پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «کابل کواکسیال»

جز
بدون خلاصه ویرایش
جز (ابرابزار)
جز
 
{{اصلاح ترجمه}}[[پرونده:RG-59.jpg|بندانگشتی|کابل هم‌محور RG-59 قابل انعطاف A-غلاف بیرونی B-شیلد مسی C-پوشش عایق جداکننده D-مغز مسی]]
 
'''کابل [[هم‌محور|هم‌مِحوَر]]'''<ref name=":0">{{یادکرد فرهنگستان|مصوب=بافهٔ هم‌محور، کابل هم‌محور|بیگانه=coaxial cable|بیگانه در فارسی=|حوزه=مهندسی مخابرات|دفتر=سوم|بخش=فارسی|سرواژه=بافهٔ هم‌محور}}</ref> '''(کواَکسیال)''' {{انگلیسی|Coaxial cable}} یا '''بافهٔ هم‌محور<ref name=":0"/>''' [[بافه|کابلی]]<nowiki/>ست‌ست با مغزمغزیِ [[رسانایی الکتریکی|رساناییرسانای]] داخلی که با پوشش [[عایق الکتریکی|نارسانا]]<nowiki/>ی منعطفی محصور شده‌است؛ روی این لایهٔ منعطف نیز لایهٔ رسانای نازکی که برای انعطاف کابلبیشتر به هم بافته شده‌است؛شده‌است، قرار دارد؛ هدف از این لایه رسانای خارجی جلوگیری از نفوذ [[نویز]]‌های محیطمحیطِ اطرافاطرافِ کابل می‌باشد. همهٔ این اجزا، در داخل عایق دیگری محصور شده‌اند.
 
این کابل‌ها دارای [[امپدانس الکتریکی|امپدانس]] مخصوص به خود هستند؛ مثلاً کابل ۵۰ [[اهم|اهمی]] یا ۷۵ [[اهم|اهمی]].
کابل مورد استفاده در [[آنتن]] ماهواره‌های خانگی و [[تلویزیون]]‌های همگانی از نوع هم‌محور ۷۵ اهمی هستند. اگر به بدنه آن‌ها دقت کرده باشید، [[امپدانس الکتریکی|امپدانس]] و برخی اصطلاحات دیگر آن نوشته شده‌است.
 
یکی از مشخصات بارز کابل هم‌محور این است که در حالت دریافت سیگنال با آن نویزی نمی‌تواند در طول خط انتقال وارد آن شود و در حالت ارسال سیگنال توسط آن تشعشع و تابشی در طول کابل دیده نمی‌شود؛ یعنی موج انتقالی کاملاً شیلد و محافظت می‌شود.
۲-تیک‌نِت
 
این نوع کابل، هم‌محور انعطاف‌پذیر و قطر آن در حدود ۵/۰ اینچ است. گاهی اوقات به کابل ''تیک‌نِت اترنت'' استاندارد نیز گفته می‌شود؛ زیرا اولین نوع کابل هم‌محور بود که در معماری شبکه معروف اِتِرنِت به کار برده شد. هسته مسی این کابل هم‌محور ضخیم‌تر از نوع نازک آن است. البته این روزها از این کابل به ندرت استفاده می‌شود و در موارد استثناء به عنوان ستون مهرةفقرات شبکه به کار می‌رود. هر چه هسته ضخیم‌تر باشد، سیگنال می‌تواند مسافت طولانی‌تری را بپیماید؛ بنابراین کابل تیک‌نِت نسبت به تین‌نِت سیگنال‌ها را در مسیرهای طولانی‌تری هدایت می‌کند. نوع ضخیم کابل هم‌محور می‌تواند سیگنال‌ها را بدون تضعیف تا فاصله ۵۰۰ متر (حدود ۱۶۴۰فوت) انتقال دهد؛ بنابراین با توجه به قابلیت تیک‌نِت در پشتیبانی عمل انتقال داده‌ها در مسافت‌های طولانی، از آن به عنوان ستون اصلی برای اتصال شبکه‌های تین‌نِت کوچکتر به یکدیگر استفاده می‌شود. برای اتصال شبکه‌های کوچک تین‌نِت به شبکه‌های تیک‌نِت از وسیله‌ای به نام ترنسیور استفاده می‌شود.
 
ترنسیور طراحی شده برای اِتِرنِت و تیک‌نِت شامل یک رابط به نام وَمپایر تَپ (انشعاب خوناشامی) می‌باشد. این رابط دارای سوزن‌هایی است که توسط آن‌ها به هسته کابل متصل می‌شود.