گل همیشه‌بهار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از همیشه‌بهار (گل))
پرش به: ناوبری، جستجو
«همیشه‌بهار» به اینجا تغییرمسیر دارد. برای روستایی به این نام، همیشه‌بهار (اندیکا) را ببینید.
گل همیشه‌بهار
Calnedola.JPG
Calendula officinalis L.JPG

گل همیشه بهار (نام علمی: Calendula officinalis یا Calendula persica) از گونه Calendula است. همیشه‌بهار گیاهی از تیره ستاره ای، علفی و پایا است. ساقه هوایی افراشته منشعب و دارای پرزهای غده‌ای گل آن زردرنگ می‌باشد.

همیشه‌بهار در ایران از جمله در بلندی‌های بالای ۲۵۰۰ متر در استان کهگیلویه و بویراحمد می‌روید.

گیاهی علفی، یکساله دارای ساقه ای به طول ۲۰ تا ۵۰ سانتی متر است ، برگهایی ساده بیضوی ، دراز ،پوشیده از کرک ، با کناره های موجدار و به رنگ سبز، مایل به قهوه ای روشن دارد، روی ساقه منشعب آن کاپیتولهای درشت و زیبا ظاهر می گردد که به تناسب گرما و رطوبت محیط زندگی ، به طور منظم صبح ها در فاصله ساعت ۹ تا ۱۰ شکفته و سپس در بعد از ظهرها بین ساعات ۴ تا ۵ جمع می گردد. کاپیتولهای آن دارای دو نوع گل یکی لوله ای و دیگر زبانه ای به رنگ زرد مایل به نارنجی و واقع در حاشیه نهنج است.میوه فندقه و قهوه ای رنگ و سطح آن نا صاف می باشد.

خواص دارویی[ویرایش]

ضد نفخ معده و روده، تحریک کننده کار کلیه ها، افزایش دهنده جریان خون و فعالیتهای قلبی می‌باشد. عصاره هیدروالکلی گیاه همیشه بهار کوهی در درمان التهاب اثربخشی قابل ملاحظه ای اعمال می کند. ماده موثره و اثربخش آن هلنالین است که موجب مهار فاکتور کپی برداری NF-kappa B(Transcription) می‌شود. این ماده، فاکتور TNFα که توسط ماکروفاژهای ایجاد کننده التهاب تولید می شود را مهار می‌کند. از طرف دیگر عوامل موثر دیگر در ایجاد التهاب مانند سیتوکین ها، اینترلوکین-1و6، TNFα و پروتئین C فعال را بطور قابل ملاحظه‌ای کاهش می‌دهد. افزون برمهار عوامل فوق‌الذکر با مهار آنزیم سیکلواکسی ژناز-2 از سنتز پروستاگلاندین های موثر در ایجاد التهاب پیشگری می نماید. یک ژل محتوی عصاره گلهای همیشه بهار کوهی که بطور موضعی روی عضله ساق پای مرد داوطلب استفاده شده در تسکین درد عضلانی موثرتر از دارونما بوده است. [۱] [۲]

خواص آرایشی[ویرایش]

به عنوان رنگ موی طبیعی استفاده می‌شود. پودر گلبرگهای این گل را به شامپو یا نرم کنند اضافه کنید. مصرف مداوم از آن رنگ مو را روشن می‌کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. PDR for Herbal Medicines. Thomson PDR، 3rd ed. 2004. 
  2. Barnes, J. et al.. Herbal Medicines. Pharmaceutical Press، 3rd ed. 2007. 

مرکز گردشگری علمی فرهنگی دانشجویان ایران