والنتین دایل
ظاهر
والنتین دایل | |
|---|---|
| زادهٔ | ۷ مهٔ ۱۹۰۸ |
| درگذشت | ۲۴ ژوئن ۱۹۸۵ (۷۷ سال) |
| مدفن | خاکستر شد |
| ملیت | |
| پیشه | بازیگر |
| سالهای فعالیت | ۱۹۸۵–۱۹۴۲ |
| فرزندان | کریستین دایل (طراح لباس) |
| والدین | فرانکلین دایل (پدر) |
والنتین دایل (انگلیسی: Valentine Dyall؛ ۷ مهٔ ۱۹۰۸ – ۲۴ ژوئن ۱۹۸۵) بازیگر اهل بریتانیا بود.
وی که فرزند هنرپیشه قدیمی «فرانکلین دایل» بود، به واسطهٔ صدای بم و حزنانگیز خود، به عنوان راوی و صداپیشه نیز فعالیت میکرد. او کارش را با بازی در تئاتر آغاز کرد.[۱][۲]
گزیدهٔ فیلمشناسی
[ویرایش]سینما
[ویرایش]- مسحور (۱۹۶۷)
- کازینو رویال (۱۹۶۷)
- شهر مردگان (۱۹۶۰)
- هویت نامشخص (۱۹۶۰)
- ایوانهو (۱۹۵۲)
- مردان سیاهپوش (۱۹۵۰)
- دکتر مورل (۱۹۴۹)
- کریستوف کلمب (۱۹۴۹)
- بیبی پیک (۱۹۴۹)
- داستان شرلی یورک (۱۹۴۸)
- کشتی شبرو به دابلین (۱۹۴۶)
- سزار و کلئوپاترا (۱۹۴۵)
- برخورد کوتاه (۱۹۴۵)
- میدانم کجا میروم (۱۹۴۵)
- هنری پنجم (۱۹۴۴)
- قناری زرد (۱۹۴۳)
- زندگی و مرگ سرهنگ بلیمپ (۱۹۴۳)
تلویزیون
[ویرایش]- ارتش سری (۱۹۷۷)
منابع
[ویرایش]- ↑ Milligan, Spike & Antrobus, John, The Bedsitting Room, Tandem: London, 1973. First published in Great Britain by Margaret & Jack Hobbs, 1970. Published by Universal-Tandem, 1972.
- ↑ McCann, Graham (2006). Spike & Co. London: Hodder & Stoughton. ISBN 978-0-340-89809-3. p. 158.