هنر الگوریتمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

این مقاله شامل لیستی از مراجع، مربوط به مطالعه یا پیوندهای خارجی است اما منابع باقی‌مانده واضح نیستند چون فاقد نقل و قول برخط هستند. لطفاً این مقاله را با مطرح کردن نقل و قول دقیق‌تری در جای مناسب بهبود دهید. هنر الگوریتمی همچنین به عنوان الگوریتم هنر شناخته شده، هنر اساساً هنر دیداری است، که طراحی به وسیلهٔ یک الگوریتم تولید می‌شود. هنرمندان الگوریتمی بعضی اوقات الگوریست‌ها نامیده می‌شوند.

مقدمه[ویرایش]

هنر الگوریتمی یک زیرمجموعه از هنر تولیدی است، و تقریباً همیشه با یک کامپیوتر اجرا شده‌است. اگر با کامپیوتر اجرا شده باشد به عنوان هنر تولید شده کامپیوتری طبقه‌بندی می‌شود، اما در بیشتر هنر تولید شده کامپیوتری بخشی از کامپیوتر در اجرا محدود شده‌است. در تباین هنر الگوریتمی، طراحی خلاق، نتیجه فرایند الگوریتمی است، معمولاً فرایند تصادفی یا شبه تصادفی برای محصول تغییرپذیری به کار می‌برند. هنر الگوریتمی به هنر سیستمی هم مربوط می‌شود. معمولاً هنر دیجیتالی است، اگرچه تعدادی از هنرمندان با رسام‌ها کار می‌کنند. هنر فراکتال نمونه‌ای از هنر الگوریتمی است.

تاریخچه[ویرایش]

قدیمی‌ترین مثال‌های معروف از هنر الگوریتمی، کارهای هنری ایجاد شده توسط Georg Nees و Frieder Nake در اوایل سال ۱۹۶۰ است. این کارها با رسام ایجاد شده بودند و با کامپیوتر شخصی کنترل می‌شدند و اگرچه هنر تولید شده کامپیوتری بودند اما هنر دیجیتالی نبودند. عمل از راه ایجاد در نوشتن یک برنامه، ترتیبی از اعمالی که با رسام ایجاد می‌شوند. گذشته از کار مداوم Verostko و الگوریتم‌های او، مثال‌های معروف دیگر کارهای هنری فراکتال در اواسط تا اواخر سال ۱۹۸۰ ایجاد شده بود. این‌ها اکنون مهم هستند چون آن‌ها از وسایل متفاوتی در جهت اجرا استفاده می‌کنند. درحقیقت قدیمی‌ترین هنر الگوریتمی "drawn«با رسام بود، هنر فراکتال بسادگی یک تصویر در حافظه کامپیوتر ایجاد می‌کند بنابراین هنر دیجیتال است. شکل اولیه از کار هنری فراکتال یک تصویر ذخیره شده در کامپیوتر می‌باشد. هنوز»هنر فراکتال" در یک مفهوم صریحی مطرح نشده، چون الگوریتم به وسیلهٔ هنرمندان تدبیر نشده‌است.

وظیفه الگوریتم[ویرایش]

برای یک کار هنری، هنر الگوریتمی مطرح شده‌است، ایجاد باید شامل فرایندهایی مبنی بر الگوریتم اختراع شده توسط هنرمند باشد. در اینجا یک الگوریتم ساده بتفصیل دستورالعمل برای طراحی و شاید اجرای یک کار هنری است، که ممکن است شامل کد کامپیوتر، توابع، عبارات یا ورودی دیگر که سرانجام شکل هنری را که می‌خواهیم، تعیین می‌کند. این ورودی ممکن است ریاضی، محاسباتی یا تولیدی در طبیعت باشد. ازانجاییکه الگوریتم‌ها به جبرگرایی تمایل دارند، به این معنی که اجرای مکرر آنها، همیشه در ساخت کارهای هنری کاملاً برابر، نتیجه دهد، بعضی از فاکتورهای خارجی مرسوم شده‌اند. می‌تواند هم تولیدکننده اعداد تصادفی در برخی نوع، یا بدنه خارجی از داده (که می‌تواند محدوده‌ای از ضربان قلب ثبت شده تا فریم‌های یک فیلم باشد.) بعضی از هنرمندان اساساً متضمن حرکات واشارات ورودی کار می‌کنند که سپس با یک الگوریتم اصلاح می‌شود. با این تعریف، هنر الگوریتمی با متدهای گرافیکی نظیر تولید فراکتال نادرست برنامه فراکتال مخلوط نشده‌است، آن لزوماً با عوامل انسانی مربوط است(الگوریتم شخصی و نه یک پیش تنظیم در بسته). هنرمندان باید مناسب‌ترین عبارت را به ایده خودشان ربط دهند، درست مانند یک نقاش خواستار بهترین استفاده از رنگ هاست. با این تعریف، کوتاهی کردن در چیزی مثل تولید کردن فراکتال (و استفاده آن برای همه یا بیشتر خلقت شما) می‌تواند در ماهیت دستور کامپیوتر در جهت شکل کار نهائی مانع شود و بدرستی هنر خالق نشود. الگوریتم ساختهٔ خود هنرمند جزء مکمل ابتکار است، به خوبی یک رسانه سراسری که عقیدهٔ آن‌ها را نقل می‌کند.

