هوگو پرات

اوگو اوژنیو پرات (ایتالیایی: Ugo Eugenio Prat، ۱۵ ژوئن ۱۹۲۷–۲۰ اوت ۱۹۹۵)، که بیشتر به نام هوگو پرات مشهور است، خالق کتاب‌های مصور ایتالیایی بود که به خاطر ترکیب داستان‌سرایی قوی با تحقیقات تاریخی گسترده در مورد آثاری مانند «کورتو مالتی» شناخته می‌شد. او در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر جایزه ویل آیزنر راه یافت و جایزه ویژه پانزدهمین سالگرد جشنواره آنگولم را در جشنواره آنگولم دریافت کرد. در سال ۱۹۴۶، هوگو پرات به همراه فرناندو کارکوپینو، دینو باتالیا و دامیانو دامیانی به گروه ونیز پیوست.

زندگی‌نامه

اولین سال‌های زندگی

اوگو یوجینیو پرات، فرزند رولاندو پرات و اولینا (جنرو) پرات، در ریمینی ایتالیا متولد شد و بیشتر دوران کودکی خود را در ونیز در محیطی خانوادگی با چندملیت گذراند. پدربزرگ پدری او جوزف کاتولیک با اصالت انگلیسی و پروانسی بود، پدربزرگ مادری‌اش از تبار یهودی پنهان و مادربزرگش اصالتاً ترک بود. در سال ۱۹۳۷، پرات به همراه مادرش به حبشه (اتیوپی) نقل مکان کرد و به پدرش که پس از حمله بنیتو موسولینی به آن کشور به آنجا نقل مکان کرده بود، پیوست. نیروهای بریتانیایی پدر پرات را که یک درجه‌دار MVSN بود، در سال ۱۹۴۱ دستگیر کردند و او در اواخر سال ۱۹۴۲، در حالی که اسیر جنگی بود، بر اثر بیماری درگذشت. در همان سال، هوگو پرات و مادرش در اردوگاهی در دیردائوا زندانی شدند. همین‌جا بود که هوگو از نگهبانان کتاب‌های کمیک می‌خرید. صلیب سرخ بعد او را به ایتالیا بازگرداندند.

پس از جنگ، پرات به ونیز نقل مکان کرد و در آنجا برای نیروهای متفقین برنامه‌های سرگرمی ترتیب داد. بعدها پرات به همراه دیگر کارتونیست‌های ایتالیایی، از جمله آلبرتو اونگارو، جیان کارلو گواردا و ماریو فاستینلی، به گروه ونیز پیوست. مجله آنها با نام Asso di Picche (در سال ۱۹۴۵ با نام Albo Uragano)، بر کمیک‌های ماجراجویی تمرکز داشت. این مجله به موفقیت‌هایی دست یافت و آثاری از استعدادهای جوان، از جمله دینو باتالیا، را منتشر کرد. شخصیت همنام او، Asso di Picche (آس پیک) به ویژه در آرژانتین، جایی که پرات در سال ۱۹۴۹ به آنجا دعوت شد، موفقیت‌آمیز بود.

سال‌های زندگی در آرژانتین

پرت در سال ۱۹۸۹

در اواخر دهه ۱۹۴۰ هوگو به بوئنوس آیرس نقل مکان کرد. او در این شهر برای ناشر آرژانتینی «ادیتوریال آبریل» کار می‌کرد و با هنرمندان کمیک آرژانتینی مانند آلبرتو برشیا و سولانو لوپز آشنا شد. او بعد از پیوستن به «ادیتوریال فرانترا» برخی از مهم‌ترین مجموعه‌های اولیه‌اش را منتشر کرد. این مجموعه‌ها شامل «گروهبان کرک» و «ارنی پایک» نوشته هکتور جرمن اوسترهلد بودند.

