ویلهلم یکم، امپراتور آلمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ویلهلم یکم)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ویلهلم یکم
Kaiser Wilhelm I 1857.jpg
پادشاه پروس
سلطنت ۲ ژانویه ۱۸۶۱– ۹ مارس ۱۸۸۸
تاج‌گذاری ۱۸ اکتبر ۱۸۶۱
پیشین فریدریش ویلهلم چهارم
جانشین فریدریش سوم
نخست وزیران
رهبر کنفدراسیون آلمان شمالی[۱]
دوران خدمت ۱ ژوئیه ۱۸۶۷ – ۳۱ دسامر ۱۸۷۰
صدراعظم اتو فون بیسمارک
امپراتور آلمان
سلطنت ۱ ژانویه ۱۱۸۷ – ۹ مارس ۱۸۸۸
تاج‌گذاری ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱, کاخ ورسای
جانشین فریدریش سوم
صدراعظم اتو فون بیسمارک
همسر اگوستا
فرزند(ها) فریدریش سوم
شاهزاده لوئیس پروس
خاندان دودمان هوهن‌تسولرن
پدر فریدریش ویلهلم سوم
مادر لوئیز
زادروز ۲۲ مارس ۱۷۹۷
برلین، پروس
مرگ ۹ مارس ۱۸۸۸ میلادی (۹۰ سال)
برلین، امپراتوری آلمان
خاک‌سپاری کاخ شارلوتنبورگ، برلین، آلمان
دین و مذهب لوتریانیسم
امضاء

ویلهلم یکم (نام کامل: ویلهلم فردریک لویز هوهنتسولرن، آلمانی:Wilhelm Friedrich Ludwig von Hohenzollern)، (زاده ۲۲ مارس ۱۷۹۷، برلین - درگذشته ۹ مارس ۱۸۸۸، برلین)از خاندان هوهن‌تسولرن، پادشاه پروس (۲ ژانویه ۱۸۶۱ تا ۹ مارس ۱۸۸۸) و اولین امپراتور آلمان از ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱ و رهبر آلمان متحد بود. او با همکاری رئیس‌الوزرای خود، اتو فون بیسمارک، آلمان را متحد و امپراتوری آلمان را بنیان نهاد. به دلیل صدارت طولانی مدت بیسمارک در زمان حکومت ویلهلم اول بسیاری از عقاید مرتجع او همانند کاتولیسیزم ستیزی اجرا می‌شد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

او به عنوان دومین پسر فریدریک ویلیام سوم بعد از فریدریش ویلهلم چهارم به دنیا آمد. بعد از اینکه پدرش در نبرد جنا و اوراشتت شکست سختی از ناپلئون خورده بود، او را در سن ده‌سالگی به عنوان افسر نامید. ویلهِلم به این ترتیب، پس از مرگِ فریدریش ویلیام سوم و به قدرت‌رسیدن برادرش فریدریش ویلهلم چهارم سال ۱۸۴۰، به عنوان ولیعهد احتمالیِ پروس شناخته شد و لقب شاهزاده پروس (آلمانی: Prinz von Preußen) را از آن خود کرد و در مدت کوتاهی نیز به مقام ژنرالی دست یافت.

ویلهلم پس از سکته‌های متعدد برادرش که پادشاه پروس بود، سال ۱۸۵۸ زمام امور کشورش را در دستش گرفت، طوری‌که پس از مرگ پادشاه، سال ۱۸۶۱، تخت شاهی شاهی را نیز تصاحب کرد. ویلهلم نسبت به برادرش بی‌طرف‌تر در سیاست شناخته شده‌است و کمتر از او حتی در سیاست دخالت می‌کرد؛ ولی پس از درگیر شدنش با مجلس لیبرال پروس، به راه حلی محافظه‌کارانه دست‌زد و اتو فون بیسمارک را به عنوان نخست‌وزیر خود انتخاب کرد. اتو بیسمارک که تمام قدرت را برای پادشاه می‌خواست، بسیار با علاقه به عنوان مشاور ویلهلم خدمت می‌کرد. در حالی که قدرت اصلی حکومت، نه در دستان پادشاه بلکه در دستان خود بیسمارک بود.

تاجگذاری ویلهلم یکم، به عنوان امپراتور آلمان، نقّاش: آنتون فون ورنر.

پس از پیروزی چشمگیر در جنگ فرانسه-پروس، ویلهلم خود را سال ۱۸۷۱، در ورسای فرانسه، به عنوان امپراتورِ (آلمانی: Kaiser) تاجگذاری کرد و بیسمارک هم از این رو، به عنوان اولین صدراعظمِ تاریخ آلمان شناخته شد؛ بنابراین از همبستگی آلمان شمالی (۱۸۶۷–۱۸۷۱)، کشوری فدرالی به نام امپراتوری آلمان به وجود آمد. (وحدت آلمان)

دیدار با ناصرالدین شاه قاجار[ویرایش]

جستار اصلی: (سفرهای ناصرالدین‌شاه قاجار به اروپا)

تاریخ ۱۱ مه ۱۸۷۸ در برلین، تروری بر جان امپراتور آلمان انجام شد، که به موفقیت نرسید. این ترور از طرف یک آنارشیست به نام ماکس هودل انجام شد و بهانه‌ای شد، برای قوانین ضد سوسیالیستی، که مبانی آن را خود بیسمارک وضع کرده بود. در همان روز ناصرالدین‌شاه قاجار در دومین سفر خود به اروپا و به منظور بازدید ویلهلم یکم، امپراتور و اتو فون بیسمارک، صدراعظم به شهر برلین رسیده بود؛ وی پس از بازدید از شهرهای مختلف آلمان، راهی کشور بلژیک شد.

درگذشت[ویرایش]

ویلهلم که محبوبیتش در اواخر عمرش رو به افزایش بود، ۹ مارس ۱۸۸۸ درگذشت و در کاخ شارلوتن‌بورگ در برلین به خاک سپرده شد.

منابع[ویرایش]

  1. Ernst Rudolf Huber: Deutsche Verfassungsgeschichte seit 1789. Vol. III: Bismarck und das Reich. 3. Auflage, W. Kohlhammer, Stuttgart 1988, p. 657.