چیرلیدینگ
چیرلیدینگ فعالیتی است که در آن شرکتکنندگان (که چیرلیدر یا چرلیدر نامیده میشوند) برای تشویق و هواداری از تیم خود، شعار میدهند. این فعالیت میتواند از شعار دادن بانگهای هواداری تا فعالیتهای فیزیکی شدید مانند رقص متغیر باشد. چیرلیدینگ میتواند برای انگیزش تیمهای ورزشی، سرگرم کردن تماشاچیان، یا برای رقابت انجام شود. روتینهای چیرلیدینگ بهطور معمول از یک تا سه دقیقه طول میکشد و شامل اجزایی مانند غلتزدن (tumbling)، رقص، پرشها، شعارها و استانتینگ (stunting) است. چیرلیدینگ در ایالات متحده آمریکا آغاز شد، جایی که به یک سنت تبدیل گشته است. چیرلیدینگ در دیگر کشورهای جهان کمتر گسترش دارد، مگر از طریق ارتباط با ورزشهای آمریکایی یا مسابقات سازمانیافتهٔ چیرلیدینگ.[۱][۲]
چیرلیدینگ مدرن بسیار نزدیک با فوتبال آمریکایی و بسکتبال است. ورزشهایی مانند فوتبال، هاکی روی یخ، والیبال، بیسبال و کشتی نیز گاهی از تیمهای چیرلیدینگ بهره میبرند. جام جهانی کریکت در آفریقای جنوبی در سال ۲۰۰۷ نخستین رویداد فرامرزی کریکت بود که چیرلیدر نیز در برنامههای خود، داشت. برخی از تیمهای فوتبال برزیلی که در سری A برزیل بازی میکنند، تیمهای چیرلیدینگ دارند، مانند باهیا، فورتالزا و بوتافوگو. در بیسبال، فلوریدا مارلینز نخستین تیم لیگ برتر بیسبال بود که تیم چیرلیدینگ داشت.[۱][۲]
چیرلیدینگ به عنوان فعالیتی مردانه در ایالات متحده آغاز شد و بیشتر در خود آمریکا محبوب است. با تخمینی، ۳٫۸۵ میلیون شرکتکننده در سال ۲۰۱۷ وجود داشت. اگرچه امروزه در کشورهای بیشتری انجام میشود و از راه فیلمها، توانسته است مخاطبان بیشتری پیدا کند.[۲][۳]
در پایان دهه ۲۰۰۰، این ورزش بیرون از ایالات متحده در کشورهایی مانند استرالیا، کانادا، مکزیک، چین، کلمبیا، فنلاند، فرانسه، آلمان، ژاپن، هلند، نیوزیلند و بریتانیا گسترش یافت. با این حال و با وجود همهٔ تلاشها برای افزایش هواداران آن، این ورزش محبوبیت بینالمللی دیگر ورزشهای آمریکایی مانند بیسبال یا بسکتبال را ندارد. در سال ۲۰۱۶، کمیته بینالمللی المپیک اتحادیه بینالمللی چیر (ICU) را به عنوان بخشی از فدراسیونهای ورزشی به رسمیت شناخت؛ در عمل این به معنای آن است که این مدالیته توسط IOC به عنوان یک ورزش در نظر گرفته میشود و در آینده، بسته به مذاکرات و محبوبسازی بینالمللی، ممکن است بخشی از بازیهای المپیک نیز شود.[۲]
تاریخچه
[ویرایش]گروههای چرلیدر سازمان یافته به شکل فعالیتی شروع شد که اعضای آن همه مذکر بودند.[۴] از دوم نوامبر ۱۸۹۸ به عنوان تاریخ رسمی تأسیس اولین گروه چرلیدری یاد کرده میشود. اندکی بعد در دانشگاه مینه. سوتا «لیدر فریاد زنی»(به انگلیسی: yell leader) متشکل از شش دانشجوی مذکر شکل گرفت. در ۱۹۰۳ اولین انجمن برادری هلهله چیگری با اسم «گاما ساین» بنیانگذاری شد. از ۱۹۲۳ زنان در دانشگاه مینه سوتا توانستند در گروههای چیرلیدینگ شرکت کنند. تا سال ۲۰۰۵ حدود ۹۷٪ چرلیدرها زن بودند.[۵]
رشته ورزشی
[ویرایش]معمولاً مشوقان در جلوی جایگاه تماشاچیان قرار میگیرند، و از نظر تعداد (همانند یک تیم) ثابت بوده و نوع برنامههای از پیش تعیین شدهای دارند، که مدتها روی آن تمرین میکنند.
