هیولاها
| هیولاها | |
|---|---|
| کارگردان | دینو ریزی |
| تهیهکننده | ماریو چکی گوری |
| نویسنده | آجنوره اینچروچی روگرو ماکاری الئو پتری دینو ریزی فوریو اسکارپلی اتوره اسکولا |
| بازیگران | ویتوریو گاسمن اوگو تونیاتسی ریکا دیالینا |
| موسیقی | آرماندو تروواجولی |
| فیلمبردار | آلفیو کونتینی |
| تدوینگر | مائوریتزیو لوچیدی |
تاریخهای انتشار |
|
| کشور | ایتالیا |
| زبان | ایتالیایی |
هیولاها (همچنین با نامهای افیون ۶۷ یا در نسخهٔ سانسور شده، ۱۵ نفر از رم) فیلمی در ژانر کمدی ایتالیایی به کارگردانی دینو ریسی محصول سال ۱۹۶۳ است. این فیلم با همکاری فرانسه ساخته شد.
این فیلم در ایتالیا بسیار موفق بود. در اسپانیا سانسور شد. در سال ۱۹۷۷، دنباله آن با عنوان هیولاهای جدید که نامزد جایزه اسکار شد، ساخته شد.
در سال ۲۰۰۸، این فیلم در فهرست ۱۰۰ فیلم بهیادماندنی سینمای ایتالیا، توسط وزارت میراث فرهنگی ایتالیا قرار گرفت، فهرستی از ۱۰۰ فیلمی که «خاطره جمعی کشور را بین سالهای ۱۹۴۲ تا ۱۹۷۸ تغییر دادهاند.»[۱]
طرح
[ویرایش]این فیلم شامل چندین اپیزود است که در آنها بازیگران اوگو تونیاتسی و ویتوریو گاسمن نقشآفرینی برجستهای دارند. مضمون داستانهای کوتاه در این اثر، نمایی روشن از عادات، رذایل، فریبکاریها و سلیقههای رایج در میان بخش بزرگی از مردم ایتالیا در دههٔ شصت میلادی ارائه میدهد. شخصیتها و موقعیتهای خندهآور فیلم بهگونهای نوشته و اجرا شدهاند که مرزهای طنز و هزل را لمس میکنند، اما بسیاری از مسائل مطرحشده همچنان در جامعهٔ ایتالیا بازشناخته میشوند.
طنز این اپیزودها اقشار مختلف را هدف قرار میدهد: از افراد نجیبزاده گرفته تا فقرا، از سیاستمداران و مأموران پلیسی که از قدرت خود سوءاستفاده میکنند تا طبقهٔ متوسط.
در اپیزود «هیولا» مردی به تصویر کشیده میشود که خانوادهاش را به قتل رسانده و در خانهاش سنگر گرفته است؛ او سرانجام توسط دو پلیس (با بازی گاسمن و توگناتسی) دستگیر و در برابر خبرنگاران عکسبرداری میشود. با این حال، هرچند آن مرد یک قاتل است، اما این دو پلیس در واقع «هیولاهای واقعی» از نظر زشتی و بیرحمی هستند.
در اپیزود «آموزش»، شخصیت توگناتسی به پسرش (ریکی توناتسی) میآموزد که موفقیت در زندگی نه با تلاش، بلکه با فریبکاری به دست میآید. او در میان حیلههای دیگر، یادمیگیرد همکلاسیهایش را وادار کند تکالیف مدرسهاش را انجام دهند و برای ورود رایگان به یک نمایشگاه دربارهٔ سن خود دروغ بگوید. پسر با این آموزهها بزرگ میشود و در نهایت، همان درسها را به کار میبندد: پدرش را میکشد و داراییهای او را تصاحب میکند.
قسمتها
[ویرایش]نسخه اصلی شامل ۲۰ قسمت است که همگی با بازی ویتوریو گاسمن و اوگو توناتسی ساخته شدهاند:
- «تربیت احساسی»
- «کمک مالی»
- «ایل ماستر»
- «بیا ای پدر»
- «زندگی پر از امید»
- «پول مفت فروختم»
- «چه ویتاچا»
- «جورناتا دلونورول»
- «عاشقان لاتین»
- «شهادت داوطلبانه»
- «من مدیون اورفانلی هستم»
- «لاگواتو»
- «ای قربانی»
- «ورنیساژ»
- «لا موسی»
- «صحنه لوبلیو»
- «جاده از همه سو»
- «مردمپسند»
- «وصیتنامهٔ فرانچسکو»
- «هنر اصیل»
منابع
[ویرایش]- ↑ "Ecco i cento film italiani da salvare Corriere della Sera". www.corriere.it. Retrieved 2021-03-11.
پیوند به بیرون
[ویرایش]- فیلمهای ۱۹۶۳ (میلادی)
- فیلمها به زبان ایتالیایی
- فیلم با ۲ تاریخ اکران
- فیلمنامههای آجه و اسکارپلی
- فیلمنامههای روجرو ماکاری
- فیلمها به کارگردانی دینو ریسی
- فیلمهای ایتالیایی دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
- فیلمهای ایتالیاییزبان دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
- فیلمهای چندگانه ایتالیا
- فیلمهای سیاهوسفید ایتالیایی
- فیلمهای کمدی ۱۹۶۳ (میلادی)
- فیلمهای واقعشده در ایتالیا
- فیلمهای واقعشده در رم
- کمدی سبک ایتالیایی