پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «فرمانداری ایروان»

ابرابزار
(این صفحه آخرین‌بار در ۱۶:۲۹، ۹ نوامبر ۲۰۱۶ (UTC) (۷ روز پیش) تغییر یافته‌است)
(ابرابزار)
 
به فرمان نیکلای یکم در سال ۱۸۴۰ میلادی [[قفقاز جنوبی]] به دو ناحیه اداری تقسیم می‌شود؛ واحد اداری [[:hy:Կասպիական մարզ|ابلاست خزر]] به مرکزیت [[شماخی]] و فرمانداری ایمرتی-گرجستان. بدون در نظر گرفتن هویت دینی، ملی مردم قفقاز این واحدهای اداری تشکیل شد و همین باعث ایجاد خشم و شورش‌های مردمی می‌شود تا اینکه در سال ۱۸۴۶ میلادی این واحدهای اداری برچیده می‌شود و به جای آن [[:en:Tiflis Governorate|فرمانداری تفلیس]] و [[:en:Kutaisi Governorate|فرمانداری کوتایسی]] ایجاد می‌شود و از ۱۸۴۹ میلادی یک واحد اداری جدیدی به نام فرمانداری ایروان تشکیل می‌شود.
 
== ایروان ==
{{اصلی|ایروان}}
از آنجایی که [[ایروان]] فاقد امکانات شهری آن زمان بود احتیاج به تغییرات بسیاری داشت بنابراین در ۱۸۵۶ میلادی اولین طرح بازسازی شهر آماده شد و به اجرا درآمد. در ۱۸۶۰ میلادی، [[کلیسای گریگور مقدس (ایروان)]] و کلیسای روسی با پنج گنبد به نام [[کلیسای نیکلای مقدس (ایروان)]] بنا شد و چون شهر امکانات فرهنگی نیز نداشت در ۱۸۷۹ میلادی اولین ساختمان تئاتر شهر، در کنار کلیسای بغوس بِدروس مقدس، ساخته شد.
 
در پنجاه سال اول استقرار روس‌ها، وضعیت اقتصادی ایروان نسبت به سال‌های قبل بهبود یافت که رونق اقتصادی را در پی داشت. علت این امر امنیت کم و بیش بالای جاده‌های شمال رود [[ارس]] بود که بازرگانان را ترغیب به گذر از این منطقه و طبق معمول داد و ستد در ایروان می‌کرد ولی از آنجایی که دولت روسیه ایروان را منطقه‌ای مرزی و در واقع، جبههٔ جنگ می‌دانست و نگران حملهٔ ایران یا عثمانی به این منطقه و همچنین شورش اهالی برای جدا شدن از خاک امپراتوری بود بنابراین برای وابسته کردن منطقه از نظر اقتصادی به روسیه می‌بایستی از رشد اقتصادی آن جلوگیری می‌کرد. به این منظور و برای به رکود کشاندن اقتصاد شهر عوارض سنگینی بر کالاهایی که از ایروان می‌گذشت بستند؛ این امر باعث شد بازرگانان کالاهای خود را بیشتر از طریق [[باکو]] و [[تفلیس]]، که عوارض بسیار کمتری داشتند، عبور دهند. بدین ترتیب، ایروان با رکود اقتصادی گسترده‌ای روبه رو و عرصه برای بازرگانان روس باز شد تا کالاهای خود را به این شهر سرازیر کنند. تا ۱۸۹۶ میلادی، ایروان یازده مدرسه و دو مرکز تربیت معلم داشت؛ در این سال به فرمان تزار، برای دور کردن ارمنیان از فرهنگ و زبان خود، کلیهٔ مدارس ارمنیان را تعطیل و دانش آموزان را مجبور کردند تا از مدارس روس زبان دولتی استفاده کنند.<ref name=" Sergey Vardanyan">[https://www.amazon.com/Hayastani-mayrakaghaknere-capitals-Armenia-Armenian/dp/5807907787 The capitals of Armenia (Armenian Edition) (Armenian) Unknown Binding – 1995.by: Sergey Vardanyan]</ref>
 
در اوایل قرن بیستم، در شهر لوله کشی آب آشامیدنی و تراموا با اسب کشیده شد. در همین زمان، اولین نیروگاه برق برروی [[رود هرازدان]] آغاز به کار کرد که فقط برای تهیهٔ برق کارخانه متعلق به شوستوف بود. تا آغاز [[جنگ جهانی اول]]، شهر دارای خط تلفن، مدرسهٔ دخترانه، راه آهن و غیره شد.<ref>My Yerevan, G. Zakoyan, M. Sivaslian, V. Navasardian, Acnalis 2001, ISBN 99930-902-4</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
* {{cite web|title=Development in Central Asia and the Caucasus|url=https://books.google.com/books?id=STTkAwAAQBAJ&pg=PA44&lpg=PA44&dq=Erivan+Governorate&source=bl&ots=_oNqkzcLtn&sig=c-8RzUNX0B7a06GriVi4rRAwLw8&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiE7fTqiJzQAhVkL8AKHVDADbU4FBDoAQhBMAg#v=onepage&q=Erivan%20Governorate&f=false|publisher=edited by Sophie Hohmann, Claire Mouradian, Silvia Serrano , Julien Thorez|accessdate=}}
* {{cite web|title=The Nagorno-Karabakh Conflict: A Legal Analysis|url=https://books.google.com/books?id=7JDCQu-Us8sC&pg=PA9&lpg=PA9&dq=Erivan+Governorate&source=bl&ots=SRkGsYQtlm&sig=y15htfLBG22Va-3Xde0OeFHh51o&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwja48z6iJzQAhWIAcAKHagMAdw4KBDoAQgwMAQ#v=onepage&q=Erivan%20Governorate&f=false|publisher=By Heiko Krüger|accessdate=}}
* {{cite web|title=The capitals of Armenia (Armenian Edition) (Armenian) Unknown Binding – 1995|url=https://www.amazon.com/Hayastani-mayrakaghaknere-capitals-Armenia-Armenian/dp/5807907787|publisher=By Sergey Vardanyan|accessdate=}}
{{پایان چپ‌چین}}