گاهی اوقات در بین نیمه یا در مواقع استراحت مسابقه برنامههایی اجرا میکنند و در حین مسابقات، تشویق تماشاچیان را بر عهده میگیرند.
مشوقان را میتوان بیشتر در مسابقات فوتبال آمریکایی و بسکتبال در آمریکا و کانادا در سطوح مسابقات حرفهای (همانند لیگ ان بی ای و ان اف ال)، مسابقات دانشگاهی کشوری، و مسابقات بین-دبیرستانی دید.
در آمریکا هر ساله مسابقات سراسری قهرمانی در این رشته برگزار میگردد اما با این حال این ورزش را در بسیاری دیگر از کشورهای جهان نیز میتوان دید.[۶]
بر پایه کشور
[ویرایش]مکزیک
[ویرایش]چیرلیدینگ در مکزیک یک ورزش محبوب است که بهطور معمول در مسابقههای ورزشی فوتبال دانشگاهی مکزیک و فوتبال حرفهای مکزیک دیده میشود. همچنین رقابتهای سطح بالایی نیز برای آن داراست.[۷]
ایران
[ویرایش]در ایران، چرلیدرها بهطور زیرزمینی و تنها در رسانههای مردممحور مانند کانالهای یوتیوب یا دیگر شبکههای اجتماعی، برای دورههایی کوتاه فعال بودهاند و هرگز فعالیت رسمی نداشتهاند.[۷]
چیرلیدرهای سرشناس
[ویرایش]بسیاری از چرلیدرها، توانستهاند در رشتههای هنری یا گوناگون به موفقیت برسند، مانند مدونا، کمیل کستک، کاریزما کارپنتر، کیرستن دانست، کندال جنر، ریس ویترسپون.
نگارخانه
[ویرایش]-
هلهلهچیان دانشگاه جرجتاون در حین عملیات بین نیمه یک مسابقه بسکتبال -
یک هلهلهچی دانشگاه ایالتی لوئیزیانا در حال رهبری کردن تشویق تماشاچیان در یک مسابقه فوتبال آمریکایی -
مشوقان هلهلهچی در یک مسابقه بسکتبال -
مشوقان هلهلهچی (چیر لیدرهای) تیم فوتبال آمریکایی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا -
هلهلهچیان در کشور ژاپن
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ "U.S. Americans who did cheer 2024". Statista (به انگلیسی). Retrieved 2025-11-04.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ "Cheerleading Gains Popularity Worldwide". Newsweek (به انگلیسی). 2007-05-13. Retrieved 2025-11-04.
- ↑ «About the ICU» (به انگلیسی). دریافتشده در ۲۰۲۵-۱۱-۰۴.
- ↑ "History of Cheerleading | iSport.com". Cheerleading.isport.com. Archived from the original on 2012-07-24. Retrieved 2012-08-01.
- ↑ Balthaser, Joel D. (2005-01-06). "Cheerleading – Oh How far it has come!". Pop Warner. Retrieved 2007-01-11.
- ↑ Campo-Flores, Arian (۲۰۰۷-۰۵-۱۴). «A World of Cheer!». Newsweek. Retrieved on 2007-05-17.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ Cheerleaders in the world: Part I, 14.
پیوند به بیرون
[ویرایش]