تفاوت میان نسخه‌های «تک‌همسری»

پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصه ویرایش
'''تک‌همسری''' یکی از گرایش‌های جفت‌گیرانه در انسان و دیگر جانوران است و در تقابل با [[چندهمسری]] قرار می‌گیرد.
 
تک‌همسری به طور کلی در جانورانی دیده می‌شود که همکاری جنس نر و ماده در بزرگ کردن فرزندان نیاز است. این وضعیت بیشتر در حیوانات [[گوشتخوار]] و [[حشره‌خوار]] دیده می‌شود و در میان اینان قاعدهقاعدهٔ کلی [[تک‌همسری]] است اما میان جانوران علفخوار که غذای آنها فراوانتر است بیشتر شاهد [[چندزنی]] هستیم چون جنس ماده می‌تواند بدون کمک نر بچه‌ها را بزرگ کند و چندزنی این مزیت فرگشتی را برای جنس نر دارد که شانس [[تولید مثل]] او را بیشتر می‌کند.
 
الزامات [[فرگشت]]ی باعث شده تا برخی تفاوت‌های ظاهری نیز در بین جانوران چندهمسر و تک‌همسر دیده شود. معمولا در جانوران چندهمسر [[دودیسی جنسیتی]] شدیدتر است. یعنی شکل ظاهری جنس نر و ماده بسیار از هم متمایز هستند. مثلا در پرندگانی همچون [[قرقاول]] و [[طاووس]] با پرهای بلند و رنگارنگی در جنس نر مواجه می‌شویم که هیچ فایده‌ای جز جلب جنس ماده ندارند یا در [[گوزن]]‌ها شاخ‌های بلند و پیچ‌درپیچی در جنس نر می‌بینیم که همین کارکرد را دارند. اما در جانورانی که اصولا به یک همسر اکتفا می‌کنند خبری از این تمهیدات زیستی اسراف‌کارانه نیست.<ref>منینگ، ۹-۲۷۸</ref>

منوی ناوبری