پرش به محتوا

هم‌آوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
این یک نمودار وِن است که روابط بین تلفظ، املا و معنای واژهها را نشان می‌دهد؛ برای مثال، هم‌نگارهها (homographs)، هم‌آواها (homophones)، هم‌نامها (homonyms)، ناهم‌خوان‌ها (heteronyms) و ناهم‌نگاره‌ها (heterographs)

هم‌آوا یا هوموفون[۱] (به انگلیسی: Homophone) به واژه‌هایی می‌گویند که در گویش و تلفظ شبیه هم باشند؛ مانند: حیاط و حیات، خورده و خرده، خاستن و خواستن. گونهٔ دیگری از واژگان هم‌آوا وجود دارند که افزون‌بر تلفظ مشابه، یکسان نیز نوشته می‌شوند ولی معانی مختلفی را می‌تواند منظور کند، مانند: شیر حیوان جنگل و شیر خوراکی. به این دسته از واژگان، چندمعنایی می‌گویند. گفتنی است در تلفظ خواهر و خوردن در گذشته «و» به‌صورت صدای w تلفظ می‌شده و اکنون نیز در بسیاری از گویش‌های فارسی اینچنین تلفظ می‌شود؛ برای نمونه در گویش همدانی به خواهر خوآر گفته می‌شود، ولی در گویش معیار به‌صورت «خا» تلفظ می‌شود؛ پس لزوما هم‌آوا به‌شمار نمی‌روند.

اصطلاح معنا املا تلفظ
هم‌نام مشابه مشابه مشابه
هم‌نویس متفاوت مشابه مشابه یا متفاوت
هم‌آوا متفاوت مشابه یا متفاوت مشابه
دگرآوا متفاوت مشابه متفاوت
دگرواژه متفاوت متفاوت مشابه
چندمعنایی متفاوت اما مرتبط مشابه مشابه یا متفاوت
بزرگ نویسی متفاوت در هنگام با حروف بزرگ نوشتن مشابه مگر در هنگام با حروف بزرگ نوشتن مشابه یا متفاوت

منابع

[ویرایش]
  1. نقریان، اندیشه (۲۰۲۲-۰۶-۲۹). «هموفون یا هم آوایی (Homophone) چیست؟». موسسه زبان دهخدا. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۱۵.