پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «نیایش»

۴۷۱ بایت اضافه‌شده ،  ۵ سال پیش
جز
بدون خلاصه ویرایش
(ویرایش و ویکی‌سازی و تمیزکاری)
جز
[[پرونده:Nicolaes Maes - Oude vrouw in gebed.jpg|چپ|thumb|پیرزن در حال نیایش، اثر [[نیکولاس ماس]]، نقاش هلندی، قرن هفدهم]]
'''نیایش''' یا '''دُعا''' شکلی از رفتار دینی است که هدف از آن، جستن ارتباط با موجودیتی است که فردِ نیایشگر او را به‌عنوان آفریدگار خود یا موجودی روحانی در نظر می‌گیرد. فرد نیایشگر در دعاهای خود معمولاً خواسته‌ای را از مخاطبِ نیایش خود طلب می‌کند یا از مخاطبِ دعا سپاسگزاری می‌کند.<ref>[http://www.thefreedictionary.com/prayer The free Dictionary]، بازدید: نوامبر ۲۰۱۰.</ref> دعاها معمولاً با بیان‌کردن واژه‌هایی به‌صورت شفاهی یا تداعی آن واژه‌ها در [[ذهن]] انجام می‌گیرد و در برخی ادیان شکل رایج‌تر آن به‌صورت [[نیایش‌سرایی]] است.
 
در حقیقت دعا رفتاری مذهبی است که فرد با خلق نوعی زندگی خیالی واقعیت های ناخوشایند جهان مادی را موقتا محو می کند.<ref>دگرگونی بزرگ:جهان در زمان بودا، سقراط، کنفوسیوس و ارمیا، نوشته کرن آرمسترانگ، ترجمه نسترن پاشایی و ع پاشایی، انتشارات فروزان ۱۳۸۶ ، صفحه ۱۹۹</ref>
 
نیایش می‌تواند به‌صورت فردی یا گروهی انجام شود. مخاطبان نیایش ممکن است [[ایزدان|ایزدها]]، ارواح، درگذشتگان، و حتی مفاهیم باشند. از انواع دعاها می‌توان دعاهای درخواستی، التماسی، سپاسگزارانه، اعترافی، [[توبه|توبه‌گرانه]]، [[پرستش|پرستشی]] و همدم‌خواهانه را نام برد.