تفاوت میان نسخه‌های «پیمان استانبول (۱۷۲۴)»

پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز
بدون خلاصه ویرایش
جز
از آنجایی که هر سه دولت عثمانی، روسیه و ایران برای قرن‌ها در همسایگی هم قرار داشتند و هر سه دولت رقیب جغرافیایی و سیاسی یکدیگر محسوب می‌شدند این موضوع مورد توجه بیشتری قرار گرفت. با میانجیگری فرانسه، بین دو دولت عثمانی و روسیه سرانجام در ۱۲ ژوئن ۱۷۲۴ با امضای یک پیمان در [[استانبول]]<ref>{{cite book|url=https://books.google.com/books?id=ro--tXw_hxMC&pg=PA760&dq=%2B1724+%2Btreaty+%2Bottoman+%2Brussia&as_brr=3&sig=orLtpRFya8SvSAgXc8p3NsxFhqM|title=E. J. Brill's First Encyclopaedia of Islam, 1913-1936|last=Houtsma|first=M. Th.|author2=van Donzel, E.|publisher=BRILL|year=1993|isbn=90-04-08265-4|pages=760}}</ref> تصمیم به تقسیم بخش بزرگی از ایران گرفتند. بدین ترتیب زمین‌های اشغال شده ایران در شرق جایگاه به هم رسیدن دو رودخانه [[رود کر (قفقاز)|کوروش]] ([[رود کر (قفقاز)|کر]]) و [[ارس]] به روسیه داده شد. این شامل استانهای شمالی سرزمین اصلی ایران ([[استان گیلان|گیلان]]، [[استان مازندران|مازندران]] و [[استرآباد]]) سرزمین‌هایی در [[داغستان]] (ازجمله [[دربند (روسیه)|دربند]]) و همچنین [[باکو]] و سرزمین‌های اطراف آن در [[شروان]] نیز می‌شد. زمین‌های در غرب نیز سهم عثمانی گشت که شامل بخش‌های بزرگی از [[آذربایجان]] (شامل [[اردبیل]] و [[تبریز]])،<ref>[https://books.google.nl/books?id=OOgzAAAAIAAJ&pg=PA645&dq=Treaty+of+Constantinople+(1724)+hamadan&hl=nl&sa=X&ved=0CC0Q6AEwBDgKahUKEwi816niyubGAhWJ7RQKHZVfA_k#v=onepage&q=Treaty%20of%20Constantinople%20(1724)%20hamadan&f=false "The New Cambridge Modern History: Volume 6, The Rise of Great Britain and Russia"] 1970. p 654</ref> [[همدان]]، [[کرمانشاه]]،<ref>[https://books.google.nl/books?id=OOgzAAAAIAAJ&pg=PA645&dq=Treaty+of+Constantinople+(1724)+hamadan&hl=nl&sa=X&ved=0CC0Q6AEwBDgKahUKEwi816niyubGAhWJ7RQKHZVfA_k#v=onepage&q=Treaty%20of%20Constantinople%20(1724)%20hamadan&f=false "The New Cambridge Modern History: Volume 6, The Rise of Great Britain and Russia"] 1970. p 654</ref> و بخش‌های باقی مانده زیادی از مناطق زیر فرمانروایی ایران در [[قفقاز جنوبی|قفقاز]] جنوبی (شامل [[گرجستان]] و [[ارمنستان]] امروزی) می‌شد.<ref>Alexander Mikaberidze.</ref>
 
در این پیمان همچنین روندی دیده شد که اگر ایران که در آن زمان به دست شاه [[شاه طهماسب دوم|طهماسب دوم]] رهبری می‌شد حاضر به قبول این معاهده نشد هر دو [[امپراتوری روسیه]] و [[عثمانی]] همراه با هم دربرابر ایران دست بکار شوند و یک فرمانروای دست نشانده خود را در ایران به شاهی برسانند.<ref>Alexander Mikaberidze. [https://books.google.nl/books?id=jBBYD2J2oE4C&pg=PA1024&lpg=PA1024&dq=russo-Persian+War+1722-1723&source=bl&ots=MG6HP72DpJ&sig=I8Akh1ZL_tO-CpsYWIn6CrgVTFo&hl=nl&sa=X&ved=0CCQQ6AEwAzgKahUKEwi6hrmWvubGAhXCNxQKHVDNAt8#v=onepage&q=russo-Persian%20War%201722-1723&f=false "Conflict and Conquest in the Islamic World: A Historical Encyclopedia"] ABC-CLIO 2011. p 726</ref>
 
اگرچه سود این پیمان برای روسیه و عثمانی ثابت می‌شود که بسیار ناچیز بود از آنجایی که روسیه در [[عهدنامه رشت|پیمان رشت]] (۱۷۳۲) و [[پیمان گنجه]] (۱۷۳۵) تمام سرزمین‌های گرفته شده را به ایران بازگشت داد و همچنین ایران توانست در جنگ [[جنگ ایران و عثمانی (۱۷۳۰-۱۷۳۵)|ایران و عثمانی (۱۷۳۰–۳۵)]] همه سرزمین‌های اشغال شده توسط عثمانی را باز پس بگیرد.

منوی ناوبری