پرش به محتوا

ترک‌ستیزی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
۱ ویرایش از 204.18.157.244 (بحث) به آخرین نسخه توسط 5.123.131.38 برگردانی شد (توینکل)
برچسب‌ها: برگردانده‌شده ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه برخی خطوط با فاصله آغاز شده‌اند متن دارای ویکی‌متن نامتناظر
جز (۱ ویرایش از 204.18.157.244 (بحث) به آخرین نسخه توسط 5.123.131.38 برگردانی شد (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
 
=== {{پرچم|ایران}} ===
در [[ایران]] برخی عبارتی مثل «ترک خر» را در مورد آنها بیان می‌کنند.<ref>{{Cite web|title=Iranian Azeris|url=https://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/iranian-azeris-a-giant-minority|website=www.washingtoninstitute.org}}</ref><ref>Fereydoun Safizadeh. "Is There Anyone in Iranian Azerbaijan Who Wants to Get a Passport to Go to Mashad, Qum, Isfahan or Shiraz? - The Dynamics of Ethnicity in Iran", Payvand's Iran News, Şubat 2007</ref> ریشهٔ استفاده از عبارت «خر» به [[امپراتوری عثمانی]] بازمی‌گردد که ترک‌ها در آن‌جا به دلیل گستردگی امپراتوری ترکان عثمانی که تقریباً تمامی [[جهان عرب]] را شامل می‌شد، در اقلیت بودند.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|نشانی=http://www.milliyet.com.tr/-osmanli-da-turke-esek-turk-/gundem/detay/1800880/default.htm|عنوان="Osmanlı’da Türk'e ’Eşek Türk’ denirdi"|ناشر=|تاریخ=|تاریخ بازبینی=}}</ref><ref>{{یادکرد|کتاب=Organised Crime in Europe: Concepts, Patterns and Control Policies in the European Union and Beyond|نویسنده=Cyrille Fijnaut, Letizia Paoli|ناشر=Springer|زبان=en|صفحه=p 206|سال=2004|شابک=978-1-4020-2615-7}}
در [[ایران]] برخی عبارتی مثل «ترک
را در مورد آنها بیان می‌کنند.<ref>{{Cite web|title=Iranian Azeris|url=https://www.washingtoninstitute.org/policy-analysis/view/iranian-azeris-a-giant-minority|website=www.washingtoninstitute.org}}</ref><ref>Fereydoun Safizadeh. "Is There Anyone in Iranian Azerbaijan Who Wants to Get a Passport to Go to Mashad, Qum, Isfahan or Shiraz? - The Dynamics of Ethnicity in Iran", Payvand's Iran News, Şubat 2007</ref> ریشهٔ استفاده از عبارت «خر» به [[امپراتوری عثمانی]] بازمی‌گردد که ترک‌ها در آن‌جا به دلیل گستردگی امپراتوری ترکان عثمانی که تقریباً تمامی [[جهان عرب]] را شامل می‌شد، در اقلیت بودند.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|نشانی=http://www.milliyet.com.tr/-osmanli-da-turke-esek-turk-/gundem/detay/1800880/default.htm|عنوان="Osmanlı’da Türk'e ’Eşek Türk’ denirdi"|ناشر=|تاریخ=|تاریخ بازبینی=}}</ref><ref>{{یادکرد|کتاب=Organised Crime in Europe: Concepts, Patterns and Control Policies in the European Union and Beyond|نویسنده=Cyrille Fijnaut, Letizia Paoli|ناشر=Springer|زبان=en|صفحه=p 206|سال=2004|شابک=978-1-4020-2615-7}}
«The third structural problem had to do with the ethnic hierarchy that prevailed throughout the empire (Ottomon empire). In the Seljuq periods, the authorities viewed Georgians. Iranians and Slavs as the top ranking peoples, and Turks and Turkmens as the lowest. Turkish was a language only to be spoken by people of humble descent, and it is not difficult to find offensive and racist comments in the writings of Seljuq authors: 'Bloodthirsty Turks [...] If they get the chance, they plunder, but as soon as they see the enemy coming, off they run'.' Matters were not much different in the Ottoman period, even though the empire was governed by a small elite at the court, which was Turkish itself. According to Cetin Yetkin, one of the major Turkish authors on the Seljuq and Ottoman periods. 'In the Ottoman Empire, though Turks were a "minority", they did not have the same rights as the other minorities' (Yerkin, 1974: 175). In fact the term 'Turk' was a pejorative. Ottoman historian Naima, who also wrote a book about the Anatolian rebels, uses the following terms for the Turks: Tiirk-i bed-lika (Turk with an ugly face), nadan Turk (ignorant Turk) and etrak-i bi-idrak (Turk who knows nothing)."</ref> در آن زمان حتی خود ترک‌ها به شوخی دربارهٔ خود، از عبارت «ترک خر» استفاده می‌کردند.<ref>{{یادکرد|کتاب=The Birth of Modern Turkey: The Ottoman Military and the March to WWI (International Library of Twentieth Century History)|نویسنده=Handan Nezir-Akmese|ناشر=I. B. Tauris|صفحه=p 50|سال=2005|زبان=en|شابک=978-1-85043-797-0}}
«One consequence was to reinforce these officers sense of their Turkish nationality, and a sense of national grievance arising out of die contrast between the non-Muslim communities, with their prosperous, European-educated elites, and "the poor Turks [who] inherited from the Ottoman Empire nothing but a broken sword and an old-fashioned plough." Unlike the non-Muslim and non-Turkish communities, they noted with some bitterness, the Turks did not even have a proper sense of their own national identity, and used to make fun of each other, calling themselves “donkey Turk”»</ref> در ایران، شخصیت برخی از جوک‌ها نیز ترک است.<ref>Brenda Shaffer. "The Formation of Azerbaijani collective identity in Iran", ''Nationalities Papers'', 28:3 (2000), p. 463</ref> البته جوک ساختن دربارهٔ دیگر اهالی ایران از جمله [[رشت|رشتی‌ها]]، [[اصفهان|اصفهانی‌ها]]، [[لر]]ها، [[شیراز|شیرازی‌ها]] و [[قزوین|قزوینی‌ها]] که همگی [[اقوام ایرانی‌تبار|ایرانی‌تبار]] هستند ، در همه اقوام نیز رایج است.<ref>{{یادکرد|کتاب=Persian Mirrors: The Elusive Face of Iran|نویسنده=Elaine Sciolino|ناشر=Simon and Schuster|صفحه=p 220|سال=2001|زبان=en|شابک=0-7432-1453-6}}</ref><ref>{{یادکرد|کتاب=Jokes and their relation to society|نویسنده=Christie Davies|ناشر=Walter de Gruyter|صفحه=p 16|زبان=en|سال=1998|شابک=3-11-016104-4}}</ref>