پرات در مدرسه هنرهای زیبا با مدیریت انریکه لیپشیک نقاشی تدریس می‌کرد و اغلب به مقاصد آمریکای جنوبی مانند آمازون و ماتو گروسو سفر می‌کرد. در طول این دوره، هوگو اولین کتاب کمیک خود را که در آن هم نویسنده و هم تصویرگر بود منتشر کرد. این کتاب Anna nella giungla (آنا در جنگل) نام داشت. پس از این اثر پرات، کارهای مشابه دیگری مانند Capitan Cormorant و Wheeling منتشر شدند. آنا در جنگل پس از بازگشت پرات به ایتالیا تکمیل شد.

بازگشت به ایتالیا و ایجاد کورتو مالتی

پرونده:Pratt-corto1.jpg

جلد نشریه ایتالیایی Una ballata del mare salato

از تابستان ۱۹۵۹ تا تابستان ۱۹۶۰، پرات در لندن زندگی می‌کرد و در آنجا با فیلمنامه‌نویسان بریتانیایی مجموعه‌ای از کمیک‌های جنگی را برای انتشارات فلیت‌وی طراحی می‌کرد. پس از آن با وجود این که آرژانتین شرایط سخت اقتصادی را تجربه می‌کرد، به آنجا بازگشت. سپس در سال ۱۹۶۲ دوباره به ایتالیا نقل مکان کرد و در آنجا همکاری خود را با مجله کمیک کودکان کوریره دی پیکولی آغاز کرد و برای آن چندین اثر کلاسیک ادبیات ماجراجویی، از جمله جزیره گنج و ربوده شده اثر رابرت لویی استیونسون را اقتباس کرد.

در سال ۱۹۶۷، پرات با فلورنزو ایوالدی آشنا شد؛ این دو هنرمند مجله کمیکی به نام شخصیت تکمیل‌شده پرات، به نام گروهبان کرک، قهرمانی که اولین بار توسط هکتور اوسترهلد نوشته شده بود، منتشر کردند. مشهورترین داستان پرات، Una ballata del mare salato (تصنیفی از دریای شور)، در شماره اول منتشر شد و مشهورترین شخصیت او، کورتو مالتی، را معرفی کرد.

مجموعه داستان‌های کورتو سه سال بعد در مجله فرانسوی پیف گجت ادامه یافت. پرات به دلیل تبار خانوادگی چندملیتی، اطلاعات محدودی از چیزهایی مانند کابالیسم و تاریخ مکان‌های مختلف می‌دانست؛ بنابراین بسیاری از داستان‌های او در دوره‌های تاریخی واقعی قرار دارند و با رویدادهای واقعی سروکار دارند: مثلاً جنگ ۱۷۵۵ بین استعمارگران فرانسوی و بریتانیایی در تیکوندروگا، جنگ‌های استعماری در آفریقا و هر دو جنگ جهانی. پرات تحقیقات جامعی برای جزئیات واقعی و بصری انجام می‌داد و برخی از شخصیت‌ها، شخصیت‌های تاریخی واقعی هستند یا برداشتی آزاد از آنها هستند. مانند دوست/دشمن اصلی کورتو، راسپوتین. پرات بسیاری از شخصیت‌های فرعی را به گونه‌ای به داستان‌های دیگر منتقل می‌کرد؛ بنابراین تمام داستان‌های او در یک پیوستار قرار دارند.

مجموعه‌های اصلی پرات در بخش دوم دوران کاری‌اش شامل «عقرب صحرا» (پنج داستان) و «جوی یسوعیون» می‌شود. او همچنین داستان‌هایی برای دوست و شاگردش میلو مانارا برای «توتو ریکومینسیو کان اونیستات ایندیانا» و «ال گائوچو» نوشت.