الگوریست‌ها[ویرایش]

"Algorist" یک اصطلاح برای هنرمندان دیجیتالی استفاده می‌شود کسانی که هنر الگوریتمی ایجاد می‌کنند. یک گروه از الگوریست‌ها به عنوان Les Algoristes معروفند. الگوریست‌ها رسماً تناظر و تأسیس هویت خودشان به عنوان هنرمندان با پیروی کردن از پنلی به نام "Art and Algorithms" در SIGGRAPH در سال ۱۹۹۵ شروع کردند. بنیان‌گذاران Roman Verostko و Jean-Pierre Hebert بودند. Hebert با اختراع و ابداع کردن اصطلاح و تعریف آن که واقعاً غیر شگفت‌آور است به آن اعتبار داد، شکل الگوریتم شخصی او:

if (creation && object of art && algorithm && one's own algorithm) {

    include * an algorist *

} elseif (!creation ||!object of art ||!algorithm ||!one's own algorithm) {

    exclude * not an algorist *

}

هنرمندان الگوریتمی[ویرایش]

در این بخش هیچ منبع و ماخذی ذکرنشده‌است. لطفاً به بهبود این بخش با اضافه کردن نقل و قول در منابع معتبر کمک کنید.

  • Arambilet (Spain – Dominican Republic)
  • San Base (Canada)
  • Harold Cohen (UK – USA)
  • Charles Csuri (USA)
  • Helaman Ferguson (USA)
  • Herbert W. Franke (Austria – Germany)
  • John Greene (USA)
  • Jean-Pierre Hébert (USA)
  • Yoichiro Kawaguchi (Japan)
  • Golan Levin (USA)
  • Sergio Maltagliati (Italy)
  • Manfred Mohr (Germany)
  • Ken Musgrave (USA)
  • Frieder Nake (Germany)
  • Georg Nees (Germany)
  • A. Michael Noll (USA)
  • Jason Salavon (USA)
  • Charles Sandison (UK/Finland)
  • Remko Scha (Netherlands)
  • Timothy Schreiber (UK)
  • Celestino Soddu (Italy)
  • Roman Verostko (USA)
  • Martin Wattenberg (USA)
  • Mark Wilson (USA)

مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • Oliver Grau (۲۰۰۳). Virtual Art: From Illusion to Immersion (MIT Press/Leonardo Book Series). Cambridge، Massachusetts: The MIT Press. ISBN 0-262-07241-6.
  • Wands، Bruce (۲۰۰۶). Art of the Digital Age، London: Thames & Hudson. ISBN 0-500-23817-0.

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • Algorithmic Art: Composing the Score for Visual Art - Roman Verostko
  • geneticart.org - Algorithmic art based on the ۱۹۹۴ work of John Mount، Scott Neal Reilly and Michael Witbrock (now hosted at MZLabs).
"Octopod" by Mikael Hvidtfeldt Christensen. An example of algorithmic art produced with the software Structure Synth.[1]

Algorithmic art, also known as algorithm art, is art, mostly visual art, of which the design is generated by an algorithm. Algorithmic artists are sometimes called algorists.

Overview

Algorithmic art, also known as computer-generated art, is a subset of generative art (generated by an autonomous system) and is related to systems art (influenced by systems theory). Fractal art is an example of algorithmic art.[2]

For an image of reasonable size, even the simplest algorithms require too much calculation for manual execution to be practical, and they are thus executed on either a single computer or on a cluster of computers. The final output is typically displayed on a computer monitor, printed with a raster-type printer, or drawn using a plotter. Variability can be introduced by using pseudo-random numbers. There is no consensus as to whether the product of an algorithm that operates on an existing image (or on any input other than pseudo-random numbers) can still be considered computer-generated art, as opposed to computer-assisted art.[2]

History

Islamic geometric patterns such as this girih tiling in the Darb-e Imam shrine in Isfahan, are precursors of algorithmic art.[3]

Roman Verostko argues that Islamic geometric patterns are constructed using algorithms, as are Italian Renaissance paintings which make use of mathematical techniques, in particular linear perspective and proportion.[3]

Paolo Uccello made innovative use of a geometric algorithm, incorporating linear perspective in paintings such as The Battle of San Romano (c. 1435–1460): broken lances run along perspective lines.

