پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «بئاتریس کلومینا»

جز
'''بئاتریس کلومینا''' یک [[تاریخ‌نگار]] [[معماری]] است. او در سال ۱۹۸۲ از اسپانیا به [[دانشگاه کلمبیا]] رفت. در سال ۱۹۸۸ به دانشکده معماری [[دانشگاه پرینستون]] رفت و بعدتر مدیر بخش مطالعات تحصیلات تکمیلی شد.<ref>{{یادکرد وب|کد زبان=en|نشانی=http://www.smh.com.au/articles/2004/05/30/1085855438192.html|عنوان=We're all dressed up with something to show - National - www.smh.com.au|بازبینی=2017-10-18}}</ref> او مدیر مؤسس برنامهٔ رسانه و مدرنیته در دانشگاه پرینستون<ref>{{یادکرد وب|کد زبان=en-US|نشانی=https://mitpress.mit.edu/authors/beatriz-colomina|عنوان=Beatriz Colomina|بازبینی=2017-10-18}}</ref> است در سال ۲۰۰۳ به عنوان عضو هیئت علمی [[دانشگاه اولد دامینیون]] انتخاب شد.
 
او به‌طور گسترده دربارهٔ پرسش‌های معماری و مؤسسات بازنمایی مدرن، به ویژه رسانه‌های چاپی، عکاسی، تبلیغات، فیلم و تلویزیون نوشته‌است. کتاب‌های او شامل ''حریم خصوصی و تبلیغ: معماری مدرن به عنوان رسانه جمعی'' (۱۹۹۴)، برنده جایزه بین‌المللی کتاب ۱۹۹۵ [[مؤسسه معماران آمریکا]]؛ ''جنسیت و فضا'' (ویراستار، ۱۹۹۲)، برنده جایزه بین‌المللی کتاب مؤسسه معماران آمریکا سال ۱۹۹۳ و ''تولید معماری ''(ویراستار، ۱۹۸۸)<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=|وب‌گاهوبگاه=|نشانی=http://soa.princeton.edu/02fac/fac_frame.html?colomina.html|عنوان=princeton}}</ref> هستند.'' ''او همچنین مقاله ای در کتاب جنسیت معماری (آبرامز، ۱۹۹۶) منتشر کرده‌است. او نویسنده مقالات متعدد است وبه صورت گسترده‌ای در سراسر جهان سخنرانی کرده، از جمله موزه هنرهای مدرن در نیویورک؛ مؤسسه معماری ژاپن، توکیو؛ مرکز هنر و معماری معاصر در استکهلم؛ و بنیاد هنر دی‌آی‌ای در نیویورک.
 
کلومینا در هیئت تحریریه نشریاتی مانند [[اسمبلج (مجله)|اسمبلج]]، دیدالوس و [[گری روم]] بوده‌است.