سال‌های بعد

از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۴، پرات عمدتاً در فرانسه زندگی می‌کرد، جایی که کورتو مالتی، شخصیتی از نظر روانشناختی بسیار پیچیده که ناشی از تجربیات سفر و ظرفیت بی‌پایان خلاقیت نویسنده‌اش بود، به شخصیت اصلی یک مجموعه کمیک تبدیل شد. این مجموعه که در ابتدا از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ توسط مجله Pif Gadget منتشر شد، موفقیت‌های مردمی و انتقادی زیادی را برای او به ارمغان آورد. این مجموعه که بعداً در قالب آلبوم منتشر شد، سرانجام به پانزده زبان ترجمه شد. از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۵ او در سوئیس زندگی می‌کرد، جایی که موفقیت بین‌المللی که کورتو مالتی برانگیخته بود، همچنان رو به افزایش بود. در فرانسه، بیشتر آثار پیش از کورتو مالتی او در چندین نسخه آلبوم توسط ناشرانی مانند Casterman , Dargaud و Les Humanoïdes Associés منتشر شد. هوگو پرات که ذاتاً اهل سفر بود، به سفر از کانادا به پاتاگونیا، از آفریقا به منطقه اقیانوس آرام ادامه داد. او در ۲۰ اوت ۱۹۹۵ بر اثر سرطان روده درگذشت.

پرت از نویسندگانی مانند رابرت لویی استیونسون، جیمز الیور کوروود، زین گری ، کنت رابرتز، هنری دِ وِره استکپول، جوزف کنراد، فنیمور کوپر، هرمان ملویل و جک لندن به عنوان منابع الهام خود، به همراه کارتونیست‌هایی مانند لیمان یانگ، ویل آیزنر و به ویژه میلتون کانیف نام برد.

در روز جمعه، ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۵، در هفدهمین مراسم سالانه جوایز صنعت کمیک ویل آیزنر در کامیک-کان سن دیگو، او یکی از چهار متخصصی بود که در آن سال به تالار مشاهیر کتاب‌های کمیک راه یافتند.

یکی از مجموعه‌های خلق شده توسط پرات، با عنوان «عقرب‌های صحرا» به انگلیسی، پس از مرگ پرات ادامه یافته است. در سال ۲۰۰۵ جلد ششم این مجموعه با طراحی پیر وازیم و عنوان «Le chemin de fièvre» منتشر شد. انتشار آلبوم هفتم توسط انتشارات فرانسوی کاسترمن برای مارس ۲۰۰۸ برنامه‌ریزی شده بود. کاسترمن همچنین در چندین مورد به انتشار احتمالی قسمت دیگری از حماسه کورتو مالتی در آینده اشاره کرده است.

در سال ۲۰۱۵، انتشارات یوروکمیکس وابسته به IDW Publishing، نسخه قطعی انگلیسی زبان Corto Maltese را با ترجمه‌های جدیدی از دست‌نوشته‌های اصلی ایتالیایی پرات منتشر کرد.

مستندها

استفانو کنوچل، کارگردان سوئیسی، سه‌گانه‌ای از مستندها دربارهٔ پرات را آغاز کرد و در سال ۲۰۰۹ فیلم «هوگو در آفریقا» را منتشر کرد و پس از آن در سال ۲۰۲۱ فیلم «هوگو در آرژانتین» را ساخت. در سال ۲۰۲۲، کنوچل اعلام کرد که روی سومین قسمت از این سه‌گانه، «هوگو در ونیز» کار می‌کند.

جوایز

• ۱۹۶۹: Gran Guinigi per il disegnatore italiano (جایزه برای هنرمند ایتالیایی) در کمیک و گیمز Lucca، برای Una ballata del mare salato
• ۱۹۷۴: جایزه سن میشل، برای بهترین داستان واقع‌گرایانه
• ۱۹۷۶: جشنواره Angoulême، بهترین کتاب کمیک واقعی خارجی، برای La ballade de la mer salée
• ۱۹۸۱: جشنواره Angoulême, جایزه Elle
• ۱۹۸۷: جشنواره آنگولم، بهترین کتاب کمیک خارجی، برای تابستان هند
• ۱۹۸۸: جشنواره Angoulême، پانزدهمین سالگرد ویژه Grand Prix de la ville d'Angulême
• ۱۹۹۴: نمایشگاه بین‌المللی کارتونیست‌ها، جایزه یو جیانکو
• ۱۹۹۶: جوایز مکس و موریتز، آلمان، بهترین کتاب کمیک وارداتی به زبان آلمانی، برای سنت اگزوپری - جلد درنیه
• ۲۰۰۵: به تالار مشاهیر جایزه ویل آیزنر راه یافت

