واکنش گومبرگ–باخمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

واکنش گومبرگ–باخمان (به انگلیسی: Gomberg–Bachmann reaction) گونه‌ای از واکنش جفت‌شدن آریل-آریل است که در حضور یک نمک دی‌آزونیم صورت می‌گیرد. این واکنش نخستین بار توسط دو شیمیدان به نام‌های ورنر امانوئل باکمن و موسز گومبرگ کشف شد.[۱][۲][۳]

واکنش گومبرگ–باکمن

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. موسز گومبرگ، W. E. Bachmann (1924). جکس (ژورنال). 42 (10): 2339–2343. doi:10.1021/ja01675a026.  Missing or empty |title= (help)
  2. W. Pötsch. Lexikon bedeutender Chemiker (VEB Bibliographisches Institut Leipzig, 1989) (ISBN 3-8171-1055-3)
  3. M. B. Smith, J. March. March's Advanced Organic Chemistry (Wiley, 2001) (ISBN 0-471-58589-0)