ویلهلم گوستلوف (کشتی)

"ویلهلم گاستلوف" به عنوان یک کشتی بیمارستانی. گدانسک، ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹
پیشینه
آلمان
نام	MV Wilhelm Gustloff
نام‌گذاری به افتخار	ویلهلم گوستلوف
مالک	جبهه کارگری آلمانی
بهره‌بردار / اپراتور	خط هامبورگ-آمریکای جنوبی
بندر ثبت	هامبورگ، آلمان
سازنده	بلوم و ووس
هزینه ساخت	۲۵ میلیون رایش مارک
شماره کارگاه ساخت	۵۱۱
تاریخ آغاز ساخت	۱ اوت ۱۹۳۶
تاریخ به آب‌اندازی	۵ مه ۱۹۳۷
خریداری	۱۵ مارس ۱۹۳۸
شناسه‌های بین‌المللی	Radio ID (DJVZ)
سرنوشت	مورد نیاز به کریگسمارینه on ۱ سپتامبر ۱۹۳۹
نام	لازارتشیفD (کشتی بیمارستان D)
بهره‌بردار / اپراتور	کریگسمارینه
خریداری	۱ سپتامبر ۱۹۳۹
در حال خدمت	۲۲ سپتامبر ۱۹۳۹ – ۲۰ نوامبر ۱۹۴۰
وضعیت کنونی	از ۲۰ نوامبر ۱۹۴۰ به پادگان‌های شناور تبدیل شد، شامل رنگ آمیزی مجدد از رنگ کشتی بیمارستانی به خاکستری معمولی دریایی.
نام	Wilhelm Gustloff
بهره‌بردار / اپراتور	کریگسمارینه
خریداری	۲۰ نوامبر ۱۹۴۰
پایان دوره خدمت	نوامبر ۱۹۴۰ – ژانویه ۱۹۴۵
سرنوشت	Torpedoed and sunk ۳۰ ژانویه ۱۹۴۵
یادداشت‌ها	تا زمانی که کشتی به عنوان بخشی از عملیات هانیبال به خدمت فعال بازگردد، به عنوان پادگان شناور برای بخش دوم آموزش زیردریایی
ویژگی‌ها
کلاس و نوع	کشتی گردشی
ظرفیت (تناژ)	25,484 GRT
طول	۲۰۸٫۵ متر (۶۸۴ فوت ۱ اینچ)
عرض بدنه	۲۳٫۵۹ متر (۷۷ فوت ۵ اینچ)
ارتفاع	۵۶ متر (۱۸۳ فوت ۹ اینچ)
آبخور	۶٫۵ متر (۲۱ فوت ۴ اینچ)
تعداد عرشه	۵
توان نصب‌شده	۹٬۵۰۰ اسب بخار (۷٬۱۰۰ کیلووات)
سیستم رانش	۴ × 8-cylinder ام آ ان موتور دیزلs ۲ × 4-blade propellers
سرعت	۱۵٫۵ گره (۲۸٫۷ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۷٫۸ مایل بر ساعت)
بُرد عملیاتی	۱۲٬۰۰۰ مایل دریایی (۲۲٬۰۰۰ کیلومتر) at ۱۵ گره (۲۸ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۷ مایل بر ساعت)
ظرفیت جابه‌جایی	۱٬۴۶۵ مسافر (as designed) در ۴۸۹ کابین: 248 two-bed 241 four-bed
خدمه	417 cruise ship 20 officers, 145 enlisted (naval)
تسلیحات	۳ × ۱۰۵ میلیمتر (۴٫۱ اینچ) پدافند هوایی ۸ × ۲۰ میلیمتر (۰٫۷۹ اینچ) anti-aircraft توپ مسلسل

مدلی از کشتی ویلهلم گوست‌لوف در موزه دریایی لابو در شهر کیل در آلمان

ویلهلم گوستلوف (به آلمانی: Wilhelm Gustloff) نام یک کشتی مسافربری آلمانی است که در واپسین روزهای جنگ جهانی دوم در حالیکه مشغول تخلیه مهاجرین غیرنظامی، سربازان و پرسنل او-بوت‌های ورماخت بود، مورد هدف ۳ اژدر روسی قرار گرفت و غرق شد. در این رویداد نزدیک به ۹۴۰۰ نفر جان خود را از دست دادند.

تاریخچه

ساخت

ویلهلم گوست‌لوف نام یک کشتی مسافربری ساخته شده در بخش کشتی‌سازی شرکت بلهم آوند فوس در آلمان بود. نام این کشتی پس از کشته شدن رهبر تشکیلات حزب نازی کشور سوییس، ویلهلم گوست‌لوف، برگزیده شد. این کشتی در ۵ مه ۱۹۳۷ به آب انداخته شده، و وزنش نزدیک به ۲۴٬۰۰۰ تُن بود.

خدمت در طول جنگ

کشتی ویلهلم گوست‌لوف پیش از جنگ جهانی دوم و در تابستان سال ۱۹۳۹، پس از پیروزی نیروهای ملی‌گرای اسپانیا به فرماندهی فرانکو، وظیفه داشت تا نیروهای لژیون کندور را از اسپانیا به آلمان بازگرداند.

این کشتی پس از آن و در میان جنگ، همانند یک بیمارستان دریایی به کار گرفته شد و در نخستین مأموریت خود در دریای بالتیک، ۶۵۰ نفر از سربازان زخمی لهستانی را پذیرا شد.

آخرین سفر دریایی

سفر نهایی کشتی ویلهلم گوست‌لوف در واپسین روزهای جنگ دوم، در شب ۳۰ ژانویه ۱۹۴۵، با هدف تخلیه شهروندان غیرنظامی، سربازان نیروی دریایی آلمان و بسیاری از زخمیان جنگ که در پروس شرقی به محاصره نیروهای ارتش سرخ درآمده بودند، از بندر گوتن‌هافن به سوی شهر کیل بود. آمار مسافران کشتی عبارت بود از ۱۷۳ نفر خدمه، ۹۱۸ نفر افسر و پرسنل آموزشی و مردان یگان دوم زیردریایی آلمان، ۳۷۳ نفر پرسنل زن کمک رسان، ۱۶۲ نفر سرباز زخمی، و همچنین ۸٬۹۵۶ نفر مهاجر جنگ زده، که در کل شمار آنان نزدیک به ۱۰٬۵۸۲ نفر می‌رسید.

کشتی بخاطر همراه نبودن محافظان کافی، بزودی از سوی نیروهای شوروی شناسایی شد و زیردریایی اس-۱۳، به فرماندهی کاپیتان درجه سه الکساندر مارینسکو، سه اژدر به‌سویش شلیک کرد. مسافران کشتی و مهاجرین پس از انفجار با وحشت بسوی قایق‌های نجات روانه شدند. بسیاری از انفجار ناشی از سه اژدر و بسیاری دیگر در آبهای سرد و تاریک دریای بالتیک جان باختند. گزارشهای موجود از تلاش فراوان مادران برای نجات فرزندان و کشتگانی می‌گویند که نتوانسته بودند از جلیقه نجات استفاده کنند. کشتی در کمتر از ۴۵ دقیقه غرق شد و نیروهای آلمانی تلاش کردند تا سایر بازماندگان را نجات دهند. شمار کشتگان برپایه آمار موجود، نزدیک به ۹٬۳۴۳ مرد، زن و کودک است که گویای بزرگ‌ترین فقدان در تنها یک رویداد دریایی، در همه تاریخ دریانوردی جهان است.