آثار اصلی

• Asso di Picche (L'As de Pique, Ace of Spades, 1945–1949)
• ال سارجنتو کرک (گروهبان کرک، ۱۹۵۳–۱۹۵۹)، نوشته هکتور اوسترهلد
• Ticonderoga (1957-1958)، نوشته هکتور اوسترهلد
• ارنی پایک (۱۹۵۷–۱۹۵۹)، نوشته هکتور اوسترهلد
• آن ای دان (Anna nella giungla, Ann of the Jungle, Ann de la Jungle, 1959)
• کاپیتان کورمورانت (۱۹۶۲)
• ویلینگ (۱۹۶۲)
• کورتو مالتی (۱۹۶۷–۱۹۹۲)
  • «یک تصنیف از دریای نمک» (۱۹۶۷) - ترجمه شده به انگلیسی با عنوان «تصنیف دریای نمک» (انتشارات هارویل ۱۹۹۶)
  • Il segreto di Tristan Bantam (1970)
  • Corto toujours un peu plus loin - تا حدی به انگلیسی The Banana Conga (1970-1971) ترجمه شده است.
  • سلتیش (۱۹۷۲) - ترجمه شده به انگلیسی با عنوان سلت‌ها (انتشارات هارویل ۱۹۹۶) و رؤیای صبح نیمه زمستان (۱۹۷۱–۱۹۷۲)
  • اتیوپی (۱۹۷۲–۱۹۷۳)
  • Corte Sconta detta Arcana (1974)
  • فاولا دی ونیز (۱۹۷۶)
  • La casa dorata di Samarcanda (1980)
  • جووینتزا (۱۹۸۱)
  • تانگو (۱۹۸۵)
  • Le elvetiche "Rosa Alchemica" (1987)
  • مو (۱۹۸۸)
• Gli Scorpioni del Deserto - Les Scorpions du Desert , The Scorpions of the Desert (1969–92)
  • عقرب‌های بیابان (قسمت ۱، ۱۹۶۹–۱۹۷۳)
  • کلبه پیکولو… (۱۹۷۵)
  • وانگه دانکاله (۱۹۸۰)
  • سالن خشک مارتینی (۱۹۸۲)
  • بریز د مر (۱۹۹۲)
• لومو دی کاراایبی (۱۹۷۷)
• لومو دل سرتائو (۱۹۷۷)
• لومو دلا سومالی (۱۹۷۹)
• L'uomo del gran Nord - Jesuit Joe (1980)
• Tutto ricominciò con un'estate indiana (تابستان هندی، ۱۹۸۳، با میلو مانارا)
• کاتو زولو (۱۹۸۴–۸۸)
• ال گاوچو (۱۹۹۱)، با میلو مانارا
• سنت اگزوپری - le dernier vol (1994)
• مورگان (۱۹۹۵)

جستارهای وابسته

• کمیک‌های ایتالیایی
• حروف بی‌نشان

پیوند به بیرون

• آثار منتشره دربارهٔ/توسط هوگو پرات در کاتالوگ هِـلویتیکت در کتابخانه ملی سوئیس
• Hugo Pratt official website
• Hugo Pratt Archives
• Hugo Pratt biography on Lambiek
• Biography by Paul Gravett Retrieved 14-05-2009
• Hugo in Africa - a film by Stefano Knuchel بایگانی‌شده در ۲۰۱۹-۰۴-۱۸ توسط Wayback Machine
• La Casa di Corto Maltese - House Museum