یک گروه گوتیک متال انگلیسی است. آنها در هلیفکس، یورکشایر غربی، در سال ۱۹۸۸ تشکیل شدند، و به عنوان یکی از پیشگامان ژانر دث-دوم شناخته میشوند و به عنوان تأثیر اصلی برای جنبش گوتیک متال در نظر گرفته میشوند. از سال ۲۰۰۵، پارادایز لاست بیش از دو میلیون آلبوم در سراسر جهان فروخته است.[۴]
ترکیب اعضای گروه هوی متال قدیمی آنها ثابت مانده است و شامل نیک هولمز (خواننده)، گرگ مکینتاش و آرون ایدی (نوازندگان گیتار) و استیو ادموندسون (نوازندهٔ گیتار بیس) میشود. هولمز و مکینتاش آهنگسازان اصلی گروه هستند و تقریباً تمام آهنگهای گروه به آنها نسبت داده شده است. در طول این سالها، گروه فقط نوازندگان درام را تغییر داده است.
سبک و تأثیرات
[ویرایش]گروه پارادایز لاست که در اصل از سبک دث متال سرچشمه میگرفت،[۵] تأثیر تعیینکنندهای بر توسعه دث دوم و گوتیک متال در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ گذاشت،[۶] و آلبوم گوتیک آنها در سال ۱۹۹۱ به عنوان تعریفکنندهٔ سبک و نامگذار ژانر دوم در نظر گرفته میشود.[۷] تأثیر آشکار آثار اولیهٔ گروه در آثار آناتما، Cathedral و وینتر مشاهده شده است.[۸] گروههای دیگری که از پارادایز لاست به عنوان منبع الهام خود نام بردهاند (یا آهنگهای آنها را پوشش دادهاند) عبارتند از: مای داینگ براید،[۹] گدرینگ،[۹] آمورفیس،[۱۰] کریدل آو فیلث،[۱۱] کاتاتونیا،[۱۲] موناسپل،[۱۳] لاکونا کویل،[۱۴] هیم،[۱۴] نایتویش[۱۴] و بسیاری دیگر.
آرون ایدی، نوازندهٔ گیتار، میگوید: «در برادفورد به تعدادی از کلوبها میرفتیم که در آنها یک دقیقه موسیقی جدی گوتیک مینواختند و دقیقهٔ بعد آنها کریتور یا چیزی دیگر مینواختند.»[۱۵] نیک هولمز از بروس دیکینسن خوانندهٔ آیرون میدن به همراه متالیکا برای آلبوم عروسکگردان نام برد.[۵] هولمز گفت که تأثیرات اولیهٔ گروه بلک سبث و دد کن دنس بودند: «بلک سبث قدیمی، برای من الهام بخش زمانی بود که گروه را شروع کردیم.»[۱۶] نوازندهٔ گیتار مکینتاش گفت که از «تونی آیومی بسیار» و همچنین «جانی مار [...] جیمی هندریکس و موسیقی کلاسیک» الهام گرفته است و همهٔ این سبکها را با موسیقی متال و موسیقی راک میآمیزد.[۱۶] مکینتاش همچنین بیان کرد که گوتیک راک تأثیرگذار بوده است و به گروههایی مانند «Southern Death Cult و د سیسترز آو مرسی اولیه، سوزی اند د بنشیز، کیور اولیه» اشاره کرد.[۱۷] گروه همچنین تحت تأثیر گروه اسلاج متال ملوینز قرار گرفت که بر سرعت بسیار کند گروه تأثیر گذاشت. نیک هولمز خواننده گفت: «ما ایدهٔ ترکیب نوعی ریفهای بلک سبث آهستهتر را دوست داشتیم، اما باعث میشد که برای پیشبرد کل چیزهای متال کُندتر عمل کنیم. اما صادقانه بگویم، ما در آن روزها آنقدر به چیزهای دث متال وسواس داشتیم که واقعاً آنقدرها از حوزهٔ موسیقی خود خارج نمیشدیم.»[۱۵]
این گروه بین سالهای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲ در آلبومهای خود با نام یک ثانیه تا نماد زندگی تغییر قابل توجهی در سبک را تجربه کرد؛ یک ثانیه شاهد استفادهٔ شدید از لوازم الکترونیکی و کیبورد بود و هولمز از صدای خوانندهای تمیز بهره برد،[۱۸] با آلبوم میزبان حتی بیشتر به سمت سینت پاپ/دارک ویو حرکت کرد. آلبوم به هیچ چیز اعتقاد نداشته باش گروه را به سمت آلترناتیو راک تری سوق داد، با نماد زندگی که دوباره یک لحن متال گوتیک سنگینتر را ایجاد کرد. مکینتاش[۱۹] و هولمز[۲۰] هر دو در مورد این دوره از گروه ابراز ابهام کردند و به مشکلات شخصی درون گروه در آن زمان اشاره کردند.[۱۹]
اعضای گروه
[ویرایش]- پارادایز لاست در جشنوارۀ Luppolo in Rock در سال۲۰۲۴
-
نیک هولمز -
گرگور مکینتاش -
آرون ایدی -
استیون ادموندسون -
گیدو مونتانارینی
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
اعضای کنونی
[ویرایش]- نیک هولمز – خواننده (۱۹۸۸–اکنون)
- گرگور مکینتاش – گیتار لید، کیبورد (۱۹۸۸–اکنون)
- آرون ایدی – گیتار ریتم (۱۹۸۸–اکنون)
- استیون ادموندسون – بیس (۱۹۸۸–اکنون)
- گیدو مونتانارینی – درام (۲۰۲۲–اکنون)
اعضای پیشین
[ویرایش]درامرها
[ویرایش]- متیو آرچر (۱۹۹۳–۱۹۸۸)
- لی موریس - همچنین همخوان (۲۰۰۴–۱۹۹۴)
- جف سینگر (۲۰۰۸–۲۰۰۴)
- آدریان ارلاندسون (۲۰۱۵–۲۰۰۹)
- والتری وایرینن (۲۰۲۲–۲۰۱۵)
اعضای جلسهای/تور
[ویرایش]- مارک هرون - درام (۲۰۰۹–۲۰۰۸)
- پیتر دامین - درام (۲۰۰۹)
- میلتون «میلی» ایوانز - گیتار لید (۱۹۹۹، ۲۰۱۰–۲۰۰۹)، کیبورد، همخوان (۲۰۱۱)[۲۱][۲۲]
ترانهشناسی
