وزارت دربار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از وزیر دربار)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نشان رسمی وزارت دربار شاهنشاهی ایران

وزارت دربار نام وزارتی بود که در دوران قاجار و پهلوی رابط رسمی شاه و دربار با دولت و مجلس شورای ملی بود. در سال ۱۳۱۱ با برکناری تیمورتاش از وزارت دربار، این وزارت به دستور رضا شاه تعطیل شد و در سال ۱۳۱۸ بازگشایی شد.[۱] در زمان ناصرالدین‌شاه منصب وزارت دربار به ایشیک آغاسی معروف بود.[۲]

وزیران دربار ایران[ویرایش]

قاجار

؟ (علی‌اصغر امین‌السلطان در ۱۳۰۵ «وزیر اعظم» و در ۱۳۱۰ «صدراعظم» شد، هر چند که از ۱۳۰۳ ه‍.ق. عملاً عهده‌دار منصب صدارت عظما بود.)

پهلوی

انحلال وزارت دربار (۱۳۱۱–۱۳۱۸)[پانویس ۲]

؟ (حسین علاء نخست‌وزیر شد.)

پانویس[ویرایش]

  1. او در فرمان ناصرالدین شاه به تاریخ صفر ۱۲۸۳ ه‍.ق به «وزارت دربار و منصب ایشیک‌آقاسی‌باشی‌گری» گمارده شد. باید توجه کرد که بعدها «وزیر دربار» به شغلی مجزا از «ایشیک‌آقاسی‌باشی» (رئیس کل تشریفات دربار) بدل گشت.
  2. حسین سمیعی «رئیس دفتر مخصوص» بود.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «رضاشاه وزارت دربار را منحل کرد». وبگاه آفتاب، ۶ اسفند ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  2. افشار، ایرج و سعید نفیسی. «زندگینامه ظهیرالدوله». وبگاه ظهیرالدوله. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  3. کیانی‌هفت‌لنگ، فرمان تاسیس تشکیلات کلان دولت، توسط ناصر الدین شاه (1283 ه.ق)، ۱۴–۲۵.‏
  4. فرهاد، رستم. «اسناد: در وزارت دربار ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۴ و ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۰؛ گزارشهای روزانه حسین علاء به محمدرضا پهلوی (». ماهنامه تاریخ معاصر ایران، ۱۳۷۶. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  5. بابائی، فرزانه. «اسدالله علم و دربار پهلوی». موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران. بازبینی‌شده در ۹ بهمن ۱۳۹۰. 
  6. یادداشتهای علم، جلد ششم انتشارات مازیار صفحه ۱۸