همه جا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
همه جا
هیمه جاران
Hameh ja Village خرید گردو از روستای همه جا - panoramio.jpg
کشور  ایران
استان البرز
شهرستان کرج
بخش بخش آسارا
نام(های) قدیمی هیمه جاران
مردم
جمعیت ۱٬۰۰۰
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی ۳۵۲۹

همه جا روستایی واقع در بخش آسارا در شهرستان کرج در استان البرز ایران است. مردم همه جا تات هستند و به زبان تاتی سخن می‌رانند.[۱]

محل دقیق[ویرایش]

در ۴۵ کیلومتری جاده کرج -چالوس بعد از سد کرج و پس از گذشتن از روستای آسارا و درده یک مسیر کوتاه دو کیلومتری شما را به روستای به‌غایت زیبای همه جا راهنمایی می‌کند. نام قدیم این روستا هیمه جا یا هیمه جاران بوده یعنی محل تهیه هیزم. طبیعتی بکر و دیدنی همراه با رنگباران خیره‌کننده درختان و وفور میوه‌هایی مانند گردو و سیب از لذت‌های سفر به این روستا در فصل پاییز است. روستای همه جا در بخش آسارا در استان البرز واقع شده‌است. این روستا دارای ارتفاعات مناسب برای کوهنوردی می‌باشد. از جمله قله‌های این روستا می‌توان به قله کرچان به ارتفاع ۳۷۷۲ متر و قله هزاربند با ارتفاع ۳۳۷۰ اشاره کرد. از دیگر زیبایی‌های این روستا می‌توان چال زیبای زنگران که مرکز رویش ریواس و سبزیجات کوهی: والک وشورک و … می‌باشد را معرفی کرد.

جلوه‌های طبیعی زیبا[ویرایش]

در این روستا درختی تاریخی وجود دارد با قدمتی چند صد ساله و قطر حدوداً ده متر که قابلیت ثبت در آثار طبیعی کشور را داراست. این درخت تاریخی، کهنسال، قطور و قدیمی در ارتفاعات این روستا در میان اهالی به نام درخت «آقادار» مشهور شده‌است. این درخت تاریخی، کهنسال، تنومند، زیبا و پرابهت که حتی به نظر می‌رسد هزاران سال قدمت داشته باشد از نوع درخت «اورس» در ضلع شمالی روستای «همه جا» واقع شده‌است. این درخت که همچنان سرسبز است می‌تواند به عنوان نماد گردشگری طبیعی و تاریخی این روستا مطرح شده و در فهرست آثار طبیعی کشور نیز به ثبت برسد. پیش از این دو درخت کهن تاریخی در کنار یکدیگر در این روستا وجود داشتند که یکی از آن‌ها در آتش سوخت و درخت «آقادار» نیز از وسط شکاف برداشته که نیاز به حفاظت کارشناسان منابع طبیعی دارد. این درخت استراحتگاه دامداران منطقه است و آنان به دلیل کهنسالی درخت و احترامی که مردم این منطقه برای طبیعت قائلند هیچ آسیبی به این درخت نمی‌رسانند و به آن دست نمی‌زنند. از دیگر جلوه‌های طبیعی زیبای این روستا می‌توان به دشت چالو و باغ‌های با صفای پهلو چشمه اشاره کرد.

منابع[ویرایش]

  1. دیهیم گیتی، کتاب «بررسی خرده‌گویش‌های منطقه قصران»، فصل سوم (پیکره زبانی)، ۱۳۸۴، چاپ اول، نشر فرهنگستان زبان و ادب فارسی