پرش به محتوا

تفاوت میان نسخه‌های «اوضاع اداری سلجوقیان»

بدون خلاصه ویرایش
 
=== اقطاع ===
یکی از خصایص مهم نظام دیوانی سلجوقیان واگذاری اقطاع بود که در زیر مجموعه وظایف دیوان استیفا قرار داشت . اقطاع زمین های خاصه سلطان بود که به سپهسالاران و سپاهیان و کارگزاران دولت اجاره داده می شد. اقطاع داران تنها حق گرفتن مالیات ولایت را داشتند که مقدار معینی از آن به خزانه سلطان می پرداخت می شد و این سلطان بود که اداره مناطق را بر عهده داشت. واگذاری اقطاع در دوره سلجوقی بیشتر به منظور تأمین بودجه خزانه خالی سلاجقه بود.<ref> لمبتن،آن. تداوم و تحول در تاریخ میانه ایران،ترجمه آژند،یعقوب،نشر نی،تهران ١٣٧١،صفحه ٤١ </ref>
 
انواع اقطاع بر این قرار بود: ۱. '''اقطاع دیوانی''': زمین هایی که به امرا واگذار می شد ۲.'''اقطاع لشکری''':اقطاعاتی که به سپاهیان واگذار می شد. ۳.'''اقطاع شخصی''':اقطاعاتی که به صورت ارثی از پدر به پسر می رسید و اجاره ای بابت آن گرفته نمی شد.<ref> نوذری،عزت الله. تاریخ اجتماعی ایران ، انتشارات خجسته ، تهران ۱۳۹۰ ، صفحه ۱۸۶ و ۱۸۷ </ref>
 
بخش دوم دیوان طغرا ، دیوان رسایل و انشا بود که بر امور نامه نگاری و مکاتبات کلی امپراتوری نظارت داشت. این دیوان متشکل از تعداد زیادی از منشیان و کاتبان از ولایات مختلف بود که زیر نظر '''رییس دیوان رسایل و انشا''' فعالیت می کردند. رییس دیوان رسایل علاوه بر نظارت بر فعالیت منشیان و کاتبان، در نبود وزیر نیابت صدارت را نیز بر عهده داشت.
 
 
==دیوان اشراف==
 
دیوان اشراف همانند دیوان استیفا مٲمورانی داشت که به آنها '''مشرف''' می گفتند و زیر دست رییس دیوان اشراف که به وی '''مشرف کل''' می گفتند به فعالیت می پرداختند. وظیفه مشرفان بازرسی مالی ولایات بود.
 
 
==دیوان عرض==
{{پانویس|۲}}
{{پانویس|۳}}
{{پانویس|٤}}
 
 
== منابع ==
۳

ویرایش