همایند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در زبان‌شناسی پیکره‌ای، به مجموعه دو یا چند واژه که معمولا در گفتار یا نوشتار کنار هم می‌آیند و به معنی خاصی دلالت می‌کنند گویند. در عبارت‌شناسی همایند زیرواحدی برای phraseme در نظرگرفته می‌شود. اهمیت همایندها جدا از نظر معناشناسی به ترتیب کنار هم آمدن واژه‌ها نیز برمی‌گردد برای مثال در فارسی «نان و پنیر» یک همایند در نظر گرفته می‌شود که معمولا نان بر پنیر مقدم است.

ویژگی‌ها[ویرایش]

محدودیت در جایگزینی واژه‌ها در همایند

در انگلیسی در هر دو عبارت highly sophisticated و extremely happy از قیدی استفاده شده که بر شدت صفت تاکید دارد در این حالت دو قید مذکور نمی‌توانند به جای هم بیایند. اگرچه می‌توان از قید very در هر دو حالت استفاده کرد.

کاربرد همایندها در واژه‌نامه‌ها[ویرایش]

در سال ۱۹۳۳ هارولد پالمر با انتشار همایندهای انگلیسی به اهمیت ذکر همایندها برای یادگیری زبان‌های خارجی تاکید کرد. به تدریج اهمیت ذکر همایندها در واژه‌نامه‌ها بیشتر شده است.

پانویس[ویرایش]