ویولتا پارا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ویولتا پارا
Parra01f.PNG
اطلاعات پس‌زمینه
نام شناسنامه‌ای بیوله‌تا دِل کارمن پارا ساندوبال
زادگاه ۴ اکتبر ۱۹۱۷
سان کارلوس، منطقه بیوبیو، استان نوبل، شیلی
خاستگاه شیلی شیلیایی
تاریخ مرگ ۵ فوریه ۱۹۶۷ میلادی (۴۹ سال)
سانتیاگو، شیلی
سبک فولکلور، تجربی، ترانه‌سرایی نوین
حرفه‌(ها) خواننده، ترانه‌سرا، شاعر، فولکلوریست، موسیقی‌شناس قومی، هنرمند تجسمی، نقاش
سازها صدا، گیتار
سال‌های فعالیت ۱۹۳۹–†۱۹۶۷
ناشر(ان) اودئون ریکوردز
آلِرسه
گروه موسیقی وارنر
(همگی پس از مرگ او)
همکاری‌های مرتبط ویکتور خارا، کیلاپایون،
اینتی-ایلیمانی، پاتریثیو مانس، ئیاپو، آنخل پارا، ایسابل پارا، روبرتو پارا، سرخیو اورتگا، مارگو لویولا، پابلو نرودا، نیکانور پارا، سوله‌داد براوو، دانیل بیگلیه‌تی، مرسدس سوسا، جوآن بائز، هالی نی‌یر، الیس رجینا، دین رید، سیلویو رودریگز

ویولتا پارا (اسپانیایی: Violeta Parra; ۴ اکتبر ۱۹۱۷ – ۵ فوریه ۱۹۶۷(1967-02-05)) با تلفظِ اسپانیولیِ «بیوله‌تا پارّا»؛ یک فولکلوریست، موسیقی‌شناس قومی، خواننده و ترانه‌سرای مشهور اهل شیلی بود.

او یکی از پیشگامان «ترانه‌سرایی نوین» در شیلی بود که به نوعی، تجدید و بازسازی موسیقی فولکلور شیلی محسوب می‌شد و دایرهٔ تأثیرگذاری آن به خارج از مرزهای شیلی هم گسترده شد. ویولتا پارا به همراه آتاهوآلپا یوپانکی، دو موسیقی‌دانی هستند که ترانه‌سرایی آمریکای لاتین بیش از همه، مدیون آنهاست.[۱]

او در دوران جوانی سفرهای دور و دراز در شیلی انجام داد و به گردآوری ترانه‌ها و اشعار بومی آن کشور پرداخت. بعد از این دوران، به سرودن شعر و ترانه‌هایی روی آورد که نه سنتی بودند و نه روستایی؛ اما در عین حال، بازگوکننده زندگی روزمرهٔ مردم عادی شیلی بودند. در اشعار او نوعی صمیمیت و صداقت در بیان واقعیات زندگی وجود دارد که زیبایی خاصی به ترانه‌هایش داده‌است. شعرهای ویولتا پارا در بیشتر موارد، بیان احساسات و نگاه زنی است که پیش از هر چیز، با زندگی عاطفی خویش و روابطش با دنیای پیرامون درگیر است.[۱]

یکی از مشهورترین ترانه‌های او، «سپاس زندگی» نام دارد که با صدای مرسدس سوسا، جوآن بائز و الیس رجینا شهرت جهانی یافت.

ویولتا پارا در سال ۱۹۶۷ میلادی با شلیک گلوله‌ای به سر خود،[۲] خودکشی کرد.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فرید وهابی. «آوازهای آمریکای لاتین: ویولتا پارا». بخش فارسی رادیو فرانسه، ۱۲ مارس ۲۰۰۹. بازبینی‌شده در ۸ مه ۲۰۱۶. 
  2. Discogs
  3. Mena, Rosario. "Eduardo Parra: My Sister Violetta Parra". Nuestro.cl. Retrieved 6 September 2012. 

پیوند به بیرون[ویرایش]