ویلیام هولدن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
ویلیام هولدن
Holden-portrait.jpg
نام اصلی ویلیام فرانکلین بی دل
زمینه فعالیت سینما
تولد ۱۷ آوریل ۱۹۱۸
اوفالون، ایلینوی
مرگ ۱۲ نوامبر ۱۹۸۱ (۶۳ سال)
سنتا مونیکا، کالیفرنیا
ملیت آمریکایی
نام(های)
دیگر
پسر طلایی / بیل / هولدن طلایی[۱]
پیشه هنرپیشه
سال‌های فعالیت ۱۹۳۸–۱۹۸۱
همسر(ها) برندا مارشال (۱۹۴۱–۱۹۷۱ طلاق)

ویلیام هولدن (به انگلیسی: William Holden)‏ (۱۷ آوریل ۱۹۱۸–۱۲ نوامبر ۱۹۸۱) هنرپیشهٔ آمریکایی بود.

ابتدای زندگی[ویرایش]

ویلیام فرانکلین بیدل در ۱۷ آوریل ۱۹۱۸ در اوفالون، ایلینوی به دنیا آمد. پدرش داروساز «ویلیام فرانکلین بیدل سینیور[۲]» (۱۸۹۱–۱۹۶۷) یک شیمی‌دان صنعتی و مادرش «مری بلنش بال[۳]» (۱۸۹۸–۱۹۹۰) یک معلم بود. خانواده ویلیام هولدن هنگامی که او سه ساله بود به پاسادینا، کالیفرنیا مهاجرت کردند.

زندگی هنری[ویرایش]

William Holden - 1970s.jpg

در سال ۱۹۳۷ هنگامی که او در کالج شهر پاسادینا درس شیمی می‌خواند قراردادی برای بازی در فیلمی با شرکت فیلم‌سازی پارامونت امضاء کرد.

اولین نقش آفرینی در جلوی دوربین را در سال ۱۹۳۹ در فیلم مرد محبوب و موفق تجربه کرد و این نام تا دوران پیری همراه او بود.

پس از بازگشت از جنگ جهانی دوم دو نقش بزرگ را در فیلم‌های سان‌ست بلوار و چشم و گوش بسته یا (معصوم) بازی کرد. او در سال ۱۹۵۳ برنده اسکار در فیلمی به کارگردانی بیلی وایلدر به نام بازداشتگاه شماره ۱۷ شد.

در سال ۱۹۵۳ به خاطر بازی در فیلم بازداشتگاه ۱۷ در نقش سافتن می‌باشد. او در هالیوود ملقب به نام پسر طلایی در استدیوی پارامونت است و در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) از بزرگترین بازیگران کمپانی پارامونت به حساب می‌آمد.

درگذشت[ویرایش]

در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۱ در سن ۶۳ سالگی در سنتا مونیکا، کالیفرنیا درگذشت. در خانه‌اش بر اثر سقوط و جراحت پایش می‌لغزد و سرش به لبهٔ میزی می‌خورد.

زندگی خصوصی[ویرایش]

  • در سال ۱۹۴۱ با برندا مارشال ازدواج کرد آنها صاحب دو فرزند پسر به نام‌های پیتر و اسکات شدند و دختری به نام ویرجینیا را نیز به فرزندی قبول کرد. ویلیام و برندا در سال ۱۹۷۱ از همدیگر جدا شدند.

برخی از جوایز و افتخارات[ویرایش]

برنده ۹ جایزه و در حدود ۱۱ نامزدی در جشنواره‌های مختلف می‌باشد که برخی از آنها عبارتنداز:

فیلم‌شناسی[ویرایش]

