پادشاه مون سئونگ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پادشاه مون سئونگ ( ۸۳۹ میلادی تا ۸۵۷ میلادی) ( هانگول : 문성왕 ) ( هانجا : 文圣王 ) چهل و ششمین پادشاه شیلا بود او موفق شد شورش‌ها را بعد از مرگ جانگ بوگو کبیر سرکوب کند. وی از ژوئیه ۸۳۹ تا سپتامبر ۸۵۷ به مدت ۱۸ سال بر شیلا حکمرانی کرد. او در سال ۸۳۹ توسط پدرش شاه سینمو ولیعهد شد و در همان سال با قدرت رسید. پادشاه مونسونگ تلاش میکرد تا قدرت سلطنتی را افزایش دهد. در سال ۸۴۱.م فردی به نام ایلگیلچان سعی کرد شورشی را آغاز کند اما نقشه او از قبل کشف شده بود. همچنین در ماه مه سال ۸۴۷، ایچان، کیم یانگ سون و پاجینچان هونگ جونگ شورش کردند اما موفق نشدند. همچنین دوباره در سال ۸۴۹ لی چان، داهئون و کیم سیک شورش کردند اما تحت سلطه قرار گرفته و کشته شدند. با این حال به ترتیب شورش های مختلفی در گرفت اما همه آنها سرکوب شدند.

به لطف امپراطور مون سئونگ شیلا کشوری قدرتمند و ثروتمند شد و آرامشی در کشور به وجود آمد. در سال ۸۴۰ میلادی امپراطور مونجونگ از تانگ به ۱۵۰ گروگان شیلا و دانش آموزانی که در معبد هونگیو اقامت داشتند اجازه داد به کره بازگردند.

در پایان فرمانروا وون سئونگ عمویش کیم اویجونگ را به عنوان جانشین در وصیت نامه خود تعیین کرد و وی در سپتامبر سال ۸۵۷ بیمار شد و چند روز بعد فوت کرد. سلطنت شاه مون سئونگ حدود ۱۹ سال به طول انجامید و پس از فوتش او را امپراطور مونسونگ نامیدند و او را در منطقه سئواک-دونگ در شهر سورابل (گیونگجو امروزی) به خاک سپردند.

منابع[ویرایش]

  • منبع آزاد