پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «انتروکوک»

بدون خلاصه ویرایش
جز (r2.7.1) (ربات: افزودن en:Enterococcus)
ساير گونه ها
}}
'''انتروكوک''' (''Enterococcus'')، جنس مهمی از كوكسی های گرم مثبت است كه به صورت جفت (ديپلوكوک) يا زنجيره های كوتاه ديده می شوند. تمايز انتروكوک ها از استرپتوكوک ها از روی ويژگی های ظاهری، بسيار مشكل است. دو گونه مهم همزيست از انتروكوک در روده انسان (مدفوع) عبارتند از : '''انتروكوک فكاليس''' (90۹۰% تا 95۹۵%) و '''انتروكوک فاسيوم''' (5۵% تا 10۱۰%). ساير گونه های انتروكوک كه به ندرت ايجاد بيماری می كنند عبارتند از انتروكوک كاسلی فلاووس، انتروكوک گاليناروم و انتروكوک رافينوسوس<ref>Gilmore MS, et al, ed. (2002). The Enterococci: Pathogenesis, Molecular Biology, and Antibiotic Resistance. Washington, D.C.: ASM Press. ISBN 978-1-55581-234-8.</ref>.
== فيزيولوژی و طبقه بندی ==
انتروكوک ها، بی هوازی اختياری هستند و اسپور توليد نمی كنند<ref>Fischetti VA, Novick RP, Ferretti JJ, Portnoy DA, Rood JI, ed. (2000). Gram-Positive Pathogens. ASM Press. ISBN 1-55581-166-3.</ref>. آن ها گستره بزرگی از شرايط محيطی را تحمل می نمايند : دمای 10۱۰ تا 40۴۰ درجه سانتي گراد، pH از 4۴ تا 10۱۰ و غلظت های بالای كلريد سديم<ref>Fisher K, Phillips C (June 2009). "The ecology, epidemiology and virulence of Enterococcus". Microbiology 155 (Pt 6): 1749–57. doi:10.1099/mic.0.026385-0. PMID 19383684.</ref>.
انتروكوک ها بر روی آگار خوندار گوسفندی، هموليز گاما ايجاد می كنند<ref>Ryan KJ, Ray CG, ed. (2004). Sherris Medical Microbiology (4th ed.). McGraw Hill. pp. 294–5. ISBN 0-8385-8529-9.</ref>.
== تاريخچه ==
اعضای جنس انتروكوک تا سال 1984۱۹۸۴ همراه با [[استرپتوكوک |استرپتوكوک های گروه D]] طبقه بندی می شدند. آناليز ژنومی انتروكوک ها نشان داد كه آن ها، جنس متفاوتی از استرپتوكوک های D هستند<ref>Schleifer KH; Kilpper-Balz R (1984). "Transfer of Streptococcus faecalis and Streptococcus faecium to the genus Enterococcus nom. rev. as Enterococcus faecalis comb. nov. and Enterococcus faecium comb. nov.". Int. J. Sys. Bacteriol. 34: 31–34. doi:10.1099/00207713-34-1-31.</ref>.
== پاتولوژی ==
مهمترين عفونت های ايجاد شده توسط انتروكوک ها عبارتند از : عفونت های مجرای ادراری، باكتريمی، [[اندوكارديت]] و [[مننژيت]].سويه های حساس را می توان با استفاده از آمپی سيلين و وانكومايسين درمان كرد<ref>Fisher K, Phillips C (June 2009). "The ecology, epidemiology and virulence of Enterococcus". Microbiology 155 (Pt 6): 1749–57. doi:10.1099/mic.0.026385-0. PMID 19383684.</ref>.