در عروسی نانسی و رونالد ریگان (۱۹۵۲)
در اولین فیلمش پسر طلایی
Film
سال عنوان نقش توضیحات
۱۹۳۸ Prison Farm زندانی نامش در عنوان بندی نیامد
۱۹۳۹ Million Dollar Legs Graduate who says "Thank You" نامش در عنوان بندی نیامد
مرد محبوب و موفق جو بناپارت
Invisible Stripes تیم تیلر
۱۹۴۰ شهر ما جرج گیبس
Those Were the Days! پی.جی. "پیتی" سیمنز
آریزونا پیتر مانسی
۱۹۴۱ I Wanted Wings Al Ludlow
تگزاس دن توماس
۱۹۴۲ The Fleet's In کیسی کربی
The Remarkable Andrew اندرو لانگ
Meet the Stewarts مایکل استوارت
۱۹۴۳ Young and Willing نورمن ریس
Reconnaissance Pilot خودش فیلم کوتاه
Wings Up خودش فیلم کوتاه
۱۹۴۷ Blaze of Noon کالین مک‌دونالد
Dear Ruth ستوان ویلیام سیکرافت
Variety Girl خودش
۱۹۴۸ The Man from Colorado کاپیتان دل استوارت
Rachel and the Stranger دیوید هاروی
Apartment for Peggy جیسن تیلر
The Dark Past آل واکر
۱۹۴۹ Streets of Laredo جیم Dawkins
Miss Grant Takes Richmond دیک ریچموند
Dear Wife بیل سیکرافت
۱۹۵۰ Father Is a Bachelor جانی راتلیج
سان‌ست بلوار جو Gillis نامرذ – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
دستمزد: ۳۰٬۰۰۰ دلار
Union Station ستوان ویلیام کلهون
چشم و گوش بسته Paul Verrall
۱۹۵۱ Force of Arms گروهبان جو "پیت" پیترسن
Submarine Command ستوان Cmdr. کن وایت
۱۹۵۲ Boots Malone Boots Malone
The Turning Point Jerry McKibbon
۱۹۵۳ بازداشتگاه شماره ۱۷ گروهبان جی.جی. سفتن جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
نامرذ – جایزه حلقه منتقدان فیلم نیویورک برای بهترین بازیگر نقش اول مرد
ماه آبی است دانلد گرشام
Die Jungfrau auf dem Dach جهانگرد cameo
Forever Female Stanley Krown
فرار از فورت براوو کاپیتان Roper
۱۹۵۴ مقامات اجرایی مک‌دونالد والینگ Venice Film Festival Special Award for Ensemble Acting
سابرینا دیوید لارِبی دستمزد: ۱۵۰٬۰۰۰ دلار
سامورائی ۱: موساشی میاموتو راوی نامش در عنوان بندی نیامد
دختر روستایی برنی داد
پل‌ها توکو-ری ستوان هری بروبیکر
۱۹۵۵ عشق چیز باشکوهی است مارک الیوت
پیک‌نیک هال کارتر نامرذ – BAFTA Award for Best Foreign Actor
۱۹۵۶ The Proud and Profane ستوان Col. کابن بلک
Toward the Unknown سرگرد لینکلن باند
۱۹۵۷ پل رودخانه کوای Shears دستمزد: ۲۵۰٬۰۰۰ دلار
۱۹۵۸ The Key کاپیتان دیوید راس
۱۹۵۹ The Horse Soldiers سرگرد هنری کندال
۱۹۶۰ The World of Suzie Wong رابرت لومکس نامرذ – Laurel Award for Top Male Dramatic Performance
۱۹۶۲ Satan Never Sleeps پدر O'Banion
The Counterfeit Traitor اریک اریکسن
شیر رابرت هیوارد
۱۹۶۴ پاریس در تب و تاب ریچارد بنسن/ریک
The 7th Dawn Major Ferris
۱۹۶۶ آلوارز کلی آلوارز کلی
۱۹۶۷ کازینو رویال رنسام
۱۹۶۸ The Devil's Brigade ستوان Col. Robert T. Frederick
۱۹۶۹ این گروه خشن پایک بیشاپ
درخت کریسمس Laurent Ségur
۱۹۷۱ Wild Rovers راس بودینی
۱۹۷۲ The Revengers جان بندیکت
۱۹۷۳ بریزی فرانک هارمن
۱۹۷۴ Open Season هال وولکوفسکی
آسمانخراش جهنمی جیم دانکن دستمزد: ۷۵۰٬۰۰۰ دلار
۱۹۷۶ شبکه ماکس شوماخر نامرذ – جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد
نامرذ – جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد
نامرذ – National Society of Film Critics Award for Best Actor
۱۹۷۸ کلاه شاپو Barry "Dutch" Detweiler
طالع نحس ۲ ریچارد تورن
۱۹۷۹ Escape to Athena Prisoner smoking a cigar in prison camp نامش در عنوان بندی نیامد
Ashanti جیم سندل
۱۹۸۰ When Time Ran Out شلبی گیلمور
The Earthling پاتریک فولی
۱۹۸۱ S.O.B. Tim Culley

پانویس[ویرایش]

  1. http://www.imdb.com/name/nm0000034/bio?ref_=nm_ov_bio_sm. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  2. William Franklin Beedle, Sr.
  3. Mary Blanche (née Ball)

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «William Holden». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ژوئیه ۲۰۱۵.
  • «پنجره‌ای به جهان بازیگران کلاسیک سینما». دنیای تصویر. سال پانزدهم (۱۷۳): ۵۱. تابستان ۱۳۸۶.

