وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
اطلاعات کلی وزارت
وزارت پیشین وزارت بهداری
حوزهٔ قدرت ایران
ستاد تهران
شهرک قدس
بلوار فرحزادی
بلوار ایوانک

مختصات: ۳۵°۴۵′۱۴٫۵۶″ شمالی ۵۱°۲۱′۲۴٫۱۰″ شرقی / ۳۵٫۷۵۴۰۴۴۴°شمالی ۵۱٫۳۵۶۶۹۴۴°شرقی / 35.7540444; 51.3566944
عالی‌ترین مقام وزارت سعید نمکی، وزیر
نهاد بالادست دولت ایران
وبگاه
behdasht.gov.ir
این مقاله بخشی از رشته مقالات دربارهٔ سیاست در ایران است
سیاست در ایران
Emblem of Iran.svg
نظام جمهوری اسلامی ایران

نشان درگاه درگاه ایران


وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از وزارتخانه‌های جمهوری اسلامی ایران است. این وزارتخانه علاوه بر مدیریت و نظارت بر مراکز بهداشتی و درمانی کشور، مدیریت دانشگاه‌های علوم پزشکی را عهده‌دار است. نام این وزارتخانه از ابتدا تا چند سال پس از انقلاب وزارت بهداری بوده‌است. وزیر این وزارتخانه سعید نمکی است.[۱]

هدف و وظایف[ویرایش]

هدف[ویرایش]

فراهم آوردن موجبات تأمین بهداشت و درمان کلیه افراد کشور از طریق گسترش خدمات بهداشتی، درمانی و آموزشی.[۲]

وظایف اساسی[ویرایش]

  • تدوین و ارائهٔ سیاست‌ها، تعیین خط مشی‌ها و برنامه‌ریزی برای فعالیت‌های مربوط به تربیت نیروی انسانی گروه پزشکی، پژوهشی خدمات بهداشتی، درمانی، دارویی، بهزیستی و تأمین اجتماعی.
  • تأمین بهداشت عمومی و ارتقا سطح آن از طریق اجرای برنامه‌های بهداشتی خصوصاً در زمینهٔ بهداشت محیط، مبارزه با بیماری‌ها، تغذیه و تنظیم خانواده و دهان و دندان، آموزش بهداشت عمومی، بهداشت کار، بهداشت مدارس و شاغلین با تأکید بر اولویت مراقبت‌های بهداشتی اولیه به ویژه بهداشت مادران و کودکان با همکاری و هماهنگی دستگاه‌های ذی‌ربط.
  • ایجاد نظام هماهنگ بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و گسترش شبکه تلفیقی بهداشت و درمان.
  • تعیین رشته‌ها و مقاطع تحصیلی مورد نیاز کشور جهت تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی و اجرای برنامه‌های تربیت نیروی انسانی گروه پزشکی در جهت نیل به خودکفایی و نیز ایجاد و گسترش موسسات واحدهای پژوهش پزشکی و نظارت بر پژوهش‌ها و هماهنگ ساختن برنامه‌های موسسات تحقیقاتی پزشکی.
  • برنامه‌ریزی به منظور توزیع متناسب و عادلانهٔ نیروی انسانی و سایر امکانات (آموزش پزشکی و تسهیلات بهداشتی درمانی) کشور با تأکید بر اولویت برنامه‌های بهداشتی و رفع نیاز مناطق محروم و نیازمند.
  • فراهم نمودن تسهیلات لازم برای برخورداری همگان از خدمات درمانی در حدود امکانات از طریق ایجاد مراکز درمانی دولتی و بهبود استاندارد آن‌ها و استفاده از همکاری مؤسسات خیریه و بخش خصوصی و انواع بیمه‌های درمانی.
  • تأمین منابع مالی با بهره‌گیری از اعتبارات عمومی، حق بیمه درآمدهای اختصاصی و کمک‌ها و مشارکت مردمی.
  • تأمین و ارائهٔ خدمات لازم به معلولین جسمی، ذهنی و اجتماعی و انجام اقدامات حمایتی برای کودکان در سنین قبل از دبستان و سالمندان و خانواده و افراد بی سرپرست و نیازمند و تشویق و ترغیب افراد خیر و موسسات خصوصی جهت ارائه خدمات مذکور.
  • تعیین و اعلام استانداردهای مربوط به الف) خدمات بهداشتی، درمانی، بهزیستی، دارویی - ب) مواد دارویی، خوراکی، آشامیدنی، بهداشتی، آرایشی و آزمایشگاهی تجهیزات و ملزومات و مواد مصرفی پزشکی و توان‌بخشی - ج) بهداشت کلیهٔ موسسات واحدهای خدماتی و تولیدهای مربوط به خدمات و مواد مذکور در فوق.
  • صدور، تمدید و لغو موقت یا دائم پروانه‌ها: الف) موسسات پزشکی، دارویی، بهزیستی و کارگاه‌ها و مؤسسات تولید مواد خوراکی، آشامیدنی، بهداشتی و آرایشی - ب) ساخت فراورده‌های دارویی و مواد بیولوژیک، خوراکی، آشامیدنی بهداشتی و انجام نظارت و کنترل کیفی و تعیین ضوابط و مقررات لازم بهداشتی مذکور.
  • صدور پروانهٔ اشتغال هزینهٔ خدمات تشخیصی و درمانی، دارویی، بهزیستی و تعیین تعرفه‌های مربوط در بخش دولتی و غیردولتی و تعیین شهریهٔ آموزش‌های غیررسمی و آزاد در زمینه‌های مختلف علوم پزشکی.
  • تعیین ضوابط مربوط به ورود، ساخت، نگهداری، صدور، مصرف و انهدام مواد اولیهٔ بیولوژیک مخدر، خوراکی، آشامیدنی، بهداشتی، آرایشی آزمایشگاهی و فراورده‌های دارویی و تجهیزات و ملزومات و مواد مصرفی پزشکی و توان‌بخشی و ارزشیابی، نظارت و کنترل ضوابط مذکور.
  • انجام پژوهش در زمینه طب سنتی و بررسی و تحقیق در زمینه خواص دارویی گیاهان و امکانات تهیه و استفاده از داروهای گیاهی و آموزشی صحیح در زمینه‌های فوق و ایجاد مراکز مناسب برای طب سنتی.[۳]