Some of the earliest known examples of computer-generated algorithmic art were created by Georg Nees, Frieder Nake, A. Michael Noll, Manfred Mohr and Vera Molnár in the early 1960s. These artworks were executed by a plotter controlled by a computer, and were therefore computer-generated art but not digital art. The act of creation lay in writing the program, which specified the sequence of actions to be performed by the plotter. Sonia Landy Sheridan established Generative Systems as a program at the School of the Art Institute of Chicago in 1970 in response to social change brought about in part by the computer-robot communications revolution.[4] Her early work with copier and telematic art focused on the differences between the human hand and the algorithm.[5]

Aside from the ongoing work of Roman Verostko and his fellow algorists, the next known examples are fractal artworks created in the mid to late 1980s. These are important here because they use a different means of execution. Whereas the earliest algorithmic art was "drawn" by a plotter, fractal art simply creates an image in computer memory; it is therefore digital art. The native form of a fractal artwork is an image stored on a computer –this is also true of very nearly all equation art and of most recent algorithmic art in general. However, in a stricter sense "fractal art" is not considered algorithmic art, because the algorithm is not devised by the artist.[2]

In light of such ongoing developments, pioneer algorithmic artist Ernest Edmonds has documented the continuing prophetic role of art in human affairs by tracing the early 1960s association between art and the computer up to a present time in which the algorithm is now widely recognized as a key concept for society as a whole.[6]

The role of the algorithm

Letter Field by Judson Rosebush, 1978. Calcomp plotter computer output with liquid inks on rag paper, 15.25 x 21 inches. This image was created using an early version of what became Digital Effects' Vision software, in APL and Fortran on an IBM 370/158. A database of the Souvenir font; random number generation, a statistical basis to determine letter size, color, and position; and a hidden line algorithm combine to produce this scan line raster image, output to a plotter.

From one point of view, for a work of art to be considered algorithmic art, its creation must include a process based on an algorithm devised by the artist. Here, an algorithm is simply a detailed recipe for the design and possibly execution of an artwork, which may include computer code, functions, expressions, or other input which ultimately determines the form the art will take.[3] This input may be mathematical, computational, or generative in nature. Inasmuch as algorithms tend to be deterministic, meaning that their repeated execution would always result in the production of identical artworks, some external factor is usually introduced. This can either be a random number generator of some sort, or an external body of data (which can range from recorded heartbeats to frames of a movie.) Some artists also work with organically based gestural input which is then modified by an algorithm. By this definition, fractals made by a fractal program are not art, as humans are not involved. However, defined differently, algorithmic art can be seen to include fractal art, as well as other varieties such as those using genetic algorithms. The artist Kerry Mitchell stated in his 1999 Fractal Art Manifesto:[7][2][8]

Fractal Art is not..Computer(ized) Art, in the sense that the computer does all the work. The work is executed on a computer, but only at the direction of the artist. Turn a computer on and leave it alone for an hour. When you come back, no art will have been generated.[7]

Algorists

"Algorist" is a term used for digital artists who create algorithmic art.[3]

Algorists formally began correspondence and establishing their identity as artists following a panel titled "Art and Algorithms" at SIGGRAPH in 1995. The co-founders were Jean-Pierre Hébert and Roman Verostko. Hébert is credited with coining the term and its definition, which is in the form of his own algorithm:[3]

if (creation && object of art && algorithm && one's own algorithm) {
     return * an algorist *
} else {
     return * not an algorist *
}

Types

Morphogenetic Creations, a computer-generated digital art exhibition using programmed algorithms by Andy Lomas, at the Watermans Arts Centre, west London, 2016

Cellular automata can be used to generate artistic patterns with an appearance of randomness, or to modify images such as photographs by applying a transformation such as the stepping stone rule (to give an impressionist style) repeatedly until the desired artistic effect is achieved.[9] Their use has also been explored in music.[10]

Fractal art consists of varieties of computer-generated fractals with colouring chosen to give an attractive effect.[11] Especially in the western world, it is not drawn or painted by hand. It is usually created indirectly with the assistance of fractal-generating software, iterating through three phases: setting parameters of appropriate fractal software; executing the possibly lengthy calculation; and evaluating the product. In some cases, other graphics programs are used to further modify the images produced. This is called post-processing. Non-fractal imagery may also be integrated into the artwork.[12]