پیوند به بیرون[ویرایش]

ویلیام هولدن در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها

William Holden als Trauzeuge auf der Hochzeit von Ronald Reagan (1952)

William Holden (* 17. April 1918 als William Francis Beedle junior in O’Fallon, Illinois; † 12. November 1981 in Santa Monica, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Filmschauspieler, der 1954 mit dem Oscar als Bester Hauptdarsteller für seine Rolle im Film Stalag 17 ausgezeichnet wurde. Er spielte Hauptrollen in Filmklassikern wie Boulevard der Dämmerung, Die Brücke am Kwai und The Wild Bunch. Das American Film Institute wählte ihn 1999 auf Platz 25 der größten männlichen Leinwandlegenden des US-amerikanischen Films.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Frühes Leben und Durchbruch[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

William Francis Beedle (jun.) wurde am 17. April in O´Fallon im Staat Illinois geboren. Sein Vater, William Franklin Beedle (1891-1967), war von Beruf Chemiker, seine Mutter Mary Blanche Ball (1898-1990) Lehrerin. Er hatte noch zwei jüngere Brüder, Robert Westfield (1921-1944) und Richart P. (1924-1964). Im Jahre 1921 zog die Familie nach South Pasadena. Hier besuchte er die South Pasadena High School und anschließend das Junior College. Er nahm schon während seiner Zeit am Pasadena Junior College Schauspielunterricht und erregte während einer Schulaufführung die Aufmerksamkeit eines Talentsuchers, der ihm einen Vertrag bei Paramount verschaffte. Seinem Entdecker schien jedoch für eine Schauspielkarriere der Name Beedle nicht besonders geeignet. Deshalb schlug er den Mädchennamen seiner geschiedenen Frau "Holden" vor. Die ersten Auftritte hatte Holden 1938 als Statist, doch bereits 1939 stieg er durch die Rolle des Joe Bonaparte in der Verfilmung von Clifford Odets’ Drama Golden Boy zu einem Star auf. Rouben Mamoulian überzeugte das Studio, Holden die Rolle zu geben, und nur dank der unermüdlichen Hilfe seines Co-Stars Barbara Stanwyck konnte der unerfahrene Schauspieler die Herausforderungen der Rolle meistern. Bis an sein Lebensende sandte Holden jedes Jahr zum wiederkehrenden Datum des Drehbeginns von Golden Boy Stanwyck einen Strauß roter Rosen mit einer Karte, auf der er sich für ihre Unterstützung bedankte.

Karriere als Filmstar[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

In den folgenden Jahren war Holden in Filmen meist als „Junge von nebenan“ zu sehen. Er übernahm nur selten Rollen, die mehr verlangten, als Heldenmut zu zeigen oder eine romantische Zuneigung zu dem jeweiligen weiblichen Star; eine Ausnahme war der Western Arizona, der ihn 1940 an der Seite von Jean Arthur zeigte. Nach dem Krieg konnte Holden unter anderem 1947 mit der Komödie Dear Ruth neue Fans gewinnen. Die Verfilmung eines erfolgreichen Broadwaystücks schildert die haarsträubenden Verwicklungen, die dadurch entstanden sind, dass ein übermütiger Teenager unter dem Pseudonym der älteren Schwester eine Brieffreundschaft mit einem Soldaten beginnt. Die Autoren behaupteten, dass die teilweise exzentrischen Charaktere sich auf die Mitglieder der Familie von Groucho Marx bezögen. Ein Jahr später war Holden neben Robert Mitchum in Rachel and the Stranger als Farmer zu sehen, der für 50 Dollar Loretta Young auf einem Sklavenmarkt kauft und sich am Ende in sie verliebt. Der Film war ein großer finanzieller Erfolg, und Holden wurde dadurch bei Paramount neben Sterling Hayden zu einem gefragten Darsteller in romantischen Komödien.

