ویلیام فرانکلین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویلیام فرانکلین
WilliamFranklin.jpeg
ویلیام فرانکلین در زمان فرمانداری مستعمره پنسیلوانیای آمریکای بریتانیا
سیزدهمین فرماندار استعماری نیوجرسی
مشغول به کار
۱۷۶۳ – ۱۷۷۶
پادشاهجرج سوم
پس ازجوزف هاردی
پیش از
اطلاعات شخصی
زاده۲۲ فوریهٔ ۱۷۳۰
فیلادلفیا، استان پنسیلوانیا، آمریکای بریتانیا
درگذشته۱۷ نوامبر ۱۸۱۳ (۸۳ سال)
لندن، انگلستان
همسر(ان)
  • Elizabeth Downes (ا. ۱۷۶۲–۱۷۷۷)
  • Mary Johnson d'Evelin (ا. ۱۷۸۸–۱۸۱۱)
روابطفرانسیس فولگار فرانکلین (برادر ناتنی)
سارا فرانکلین بچی (خواهر ناتنی)
فرزندانویلیام تمپل فرانکلین
والدینبنجامین فرانکلین
دبورا رئاد (نامادری)
پیشهنظامی، مدیر استعمار، سیاستمدار

ویلیام فرانکلین (۲۲ فوریه ۱۷۳۰–۱۷ نوامبر ۱۸۱۳) در آمریکای بریتانیا متولد شده، وکیل، سرباز، سیاستمدار و مدیر استعماری و احتمالاً پسر نامشروع بنجامین فرانکلین بود. ویلیام فرانکلین آخرین فرماندار استعماری نیوجرسی (۱۷۶۳–۱۷۷۶) و از فرماندهان لویالیست‌ها در طول دوران جنگ انقلاب آمریکا بود. در مقابل، پدرش بنجامین فرانکلین یکی از برجسته‌ترین رهبران استقلال‌طلبان و همچنین یکی از پدران بنیانگذار ایالات متحده بود. در سال ۱۷۷۶ تا ۱۷۷۸، ویلیام رهبر اصلی نیروهای وفادار به پادشاهی جرج سوم شد. وی از پایگاه خود در شهر نیویورک واحدهای نظامی را سازماندهی کرد تا به طرفداری از نیروهای بریتانیایی با استقلال‌طلبان بجنگند. در سال ۱۷۸۲، پس از دستگیری به بریتانیا تبعید شد. وی تا زمان مرگ (۱۸۱۳. م) در لندن زندگی کرد.

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]