معاونت‌ها[ویرایش]

  • معاونت بهداشت
  • معاونت درمان
  • معاونت آموزشی
  • معاونت پرستاری
  • معاونت تحقیقات و فناوری
  • معاونت فرهنگی و دانشجویی
  • معاونت حقوقی و امور مجلس
  • معاونت برنامه ریزی راهبردی و هماهنگی
  • معاونت توسعه مدیریت، منابع و برنامه ریزی[۴]

وزیران[ویرایش]

مشخصات کلی وزیران پس از انقلاب
نام نام خانوادگی تحصیلات تخصص از تاریخ تا تاریخ
کاظم سامی دکترا روانپزشک ۱۳۵۷/۱۱/۲۸ ۱۳۵۸/۰۸/۱۵
موسی زرگر دکترا جراح عمومی ۱۳۵۸/۰۸/۲۸ ۱۳۵۹/۰۴/۳۱
هادی منافی دکترا جراح عمومی ۱۳۵۹/۰۹/۲۱ ۱۳۶۳/۰۵/۲۴
سید علیرضا مرندی دکترا فوق تخصص اطفال ۱۳۶۳/۰۵/۲۵ ۱۳۶۸/۰۶/۰۷
ایرج فاضل دکترا فوق تخصص جراحی عروق ۱۳۶۸/۰۶/۰۸ ۱۳۶۹/۱۰/۲۳
رضا ملک‌زاده دکترا فوق تخصص گوارش و کبد ۱۳۶۹/۱۰/۲۳ ۱۳۷۲/۰۵/۲۷
سید علیرضا مرندی دکترا فوق تخصص اطفال ۱۳۷۲/۰۵/۲۷ ۱۳۷۶/۰۶/۰۱
محمد فرهادی دکترا متخصص گوش حلق و بینی ۱۳۷۶/۰۶/۰۱ ۱۳۸۰/۰۶/۰۱
مسعود پزشکیان دکترا جراح قلب ۱۳۸۰/۰۶/۰۱ ۱۳۸۴/۰۶/۰۲
کامران باقری لنکرانی دکترا فوق تخصص گوارش ۱۳۸۴/۰۶/۰۳ ۱۳۸۸/۰۶/۱۴
مرضیه وحید دستجردی دکترا متخصص زنان و زایمان ۱۳۸۸/۰۶/۱۴ ۱۳۹۱/۱۰/۰۷
محمدحسن طریقت منفرد دکترا متخصص جراحی چشم ۱۳۹۱/۱۰/۰۷ ۱۳۹۲/۵/۲۴
سید حسن قاضی‌زاده هاشمی دکترا متخصص جراحی چشم ۱۳۹۲/۵/۲۴ ۱۳۹۷/۱۰/۱۳
سعید نمکی دکترا داروسازی و ایمنی شناسی ۱۳۹۷/۱۰/۱۳ تا کنون

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «توجه دولت تدبیر و امید به حوزه سلامت با طول سالیان پس از انقلاب برابری می‌کند». آفتاب. ۲۰۱۴-۰۸-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۱۴-۰۸-۲۹.
  2. وب سایت رسمی وزارت بهداشت
  3. وبسایت وزارت بهداشت
  4. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

پیوند به بیرون[ویرایش]

Coordinates: 35°45′14.56″N 51°21′24.10″E / 35.7540444°N 51.3566944°E / 35.7540444; 51.3566944

Ministry of Health and Medical Education
وزارت بهداشت، درمان و امور پزشکی
Emblem of Iran.svg
Agency overview
JurisdictionIslamic Republic of Iran
Employees427,385 (2019)[1]
Minister responsible
WebsiteOfficial website
Emblem of Iran.svg
This article is part of a series on the
politics and government of
Iran
Government of Islamic Republic of Iran

The Ministry of Health and Medical Education (MOHME) has executive responsibility for health and medical education within the Iranian government. The MOHME comprises five departments headed by deputy ministers:[2]

  1. Research and Technology,
  2. Education,
  3. Logistics,
  4. Food and Drug and
  5. Health.

Iran's health system is highly centralized, and almost all decisions regarding general goals, policies and allocation of resources are made at the central level by MOHME. The Ministry has the legal authority to oversee, license and regulate the activities of the private health sector.[3]

An elaborate system of health network provides Primary Health Care (PHC) to the vast majority of the Iranian public. MOHME owns and runs Iran's largest health care delivery network of health establishments and medical schools. MOHME is in charge of provision of healthcare services through its network, medical insurance, medical education, supervision and regulation of the healthcare system in the country, policymaking, production and distribution of pharmaceuticals, and research and development.

The Third Socio-economic Development Plan in 1999 authorized MOHME to adopt move towards public–private partnership in health care delivery.[4] According to the 2003 Statistical Centre of Iran census, Iran has 730 medical establishments (hospitals, clinics,...) with 110,797 beds in all, of which 488 (77,300 beds) are run by the MOHME, 120 (11,301 beds) are privately owned, and the rest belong to other organisations, such as the Social Security Organization of Iran (SSO).[5] According to the World Health Organization, private hospitals also do not prefer to contract with the Ministry of Health and Medical Education, because of low tariffs, extra paperwork and delays in payment.[3]

Since the 1979 revolution, Iran has adopted a full generic-based National Drug Policy (NDP), with local production of essential drugs and vaccines as one of the main goals.[6] MOHME has a mission to provide access to sufficient quantities of safe, effective and high quality medicines that are affordable for the entire population.

MOHME is the main stakeholder of pharmaceutical affairs in the country. However, the Social Security Investment Co. (SSIC), Iran's largest holding company, which owns and controls 22 pharmaceutical manufacturing companies with a 40% share of total pharmaceutical production in Iran, is affiliated to the Ministry of Welfare.[7]

In 2006, 55 pharmaceutical companies in Iran produce more than 96 percent (quantitatively) of medicines on the market, worth $1.2 billion annually[8] in a total market worth $1.87 billion (2008) and $3.65bn by 2013 (projected).[9][10] Although over 85 percent of the population use an insurance system to reimburse their drug expenses, the government heavily subsidises pharmaceutical production/importation.

The MOHME Department of Medical Equipment supervises imports of medical equipment, its import and distribution is mostly handled by the private sector.

See also

References

  1. ^ جزییات تعداد کارمندان دولت در سال ۹۷ Tasnim News
  2. ^ "Science, Technology and Innovation Policy Review : The Islamic Republic of Iran" (PDF). Unctad.org. Retrieved 15 August 2018.
  3. ^ a b The role of contractual arrangements in improving health sector performance Archived 2011-07-06 at the Wayback Machine page 5
  4. ^ The role of contractual arrangements in improving health sector performance Archived 2011-07-06 at the Wayback Machine page 8
  5. ^ "IRAN: Healthcare and Pharmaceuticals Forecast", Economist Intelligence Unit, August 18, 2008
  6. ^ Iran-Daily: Biggest Pharmaceutical Plant to Open Soon Archived 2007-02-06 at the Wayback Machine
  7. ^ "Archived copy". Archived from the original on 2011-07-07. Retrieved 2011-07-07.CS1 maint: archived copy as title (link)
  8. ^ Iran Daily - National - 07/01/07 Archived 2007-07-03 at the Wayback Machine
  9. ^ "Archived copy". Archived from the original on 2009-09-23. Retrieved 2016-02-19.CS1 maint: archived copy as title (link)
  10. ^ "Iran Pharmaceuticals and Healthcare Report Q2". Payvand.com. Retrieved 15 August 2018.

External links