Genetic or evolutionary art makes use of genetic algorithms to develop images iteratively, selecting at each "generation" according to a rule defined by the artist.[13][14]

Algorithmic art is not only produced by computers. Wendy Chun explains:[15]

Software is unique in its status as metaphor for metaphor itself. As A universal imitator/machine, it encapsulates a logic of general substitutability ; a logic of ordering and creative, animating disordering. Joseph Weizenbaum has argued that computers have become metaphors for "effective procedures," that is, for anything that can be solved in a prescribed number of steps, such as gene expression and clerical work.[15]

The American artist, Jack Ox, has used algorithms to produce paintings that are visualizations of music without using a computer. Two examples are visual performances of extant scores, such as Anton Bruckner's Eighth Symphony[16][17] and Kurt Schwitters' Ursonate.[18][19] Later, she and her collaborator, Dave Britton, created the 21st Century Virtual Color Organ that does use computer coding and algorithms.[20]

See also

References

  1. ^ Hvidtfeldt Christensen, Mikael. "Hvitfeldts.net". Retrieved 2 October 2015.
  2. ^ a b c d "Approximating Reality with Interactive Algorithmic Art". University of California Santa Barbara. 7 June 2001. Retrieved 25 December 2015.
  3. ^ a b c d e Verostko, Roman (1999) [1994]. "Algorithmic Art".
  4. ^ Sonia Landy Sheridan, "Generative Systems versus Copy Art: A Clarification of Terms and Ideas", in: Leonardo, Vol. 16, No. 2 (Spring, 1983), pp. 103-108. doi:10.2307/1574794
  5. ^ Flanagan, Mary. "An Appreciation on the Impact of the work of Sonia Landy Sheridan." The Art of Sonia Landy Sheridan. Hanover, NH: Hood Museum of Art, 2009, pp. 37–42.
  6. ^ Ernest Edmonds (15 January 2018). "Algorithmic Art Machines". Arts. 7: 3. doi:10.3390/arts7010003.
  7. ^ a b Mitchell, Kerry (24 July 2009). Selected Works. Lulu.com. pp. 7–8. ISBN 978-0-557-08398-5. This artist is notable for his place in the Fractal Art movement, as is his opinion and manifesto.
  8. ^ Mitchell, Kerry (1999). "The Fractal Art Manifesto". Fractalus.com. Retrieved 27 December 2015.
  9. ^ Hoke, Brian P. (21 August 1996). "Cellular Automata and Art". Dartmouth College. Retrieved 24 December 2015.
  10. ^ Burraston, Dave; Edmonds, Ernest (2005). "Cellular automata in generative electronic music and sonic art: a historical and technical review". Digital Creativity. 16 (3): 165–185. doi:10.1080/14626260500370882.
  11. ^ Bovill, Carl (1996). Fractal geometry in architecture and design. Boston: Birkhauser. p. 153. ISBN 0-8176-3795-8. Retrieved 28 October 2011.
  12. ^ Conner, Elysia (25 February 2009). "Meet Reginald Atkins, mathematical artist". CasperJournal.com. Retrieved 28 October 2011.
  13. ^ Eberle, Robert. "Evolutionary Art - Genetic Algorithm". Saatchi Art. Archived from the original on 26 December 2015. Retrieved 25 December 2015.
  14. ^ Reynolds, Craig (27 June 2002). "Evolutionary Computation and its application to art and design". Reynolds engineering & Design. Retrieved 25 December 2015.
  15. ^ a b Chun, Wendy Hui Kyong (2011). Programmed Visions: Software and Memory. MIT Press. p. 2. ISBN 978-0262518512.
  16. ^ Ox, Jack (1990). The Systematic Translation of Anton Bruckner's Eighth Symphony into a Series of Thirteen Paintings. Bruckner Symposium 1990. Linz, Austria.
  17. ^ "Bruckner: Eighth Symphony visualized themes". Intermedia Projects. Retrieved 9 April 2018.
  18. ^ Ox, Jack (1993). "Creating a Visual Translation of Kurt Schwitters' Ursonate". Leonardo Music Journal. 3: 59–61. doi:10.2307/1513271. JSTOR 1513271.
  19. ^ Ox, Jack (1993). "Ursonate: Movement I".
  20. ^ Ox, Jack; Britton, Dave (2000). "The 21st Century Virtual Reality Color Organ". Journal of IEEE Computer Society. 7 (3): 2–5.

Further reading

External links