ویلیام سالیوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویلیام سالیوان
The Shah with Atherton, Sullivan, Vance, Carter and Brzezinski, 1977.jpg
سفیر ایالات متحده آمریکا در ایران
مشغول به کار
۱۸ ژوئن ۱۹۷۷ – ۶ آوریل ۱۹۷۹
رئیس‌جمهورجیمی کارتر
پس ازریچارد هلمز
پیش ازبروس لینگن (کاردار)
سفیر ایالات متحده آمریکا در فیلیپین
مشغول به کار
۶ اوت ۱۹۷۳ – ۲۶ آوریل ۱۹۷۷
رئیس‌جمهورریچارد نیکسون
جرالد فورد
جیمی کارتر
پس ازHenry A. Byroade
پیش ازDavid D. Newsom
سفیر ایالات متحده آمریکا در لائوس
مشغول به کار
۲۳ دسامبر ۱۹۶۴ – ۱۸ مارس ۱۹۶۹
رئیس‌جمهورلیندون بی. جانسون
ریچارد نیکسون
پس ازLeonard S. Unger
پیش ازG. McMurtrie Godley
اطلاعات شخصی
زاده
William Healy Sullivan

۱۲ اکتبر ۱۹۲۲
کرانستون، رود آیلند، ایالات متحده آمریکا
درگذشته۱۱ اکتبر ۲۰۱۳ (۹۰ سال)
واشینگتن، دی.سی., ایالات متحده آمریکا
اقامتگاهواشینگتن، دی.سی. , ایالات متحده آمریکا
محل تحصیلدانشگاه براون

ویلیام هیلی سالیوان (به انگلیسی: William Healy Sullivan) (زاده ۱۲ اکتبر ۱۹۲۲ - درگذشته ۱۱ اکتبر ۲۰۱۳) آخرین سفیر آمریکا در ایران بود که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ در ایران خدمت می‌کرد.

ماموریت‌ها[ویرایش]

سالیوان، پیش از انتخاب به عنوان سفیر آمریکا در تهران، هیچگاه تجربه کار با ایران و حتی یک کشور اسلامی را نداشت. نزدیک‌ترین محل مأموریت او به تهران کلکته، آن هم حدود سی سال پیش از حضور در ایران بود.[۱] سالیوان در طول دوره مأموریت خود با انقلاب اسلامی ایران مواجه شد و تحت تأثیر اختلافات سایروس ونس و زیبیگنیو برژینسکی،[۲] با برژینسکی درگیری لفظی پیدا کرد. اندکی پس از پیروزی انقلاب ایران، و پیش از بحران گروگانگیری سفارت آمریکا در تهران، سالیوان به آمریکا فرا خوانده شد و بلافاصله بازنشسته گردید.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. مأموریت در ایران. خاطرات دو سفیر. محمود طلوعی. نشر علم. ص ۲۱
  2. خاطرات برژینسکی. منوچهر یزدانیار. انتشارات کاوش. خرداد ۶۲ ص ۴۸ تا ۶۵
  3. مأموریت در ایران. خاطرات دو سفیر. مقدمه محمود طلوعی. نشر علم. ص ۱۲