[ویرایش]آلبومهای استودیویی
[ویرایش]- بهشت گمشده (۱۹۹۰) Lost Paradise
- گوتیک (۱۹۹۱) Gothic
- سایههای خدا (۱۹۹۲) Shades of God
- نماد (۱۹۹۳) Icon
- دراکونیان تایمز (۱۹۹۵) Draconian Times
- یک ثانیه (۱۹۹۷) One Second
- میزبان (۱۹۹۹) Host
- به هیچچیز اعتقاد نداشته باش (۲۰۰۱) Believe in Nothing
- نماد زندگی (۲۰۰۲) Symbol of Life
- پارادایز لاست (۲۰۰۵) Paradise Lost
- در رکوئیم In Requiem (۲۰۰۷)
- ایمان ما را از هم جدا میکند – مرگ ما را متحد میکند (۲۰۰۹) Faith Divides Us – Death Unites Us
- بت تراژیک (۲۰۱۲) Tragic Idol
- طاعون درون (۲۰۱۵) The Plague Within
- مدوسا (۲۰۱۷) Medusa
- ابسیدین (۲۰۲۰) Obsidian
- نماد ۳۰ (۲۰۲۳) Icon 30
منابع
[ویرایش]- ↑ Sharpe-Young, Garry. "Paradise Lost biography". MusicMight. Archived from the original on 5 September 2009. Retrieved 19 November 2010.
- ↑ Rivadavia, Eduardo. "Lost Paradise review". آلمیوزیک. Retrieved 19 November 2010.
- ↑ Ankeny, Jason. "Paradise Lost biography". آلمیوزیک. Retrieved 19 November 2010.
- ↑ "Paradise Lost". Reflections of Darkness. 14 March 2005.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ Laing, Rob (29 May 2020). "The key with death metal singing is you've got to sing quietly – Paradise Lost's Nick Holmes talks vocals and songwriting". Musicradar. Retrieved 20 July 2021.
- ↑ Paradise Lost - Gothic Album Reviews, Songs & More | AllMusic (به انگلیسی), retrieved 2024-02-07
- ↑ "Biography - Paradise Lost". laut.de (به آلمانی). Retrieved 21 February 2024.
- ↑ Koerber, Scott. Precious Metal: Decibel Presents the Stories Behind 25 Extreme Metal Masterpieces. Da Capo Press. pp. 125–126.
- ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ Albert Mudrian (2009). -9780306818066 Precious Metal: Decibel Presents the Stories Behind 25 Extreme Metal Masterpieces. Hachette Books. ISBN 978-0-306-81806-6.
{{cite book}}: Check|url=value (help) - ↑ "Gothic Tales – Esa Holopainen of Amorphis (Part II)". GhostCultMagazine. 2 September 2015.
- ↑ "Песни, изменившие мою жизнь". Rock-Archives.ru (به روسی).
- ↑ "Katatonia: Short Biography". Katatonia.com. 24 April 2016. Retrieved 30 April 2016.
- ↑ "The Top 10 Albums Of Fernando Ribeiro (Moonspell)". Rock'n'Roll Journalist. 24 October 2017.
- ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ ۱۴٫۲ "The Spirit of the 90s Is Alive in Paradise Lost's New Gothic Metal Opus". Vice.com. 25 August 2017.
- ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ Anselmi, JJ (February 11, 2020). Doomed to Fail: The Incredibly Loud History of Doom, Sludge and Post-Metal. Rare Bird Books. p. 99-102.
- ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ Salmeron, J (6 November 2013). "In Search of a Lost Paradise: An Interview with Nick Holmes". Metalblast.net. Retrieved 20 July 2021.
- ↑ Volohov, Dan (2 November 2020). "Paradise Lost' Gregor Mackintosh discusses new album 'Obsidian'". Musicradar. Retrieved 20 July 2021.
- ↑ "Justify Your Shitty Taste: Paradise Lost's "One Second". Decibel Magazine. 14 July 2017.
- ↑ ۱۹٫۰ ۱۹٫۱ Rob Laing (17 January 2022). "Paradise Lost guitarist Greg Mackintosh talks us through their albums so far: "I class my whole career as a learning curve. It still is, otherwise there's no point in doing it"". MusicRadar.
- ↑ Justin Donnelly (27 September 2007). "PARADISE LOST Frontman: 'Believe In Nothing' Represented A Really Dark Time In My Life". Blabbermouth. Retrieved 18 August 2013.
- ↑ Uhlenbruch, J. Niggels (26 November 2009). "Paradise Lost – Bielefeld 2009". www.reflectionsofdarkness.com.
- ↑ "PARADISE LOST Guitarist Forced To Sit Out Tour". BLABBERMOUTH.NET. 6 November 2009.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Paradise Lost (band)». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۷ مه ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
| سایر | |