Seinen endgültigen Durchbruch hatte Holden jedoch erst 1950. In Die ist nicht von gestern spielte er neben Judy Holliday und in Billy Wilders Boulevard der Dämmerung an der Seite von Gloria Swanson. 1954 gewann er den Oscar für seine Rolle als zynischer Kriegsgefangener und Geschäftemacher J.J. Sefton in dem Film Stalag 17, bei dem Wilder ebenfalls Regie führte. Im Jahr darauf war Holden an der Seite von Audrey Hepburn in Sabrina zu sehen, bei der erneut Wilder für die Regie verantwortlich war. Erfolge wie Picknick (1955), in dem er als sexuell aggressiver Herumtreiber eine ganze Stadt in Aufruhr versetzt und am Ende mit Kim Novak durchbrennt, oder Ein Mädchen vom Lande (1954), der ihn als Verehrer von Grace Kelly zeigt, die jedoch ihren alkoholkranken Ehemann, gespielt von Bing Crosby, nicht verlassen kann, machten Holden zu einem der großen Stars jener Dekade. Bis Mitte der 1960er Jahre war sein Name regelmäßig unter den zehn kassenträchtigsten Stars des Jahres zu finden.

Zu seinen wichtigsten späteren Filmen gehört der Western The Wild Bunch (1969) von Sam Peckinpah. Seine letzten künstlerisch anspruchsvollen Rollen spielte er 1973 in dem Film Breezy unter der Regie von Clint Eastwood und 1976 in der Fernsehsatire Network von Sidney Lumet, in der er den Nachrichtenchef eines Fernsehsenders darstellte, der vergeblich gegen eine rücksichtslose Kommerzialisierung des Fernsehens ankämpft. 1981 hatte Holden seinen letzten Filmauftritt in Blake Edwards’ Hollywood-Satire S.O.B. – Hollywoods letzter Heuler.

1999 wählte das American Film Institut William Holden auf Platz 25 unter den männlichen Leinwandlegenden des amerikanischen Films.

Privatleben und Tod[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

William Holden war ein guter Freund des späteren US-Präsidenten Ronald Reagan. Bei dessen Hochzeit mit Ehefrau Nancy 1952 war er Trauzeuge. Er zählte zu den prominentesten Unterstützern der Republikanischen Partei, obwohl er an Politik kaum interessiert war.

Von 1941 bis zur Scheidung 1971 war er mit seiner Schauspielkollegin Brenda Marshall verheiratet. Dank guter Investments sehr wohlhabend, verbrachte er die letzten Jahre seines Lebens überwiegend auf seiner großzügigen Ranch in Kenia oder auf ausgedehnten Reisen in der ganzen Welt. Am 16. November 1981 wurde er in seinem Apartment in Santa Monica tot aufgefunden. Der forensischen Untersuchung zufolge soll Holden unter Alkoholeinfluss gestürzt und mit dem Kopf auf einen Nachttisch aufgeschlagen sein. Das Sterbedatum wurde auf den 12. November 1981 datiert. Die Schauspielerin Stefanie Powers, mit der Holden eine Beziehung gehabt hatte, gründete zu seinem Gedenken eine Stiftung zum Schutz der Wildtiere in Afrika.

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Oscar

  • Bester Hauptdarsteller für Sunset Boulevard (1951, nominiert)
  • Bester Hauptdarsteller für Stalag 17 (1954)
  • Bester Hauptdarsteller für Network (1977, nominiert)

BAFTA Award

  • Bester Hauptdarsteller für Picnic (1955, nominiert)
  • Bester Hauptdarsteller für Network (1976, nominiert)

Emmy Award

  • Bester Hauptdarsteller für The Blue Knight (1974)

Nach William Holden wurde der Asteroid (9340) Williamholden benannt.

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • Lawrence J. Quirk, Nancy Lawrence: The Complete Films of William Holden. Citadel Press, Secaucus/New Jersey 1986, ISBN 0-8065-0987-2.
  • Michelangelo Capua, William Holden – Biographie, McFarland&Company, Jefferson und London 1966 (Neuauflage 2010)

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: William Holden – Sammlung von Bildern