پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «غضروف»

۱۰ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
(با فرض حسن نیت ویرایش 5.121.7.46 (بحث) خنثی‌سازی شد. (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
غضروف بافت پیوندی نیمه‌جامد است که از [[مزانشیم]] جنینی منشأ می‌گیرد. یاخته‌های سازنده غضروف [[کندروسیت]] نام دارند. کندروسیتها ماتریکس غضروف را می‌سازند. ماده زمینه‌ای ماتریکس حاوی مقدار زیادی آب (تا ۷۰٪). [[گلیکوزآمینوگلیکان]]ها (کندروئیتین سولفات و اسید هیالورونیک) و [[گلیکوپروتئین]]‌ها مانند [[اگریکان]] می‌باشد. در این ماده زمینه‌ای الیاف ([[کلاژن]] و الاستین) قرار دارند.
 
به‌طور کلی با توجه به غالب بودن نوع رشته شرکت کنندهشرکت‌کننده در ساختمان ماتریکس غضروف، در بدن سه نوع غضروف داریم: غضروف رشته‌ای مانند [[دیسک]] بین مهره‌های کمر، غضروف [[کشسانی|کِشسان]] (ارتجاعی) مانند لاله گوش، غضروف شیشه‌ای مانند غضروف مفصلی.
 
== غضروف شیشه‌ای ==
غضروف رشته‌ای یا فیبرو (Fibro)، ترکیبی از غضروف و بافت همبند متراکم هستند. بطوری که یاخته‌های غضروفی همراه با ماتریکس بسیار محدود در اطراف خود، در بین دسته‌های الیاف کلاژن نوع I قرار دارند. به همین دلیل نیز در رنگ آمیزی معمولی، ماتریکس آن اسیدوفیل دیده می‌شود. در این نوع غضروف سلولها همه مشخصات سلولهای غضروفی را دارا می‌باشند و به صورت ردیف در حد فاصل رشته‌های کلاژن قرار گرفته‌اند؛ بنابراین [[غضروف‌پوش]] (پری‌کندریوم) مشخصی در اطراف غضروف رشته‌ای دیده نمی‌شود.
 
این غضروف در ساختمان دیسک بین مهره‌ای - مفصل استخوان‌های شرمگاهی - برخی [[زردپی]]‌ها و رباط‌ها که فشار زیادی را باید تحمل کنند، بکار رفته‌است. منشأ غضروف فیبر، بافت همبند است. بدین معنی که در ناحیه‌ای که غضروف رشته‌ای تشکیل خواهد شد، فیبروبلاستها به تدریج تغییر شکل یافته و به کندروسیتها تبدیل می‌شوند و سپس بوسیلهبه وسیلهٔ لایه نازکی از ماتریکس احاطه می‌شوند. این تغییر تدریجی از بافت همبند متراکم به غضروف رشته‌ای در جاهایی که غضروف رشته‌ای دیده می‌شود، به خوبی قابل مشاهده است.
 
== رشد غضروف ==
رشد سطحی (Appositional growth): در این طریق، کندروبلاستهای مشتق از لایه کندروژنیک پری کندریوم، با ترشح ماتریکس غضروفی و محصور شدن در آن باعث افزایش تعداد کندروسیتها و رشد توده غضروفی در ناحیه سطحی می‌شوند.
رشد بینابینی (Interstitial growth): در این روش، سلولهای حاصل از تقسیم میتوزی کندروسیتهای عمقی و ترشح ماتریکسی توسط آنهاآن‌ها باعث افزایش حجم غضروف از درون می‌گردد.
 
== منابع ==
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش