پرش به محتوا

وحشت در آمیتی‌ویل (فیلم ۲۰۰۵)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
وحشت آمیتی‌ویل
پوستر فیلم
کارگرداناندرو داگلاس
تهیه‌کننده
نویسندهاسکات کوسار
بر پایهوحشت در آمیتی‌ویل
اثر جی آنسون
بازیگران
موسیقیاستیو جابلونسکی
فیلم‌بردارپیتر لایونز کولیستر
تدوینگر
شرکت
تولید
توزیع‌کنندهمترو گلدوین مایر
تاریخ‌های انتشار
  • ۱۵ آوریل ۲۰۰۵ (2005-04-15)
مدت زمان
۸۹ دقیقه[۱]
کشورایالات متحده
زبانانگلیسی
هزینهٔ فیلم۱۹ میلیون دلار[۲]
فروش گیشه۱۰۸٬۰۴۷٬۱۳۱ دلار[۲]

وحشت در آمیتی‌ویل (به انگلیسی: The Amityville Horror) یک فیلم ترسناک فراطبیعی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی اندرو داگلاس است. فیلم‌نامه این فیلم توسط اسکات کوسار به رشته تحریر درآمده است و به عنوان نسخه بازسازی شده فیلمی به همین نام در سال ۱۹۷۹ به‌شمار می‌رود که خود آن فیلم نیز بر اساس رمان وحشت در آمیتی‌ویل نوشتهٔ جی آنسون ساخته شده است.

این فیلم در ۱۵ آوریل ۲۰۰۵ توسط مترو گلدوین میر و دایمنشن فیلمز در ایالات متحده منتشر شد. نقدهای منفی دریافت کرد و بسیاری آن را برگرفته از فیلم اصلی می‌دانستند اما می‌گویند چیز جدیدی ارائه نمی‌دهد. این فیلم در گیشه موفق ظاهر شد و با بودجهٔ ۱۹ میلیون دلاری ۱۰۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت.

ساعت ۳:۱۵ بامداد ۱۳ نوامبر ۱۹۷۴، رونالد دفئو جونیور تمام اعضای خانواده‌اش را در خانه‌شان واقع در خیابان اوشن شماره ۴۱۲ در آمیتی‌ویل، نیویورک به قتل رساند. او ادعا کرد صداهایی که در خانه می‌شنید، او را به انجام این جنایت ترغیب کرده‌اند.

یک سال بعد، زوجی به نام‌های جورج و کتی لوتز به همراه سه فرزند کتی از ازدواج قبلی‌اش، یعنی بیلی، مایکل و چلسی، به این خانه نقل‌مکان می‌کنند. خانواده خیلی زود با اتفاقات ماوراءالطبیعه در خانه مواجه می‌شوند. چلسی ادعا می‌کند که با دختری به نام جودی دوست شده است؛ نامی که متعلق به یکی از فرزندان مقتول خانواده دفئو بود.

یک شب که این زوج تصمیم می‌گیرند بیرون بروند، پرستاری به نام لیزا را برای مراقبت از بچه‌ها استخدام می‌کنند. لیزا متوجه می‌شود که قبلاً برای مراقبت از بچه‌های خانواده دفئو نیز استخدام شده بوده است. او ماجرای قتل‌هایی را که در آن خانه رخ داده برای آن‌ها تعریف می‌کند. هنگامی که لیزا به اتاق چلسی می‌رود، چلسی به او می‌گوید که پرستار بدی است و ادعا می‌کند که جودی این را به او گفته است. لیزا که پیش‌تر به خاطر جودی اخراج شده بود، شروع به سرزنش او می‌کند. سپس بیلی، لیزا را مجبور می‌کند به داخل کمد (همان کمد دیواری که جودی در آن به قتل رسیده بود) برود و او را در آنجا حبس می‌کند. لیزا در کمد با شبح جودی روبرو شده و از شدت وحشت دچار شوک می‌شود. در مسیر بیمارستان، لیزا به کتی می‌گوید که جودی را دیده است.

رفتار جورج با کتی و فرزندانش به مرور توهین‌آمیز و خشونت‌بار می‌شود و فعالیت‌های ماوراءالطبیعه ادامه می‌یابد. یک شب، جورج صدای واق‌واق کردن سگ خانواده (هری) را در آشیانه قایق می‌شنود. او که ظاهراً تسخیر شده است، با تبر سگ را به قتل می‌رساند. روز بعد بچه‌ها به دنبال هری می‌گردند و جورج علیرغم سوءظن بیلی، منکر اطلاع از سرنوشت سگ می‌شود.

کتی از پدر کالاوی، کشیش محلی، می‌خواهد که خانه را متبرک کند، اما او پس از مواجهه با اتفاقات ماوراءالطبیعه، از خانه می‌گریزد. کتی درمی‌یابد که این خانه در گذشته متعلق به واعظ فرقه‌ای به نام کشیش جرمیا کچام بوده است که اعمال شیطانی او در سده هفدهم علیه بومیان آمریکا، علت تسخیر خانه توسط ارواح است. در همین حال، جورج در زیرزمین خانه با ارواح بومیانی روبرو می‌شود که قرن‌ها پیش توسط کچام شکنجه و کشته شده‌اند. جورج در اتاقی کم‌نور با روح کچام مواجه شده و تحت تأثیر او، دست به بازسازی خودکشی کچام می‌زند؛ عملی که باعث می‌شود جورج تقریباً به‌طور کامل تحت سلطه نیروهای شیطانی قرار گیرد.

کتی که متقاعد شده رفتار خشونت‌آمیز جورج ناشی از تسخیر روحی است، به توصیه پدر کالاوی سعی می‌کند فرزندانش را از خانه خارج کند. جورجِ تسخیر شده سعی می‌کند به آن‌ها حمله کند، اما کتی او را بیهوش کرده و با قایق از خانه دور می‌کند. با خروج از محدوده خانه، جورج از تسخیر آزاد می‌شود و خانواده برای همیشه آنجا را ترک می‌کنند. در پایان فیلم ذکر می‌شود که خانواده تنها ۲۸ روز پس از ورود، خانه را ترک کرده و هرگز بازنگشته‌اند. در صحنه‌ای، جودی در خانه‌ای که اکنون خالی است ظاهر می‌شود و در حالی که خانه در حال بازگشت به حالت اولیه است، توسط دستانی نامرئی به زیر زمین کشیده می‌شود.

اگرچه فیلم در لانگ آیلند فیلمبرداری شده است، اما در شیکاگو، آنتیوک، بوفالو گروو و فاکس لیک، ایلینوی و در سالم لیک و سیلور لیک، ویسکانسین فیلمبرداری شده است. نشانی خانه به جای شماره ۱۱۲ به خیابان اوشن ۴۱۲ تغییر داده شد، احتمالاً برای اینکه کسی از تلاش برای بازدید از خانه واقعی منصرف شود. خانه‌ای که در فیلم استفاده شده است، ۲۷۶۱۸ جاده سیلور لیک در سالم[۳] یک خانه واقعی مربوط به دهه ۱۸۰۰ است که به طور موقت تغییر کاربری داده شد تا پنجره‌های معروف «چشم بد» به شکل ربع ماه به آن اضافه شود. نمای نصب شده روی خانه در فیلم ۶۰۰۰۰ دلار هزینه داشت و مدتی پس از تولید در خانه باقی ماند. پنجره‌های ربع ماه در بخش‌هایی از دیوارها حفظ شدند که هنوز کاغذ دیواری اتاق خواب از فیلم در داخل و دیوارهایی با رنگ عمداً قدیمی در بیرون دارند. در زمان برداشتن آنها، پنجره‌ها در وضعیت خوبی بودند اما به دلیل رنگ پوسته پوسته شده‌ای که برای مطابقت آنها با خانه استفاده شده بود، «پیر» به نظر می‌رسیدند. در سال ۲۰۱۷، یک حراج املاک در خانه فیلمبرداری برگزار شد و پنجره‌های هلالی که از زمان فیلمبرداری در اتاق زیر شیروانی بودند، فروخته شدند. خریدار در همان محله زندگی می‌کند و پنجره‌ها را به نمایش گذاشته است.

ام‌جی‌ام ادعا کرد که این بازسازی بر اساس اطلاعات جدیدی است که در جریان تحقیقات درباره وقایع اصلی کشف شده است، اما جورج لوتز بعداً ادعا کرد که هیچ‌کس هرگز با او یا خانواده‌اش در مورد این پروژه صحبت نکرده است. وقتی او در ابتدا از شروع پروژه مطلع شد، وکیلش با استودیو تماس گرفت تا بفهمد که در مراحل برنامه‌ریزی چه چیزهایی دارند و به لوتز اعلام کند که حق ندارد بدون نظر او کار را ادامه دهد. سه نامه ارسال شد و هیچ‌کدام تأیید نشد. در ژوئن ۲۰۰۴، استودیو درخواستی برای دریافت غرامت اعلامی به دادگاه فدرال ارائه کرد و اصرار داشت که حق بازسازی فیلم را دارد و لوتز نیز با استناد به نقض قرارداد اصلی که در سال‌های پس از انتشار فیلم اول ادامه داشت، از دادگاه شکایت کرد.[۴] این پرونده تا زمان مرگ لوتز در ماه مه ۲۰۰۶ حل نشده باقی ماند.

در وب سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، بر اساس ۱۶۳ بررسی، با میانگین امتیاز ۴٫۱ از ۱۰ است.[۵] در متاکریتیک بر اساس ۳۱ منتقد، امتیاز ۳۳ از ۱۰۰ را گزارش می‌کند که نشان‌دهنده «بررسی‌های عموماً نامطلوب» است.[۶]

  1. ↑ "The Amityville Horror (15)". British Board of Film Classification. April 7, 2005. Retrieved January 18, 2016.
  2. 1 2 "The Amityville Horror (2005) (2005) - Box Office Mojo". boxofficemojo.com.
  3. ↑ Schellenbaum, Amy (October 30, 2014). "Ryan Reynolds Doesn't Come With This Amityville Horror House". Curbed.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده)
  4. ↑ "George Lutz interview - Amityville Horror". ghostvillage.com. Archived from the original on March 21, 2022. Retrieved April 20, 2009.
  5. ↑ "The Amityville Horror (2005)". Rotten Tomatoes. Fandango. Retrieved November 12, 2019.
  6. ↑ "The Amityville Horror reviews". Metacritic. CBS Interactive. Retrieved January 18, 2016.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]