هوهانس شیراز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از هوانس شیراز)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
هوهانس شیراز
Hovhannes Shiraz
Hovhannes Shiraz.JPG
نام اصلی اونیک تادئوسی کاراپتیان
Հովհաննես Օնիկի Կարապետյան
زادروز ۲۷ آوریل ۱۹۱۵(۱۹۱۵-04-۲۷)
گیومری، ارمنستان
پدر و مادر تادئوس، آستقیک
مرگ ۱۴ مارس ۱۹۸۴ میلادی (۶۸ سال)
ایروان، ارمنستان
ملیت ارمنستان ارمنی
جایگاه خاکسپاری پانتئون کومیتاس
پیشه شاعر
همسر(ها) سیلوا کاپوتیکیان
فرزندان آرا شیراز

هوهانس (اونیک) تادئوسی کاراپتیان متخلص به هوهانس شیراز (به ارمنی: Հովհաննես Շիրազ) شاعر برجسته اهل ارمنستان در سده بیستم (میلادی) می‌باشد.

حماسه اندوه یکی از شعرهای برجسته این شاعر است.

زندگی‌نامه[ویرایش]

آرامگاه هوهانس شیراز در پانتئون کومیتاس

هوهانس شیراز در ۲۷ آوریل ۱۹۱۵ در شهر گیومری در استان شیراک به دنیا آمد. مادرش آستقیک کوتاه مدتی پیش از تولد وی به علت نسل‌کشی ارمنی‌ها بیوه شده بود.

دوران کودکی اش در پرورشگاه سپری گردید. در سال ۱۹۳۲م در کارخانه نساجی زادگاهش به کار پرداخت. هوهانس شیراز در سال‌های ۱۹۳۷–۱۹۴۱ در رشته تاریخ و ادبیات دانشگاه دولتی ایروان به تحصیل پرداخت و پس از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه همه نیرویش را صرف خلاقیت‌های ادبی کرد.

هوهانس شیراز در مجموع شاعری غزل سرا است و آثارش که برخی از آن‌ها برای شاعر شهرت فراوانی به ارمغان آورد در حدود ۴۰ کتاب به چاپ رسیده‌است.

وی در ۱۴ مارس ۱۹۸۴ درگذشت.

شعری از هوهانس شیراز به نام (من و تو)[ویرایش]

من گلی خواهم شدتو شبنم قلبم باش
من ستاره خواهم شدتو سوی چشمم باش
جنگلی خواهم شد منتو بیا برگم باش
تو اگر آفتاب من باشیمن آسمان خواهم شد

شعری از هوهانس شیراز به نام (عشق را مرگی نیست)[ویرایش]

اگر که باید خاک شوم بعد از مرگبگذار با جاده‌های عشق مجاور باشم
تا به خاطر عشق دوباره به دنیا آیمدر حیات گلی رخشان روئیده از دل خاک
جوانی نو رسیده‌ام زِ شاخه بَر چیندبَر سینهٔ معشوق خویش بنشاند
آنگاه من در بوسه‌های خوشبخت آنان احساس خواهم کردعشق را مرگی نیست

شعری از هوهانس شیراز به نام (ای گل‌ها)[ویرایش]

ای گل‌ها! بَر گور من بشکفیدکه اشک‌های من هنوز در قلبتان سوسو خواهد زد
ای گل‌ها! بَر گور من مویه کنیدکه من به زندگی، بی گل فراوان گریستم
ای گل‌ها! بَر گور من آواز سَر دهیدورنه از تنهائی دل من می‌گیرد

شعری از هوهانس شیراز به نام (عشق)[ویرایش]

آه… اگر که من بگریم و از اشک‌های منعطشان گلی تک افتاده حتی سیراب گردد
من چنان از ژرفنای دل گریه سَر خواهم کردکه تشنه نماند هیچ گلی دیگر
من از چشمهٔ قلبم دریائی خواهم ساختتنها برای آن که عشق تو تشنگی را نبیند هرگز

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]