پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «زبان فیلیپینی»

گسترش
جز
(گسترش)
'''زبان فیلیپینی''' زبان ملی و رسمی کشور [[فیلیپین]] است. این زبان از سال [[۱۹۸۷ (میلادی)|۱۹۸۷]] در قانون اساسی فیلیپین به عنوان زبان رسمی این کشور برگزیده شد. فیلیپینی یک [[زبان‌های استرونزیایی|زبان استرونزیایی]] است که در عمل، نسخه‌ای استاندارد شده از [[زبان تاگالوگ]] به شمار می‌رود، هرچند که به طور قانونی از آن زبان تمایز داده می‌شود. گاهی این زبان به طور نادرست به‌عنوان نام عمومی برای همه [[زبان‌های فیلیپین]] به‌کار می‌رود که پس از دگرگونی‌ها، گاهی به عنوان گویش‌ها منتج می‌گردد.
 
==الفبا==
خط فیلیپینی همان [[الفبای لاتین]] است که همراه با تغییراتی در این زبان به‌کار می‌رود. این الفبا از ۲۸ حرف تشکیل شده است که دربرگیرندهٔ مجموعهٔ کامل ۲۰ حرفی از [[آباکادا]]، الفبای تاگالوگ (شامل دونویسهٔ Ng) و ۸ حرف از الفبای اسپانیایی شامل (C، F، J، Ñ، Q، V، X و Z) است.
 
==گویشوران==
در مجموع زبان فیلیپینی در حدود ۹۰ میلیون نفر [[گویشور]] دارد که ۶۰ میلیون نفر از این تعداد، به‌عنوان زبان دوم به فیلیپینی سخن می‌گویند.
 
 
==منبع==