واکسن زنده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

واکسن زنده به واکسنی گفته می‌شود که با روش کاهش شدت بیماری‌زایی و ناتوان کردن پاتوژن بیماری‌زا به دست می‌آید و بنابراین پاتوژن به صورت زنده در آن وجود دارد. این نوع واکسن‌ها در مقابل واکسن‌های نوترکیب یا واکسن‌های غیرفعال قرار دارند که در آن‌ها پاتوژن زنده وجود ندارد و فقط آنتی‌ژن‌های سطحی پاتوژن جهت تحریک سیستم ایمنی استفاده می‌شوند.

نمونه‌ها[ویرایش]

معایب[ویرایش]

  • جهش‌های ثانویه ممکن است منجر به ایجاد انواع جدید پاتوژن بیماری‌زا شوند.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Shimizu H, Thorley B, Paladin FJ, et al. (December 2004). "Circulation of type 1 vaccine-derived poliovirus in the Philippines in 2001". J. Virol. 78 (24): 13512–21. doi:10.1128/JVI.78.24.13512-13521.2004. PMC 533948. PMID 15564462.