ویتوریو آلفیری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ویتوریو آلفیری

ویتوریو آلفیری شاعر سرشناس ایتالیاست که در ۱۶ ژانویه سال۱۷۴۹ تولد یافت. وی در جوانی با ماجراجویی قسمت اعظم اروپا را سیاحت کرد و در ۲۶ سالگی شروع به نوشتن کرد. او پیاپی بیست تراژدی نوشت که لحن همه آنها به خلاف تراژدی نویسان ایتالیایی قبل از او جدی و محکم بود. تراژدی‌های او مورد پسند فراوان مردم ایتالیا قرار گرفت و آنها را طلیعه تئاتر ملی ایتالیا شمردند.

در ۱۷۸۸ وی با یک کنتس بیوه ازدواج کرد و این زن به خاطر آلفیری بنایی در کلیسای سانتاکروچه فلورانس ساخت که از شاهکارهای حجاری ایتالیا به شمار می‌رود.

ویتوریو در ادبیات ایتالیا شاعر تراژدی لقب گرفته است. وی در ۸ اکتبر سال ۱۸۰۳ درگذشت.
مهمترین آثار وی بدین قرارند: فلیپ دوم، آنتیگون، آگاممنون، ویرجینیا، اوکتاویا، و تاریخ زندگانی من.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. اطلاعات عمومی دانش امروز، سعید قانعی، بهار ۱۳۷۴

پیوند به بیرون[ویرایش]