ویلیام فرانکنا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ویلیام فرانکنا
فلسفهٔ تحلیلی، فلسفهٔ غرب
100pix
شناسنامه
نام کامل ویلیام کی. فرانکنا
زادروز ۱۹۰۴ (میلادی)
زادگاه مانهتن، آمریکا
تاریخ مرگ ۱۹۹۴ (میلادی)
محل مرگ میشیگان، آمریکا

ویلیام کی. فرانکنا‌ (به انگلیسی: William Frankena) (زاده ۱۹۰۸-مرگ ۱۹۹۴)فیلسوف اخلاق و استاد دانشگاه و صاحب کرسی در دانشگاه میشیگان.

فرانکنا عضو گروه فلسفه دانشگاه میشیگان به مدت ۴۱ سال (۱۹۳۷-۱۹۷۸) بود، و به مدت ۱۴ سال (۱۹۴۷-۶۱) رئیس گروه فلسفه بود.

زندگی[ویرایش]

پدر و مادر فرانکنا در سنین نوجوانی به ترتیب در سالهای ۱۸۹۲ و ۱۸۹۶ از هلند به آمریکا مهاجرت کردند. ویلیام فرانکنا فرزند دوم از بین سه فرزند پدر و مادرش بود. او در منهتن، مونتانا به دنیا آمد و در میشیگان غربی و منهتن، مونتانا بزرگ شد. او به زبان‌های فریسی و هلندی سخن می گفت. مادر ویلیام در حالی که او ۹ ساله بود درگذشت. ویلیام در سال ۱۹۲۶ از دبیرستانی در شهر هلند، میشیگان فارغ التحصیل شد. فرانکنا در سال ۱۹۳۰ مدرک کارشناسی خود در ادبیات انگلیسی و فلسفه را از کالج کالوین دریافت کرد، و در سال ۱۹۳۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه میشیگان دریافت کرد و در سال ۱۹۳۷ دومین مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. در هاروارد تحت نظارت آلفرد نورث وایت‌هد و در کمبریج تحت نظارت جرج ادوارد مور به تحصیل مشغول شد. رساله دکتری فرانکنا بررسی آثار جرج ادوارد مور در زمینه اخلاق بود. فرانکنا در زمان جنگ جهانی دوم در دانشگاه میشیگان به تدریس تاریخ آمریکا پرداخت.

زندگی علمی[ویرایش]

در زمانی که فرانکنا عضو دانشکده فلسفه دانشگاه میشیگان بود به خاطر دفاع از آزادی آکادمیک در دوره مک‌کارتیسم شناخته شد[۱]. پس از این دوره او بیش از پیش به چاپ کتاب و مقاله های خود اهتمام ورزید.فرانکنا مسئولیت های اجرایی زیادی را نیز برعهده گرفت که می توان به ریاست انجمن فلسفه آمریکا و عضویت در فرهنگستان هنر و علوم آمریکا اشاره کرد. فرانکنا در زمینه فلسفه اخلاق یکی از مهم ترین فیلسوفان دنیای انگلیسی زبان پس از جنگ جهانی دوم به حساب می آید. او در زمینه اخلاق، فلسفه اخلاق، تاریخ اخلاق، تدریس اخلاق، روانشناسی اخلاق، اخلاق عملی و دینی، و فلسفه آموزش و پرورش مقاله و کتاب هایی نوشته است، همچنین مدل قیاس عملی فرانکنا الگوی روش تحقیق استنتاج عملی است[۲]. مجله مونتیست شماره ژولای ۱۹۸۱ خود را به بررسی فلسفه ویلیام فرانکنا اختصاص داد[۳].

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • اخلاق، ۱۹۶۳، ۱۹۷۳.
  • فلسفه آموزش و پرورش، ۱۹۶۵.
  • سه فیلسوف آموزش و پرورش: ارسطو، کانت، دیویی، ۱۹۶۵.
  • مقدمه‌ای بر خوانش در اخلاق حرفه‌ای، W.K. Frankena و J.T. Granrose، گردآورندگان. ، ۱۹۷۴.
  • بررسی بر اساس تفکر و نوشته‌های او در فلسفه اخلاق، تا اواسط ۱۹۷۰s است. دوره شامل کتابشناسی کار خود را از طریق ۱۹۷۵.
  • سه سؤال در مورد اخلاق، ۱۹۷۴ سخنرانی‌های Carus ،۱۹۸۰.
  • تفکر در باره اخلاق، ۱۹۸۰.

منابع[ویرایش]

  1. S. Darwall, "Learning from Frankena: A Philosophical Remembrance," Ethics, 1997, pp. 685-705.
  2. خسرو باقری نوع پرست و همکاران (۱۳۸۹) رویکردها و روش های پژوهش در فلسفه تعلیم و تربیت. انتشارات وزارت علوم: تهران
  3. "The Philosophy of William K. Frankena," The Monist, July 1981.